رفتن به مطلب
Negarita

توضیح المسائل آیت الله نوری همدانی (مد ظله العالی)

پست های پیشنهاد شده

[align=CENTER]

احکام وضوي جبيره

چيزي که با آن زخم و شکسته را مي بندند و دوائي که روي زخم و مانند آن مي گذارند، جبيره ناميده مي شود.

(مساله 325) اگر در يکي از جاهاي وضو، زخم يا دمل يا شکستگي باشد. چنانچه روي آن باز است و براي آن ضرر ندارد، بايد بطور معمول وضو گرفت.

(مساله 326) اگر زخم يا دمل يا شکستگي در صورت و دستها باشد و روي آن باز باشد و آب ريختن روي آن ضرر داشته باشد. اگر اطراف آن را بشويد کافي است. ولي چنانچه کشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد، بهتر آن است که دست تر بر آن بکشد و بعد پارچه پاکي روي آن بگذارد و دست تر را روي پارچه هم بکشد. و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است و نمي شود آب کشيد، بايد اطراف زخم را بطوري که در وضو گفته شد، از بالا به پائين بشويد و بنابر احتياط مستحب پارچه پاکي روي زخم بگذارد و دست تر روي آن بکشد، و اگر گذاشتن پارچه ممکن نيست، شستن اطراف زخم کافي است و در هر صورت تيمم لازم نيست.

(مساله 327) اگر زخم يا دمل يا شکستگي در جلوي سر يا روي پاها باشد و روي آن باز باشد، چنانچه نتواند آن را مسح کند، بايد پارچه پاکي روي آن بگذارد و روي پارچه را با تري آب وضو که در دست مانده مسح کند، بنابر احتياط مستحب تيمم هم بنمايد و اگر گذاشتن پارچه ممکن نباشد، بايد به جاي وضو تيمم کند و بهتر است يک وضو و بدون مسح هم بگيرد.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 328) اگر روي دمل يا زخم يا شکستگي بسته باشد، چنانچه باز کردن آن ممکن است و زحمت و مشقت هم ندارد و آب هم براي آن ضرر ندارد، بايد روي آن را باز کند و وضو بگيرد، چه زخم و مانند آن در صورت و دستها باشد، يا جلوي سر و روي پاها.

(مساله 329) اگر زخم يا دمل يا شکستگي در صورت يا دستها و بشود روي آن را باز کرد، چنانچه ريختن آب روي آن ضرر داردو کشيدن تر ضرر ندارد، واجب است که دست تر روي آن بکشد.

(مساله 330) اگر نمي شود روي زخم را باز کرد ولي زخم و چيزي که روي آن گذاشته پاک است و رسانيدن آب به زخم ممکن است و ضرر و زحمت و مشقت هم ندارد، بايد آب را به روي زخم برساند، و اگر زخم يا چيزي که روي آن گذاشته نجس است، چنانچه آب کشيدن آن و رساندن آب به روي زخم بدون زحمت و مشقت ممکن باشد، بايد آن را آب بکشد و موقع وضو آب را به زخم برساند، و در صورتي که آب براي زخم ضرر دارد، يا آنکه رساندن آب به روي زخم ممکن نيست، يا زخم نجس است و نمي شود، آن را آب کشيد، بايد اطراف زخم را بشويد و اگر جبيره پاک است روي آن را مسح کند، و اگر جبيره نجس است يا نمي شود روي آن را دست تر کشيد، مثلاً دوائي است که به دست مي چسبد، پارچه پاکي را بطوري که جزء جبيره حساب شود، روي آن بگذارد و دست تر آن بکشد، و اگر اين هم ممکن نيست احتياط واجب آن است که وضو بگيرد و تيمم هم بنمايد.

(مساله 331) اگر جبيره تمام صورت يا تمام يکي از دستها يا تمام هر دو دست را گرفته باشد، بايد وضوي جبيره اي بگيرد.

(مساله 332) اگر جبيره تمام يا بيشتر اعضاء وضو را گرفته باشد نيز بايد وضوي جبيره اي بگيرد.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 333) کسي که در کف دست و انگشتها جبيره دارد و در موقع وضو دست تر روي آن کشيده است، بايد سر و پا را با همان رطوبت مسح کند.

(مساله 334) اگرجبيره تمام پهناي روي پا را گرفته،ولي مقداري از طرف انگشتان و مقداري از طرف بالاي پا باز است، بايد جاهائي که باز است روي پا را و جائي که جبيره است روي جبيره را مسح کند.

(مساله 335) اگر در صورت يا دستها چند جبيره باشد، بايد بين آنها را بشويد و اگر جبيره ها در سر يا روي پاها باشد. بايد بين آنها را مسح کند و در جاهائي که جبيره است بايد به دستور جبيره عمل نمايد.

(مساله 336) اگر جبيره بيشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممکن نيست، بايد به دستور جبيره عمل کند و بنابر احتياط واجب تيمم هم بنمايد، و اگر برداشتن جبيره ممکن است بايد جبيره را بردارد، پس اگر زخم در صورت و دستها است اطراف آن را بشويد و اگر در سر يا روي پاها است اطراف ان را مسح کند و براي جاي زخم به دستور جبيره عمل نمايد.

(مساله 337) اگر در جاي وضو زخم و جراحت و شکستگي نيست، ولي به جهت ديگري آب براي تمام دست و صورت ضرر دارد، بايد تيمم کند و احتياط واجب آن است که وضوي جبيره اي هم بگيرد، ولي اگر براي مقداري از دست و صورت ضرر دارد، تنها تيمم کافي است.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 338) اگر جائي از اعضاء وضو را رگ زده است و نمي تواند آن را آب بکشد يا آب براي آن ضرر دارد اگر روي آن بسته است،بايد به دستور جبيره عمل کند، و اگر معمولا باز است شستن اطراف آن کافي است.

(مساله 339) اگر درجاي وضو يا غسل چيزي چسبيده است که برداشتن آن ممکن نيست، يا بقدري مشقت دارد که نمي شود تحمل کرد بايد به دستور جبيره عمل کند.

(مساله 340) غسل جبيره اي مثل وضوي جبيره اي است، ولي بايد آن را ترتيبي بجاآورند و اگر ارتماسي انجام دهند باطل است.

(مساله 341) کسي که وظيفه او تيمم است اگر در بعضي از جاهاي تيمم او زخم يا دمل يا شکستگي باشد بايد به دستور وضوي جبيره اي تيمم جبيره اي نمايد.

(مساله 342) کسي که بايد با وضو يا غسل جبيره اي نماز بخواند، چنانچه بداند که تا آخر وقت عذر او بر طرف نمي شود، مي تواند در اول وقت نماز بخواند، ولي اگر اميد دارد که تا آخر وقت نشد در آخر وقت نماز را با وضو يا غسل جبيره اي بجا آورد.

(مساله 343) اگر انسان براي مرضي که در چشم او است موي چشم خود را بچسباند، بايد تيمم نمايد و احتياط مستحب آن است که وضوي جبيره اي هم بگيرد.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER](مساله 344) کسي که نمي داند وظيفه اش تيمم است يا وضوي جبيره اي، بنابر احتياط واجب بايد هر دو را بجا آورد.

 

(مساله 345) نمازهائي را که انسان با وضوي جبيره اي خوانده صحيح است، و بعد از آنکه عذرش بر طرف شد، براي نمازهاي بعد هم در صورتي که وضوي او باطل نشده است نبايد وضو بگيرد، ولي اگر براي آنکه نمي دانسته تکليفش جبيره است يا تيمم، هر دو را انجام داده باشد، بايد براي نمازهاي بعد وضو بگيرد. [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

غسل جنابت

احکام جنابت

(مساله 346) به دو چيز انسان جنب مي شود: اول – جماع، دوم – بيرون آمدن مني، چه در خواب باشد يا بيداري، کم باشد يا زياد با شهوت يا بي شهوت، با اختيار باشد يا بي اختيار.

(مساله 347) اگر رطوبتي از انسان خارج شود و نداند مني است يا بول يا غير اينه، چنانچه با شهوت و جستن بيرون آورده و بعد از بيرون آمدن آن، بدن سست شده، آن رطوبت حکم مني دارد و اگر هيچ يک از اين سه نشانه يا بعضي از اينها را نداشته باشد، حکم مني ندارد. ولي در زن و مريض لازم نيست آن آب، با جستن بيرو ن آمده باشد، بلکه اگر با شهوت بيرون آمده باشد و بدن سست شود در حکم مني است.

(مساله 348) اگر از مردي که مريض نيست آبي بيرون آيد که يکي از سه نشانه را که در مساله پيش گفته شد داشته باشد و نداند نشانه هاي ديگري را داشته يا نه، چنانکه پيش از بيرون آمدن آن آب وضو نداشته، بايد وضو بگيرد.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 349) مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن مني بول کند، و اگر بول نکند و بعد از غسل رطوبتي از او بيرون آيد، که نداند مني است يا رطوبت ديگر، حکم مني دارد.

(مساله 350) اگر انسان جماع کند و به اندازه ختنه گاه يا بيشتر داخل شود، در زن باشد يا در مرد، در قُبل باشد يا در دُبُر، بالغ باشد يا نابالغ اگر چه مني بيرون نيايد، هر دو جنب مي شوند و در صورتي که تا کمتر از خختنه گاه داخل شده و بطوري که داخل شدن صدق مي کند، احتياط به غسل کردن ترک نشود.

(مساله 351) اگر شک کند که به مقدار ختنه گاه داخل شده يا نه، بطوري که شک در صدق داخل شدن دارد، غسل بر او واجب نيست.

(مساله 352) اگر نعوذ بالله حيواني را وطي کند، يعني با او نزديکي نمايد و مني از او بيرون آيد، غسل تنها کافي است و اگر مني بيرون نيايد، چنانچه پيش از وطي وضو داشته باز هم غسل تنها کافي است و اگر وضو نداشته احتياط واجب آن است که غسل کند، وضو هم بگيرد.

(مساله 353) اگر مني از جاي خود حرکت کند و بيرون نيايد، يا انسان شک کند که مني از او بيرون آمده يا نه، غسل بر او واجب نيست.

(مساله 354) کسي که نمي تواند غسل کند ولي تيمم برايش ممکن است، بعد از داخل شدن وقت نماز هم مي تواند با عيال خود نزديکي کند.

(مساله 355) اگر در لباس خود مني ببيند و بداند که از خود او است و براي آن غسل نکرده، بايد غسل کند و نمازهائي را که يقين دارد، بعد از بيرون آمدن مني خوانده قضا کند، ولي نمازهائي را که احتمال مي دهد، بعد از بيرون آمدن آن مني خوانده، لازم نيست قضا نمايد.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

چيزهائي که بر جنب حرام است

(مساله 356) پنج چيز بر جنب حرام است:

اول: رساندن جائي از بدن به خط قرآن يا به اسم خدا و اسم پيامبران و امامان(عليهم السلام) بطوري که در وضو گفته شد.

دوم: رفتن در مسجد الحرام و مسجد پيغمبر(صلي الله عليه و آله و سلم) اگر چه از يک در داخل، و از در ديگري خارج شود.

سوم: توقف در مساجد ديگر، ولي اگر از يک در داخل و از در ديگري خارج شود، يا براي برداشتن چيزي برود مانعي ندارد و احتياط واجب آن است که در حرم امامان هم توقف نکند.

چهارم: گذاشتن چيزي در مسجد.

پنجم: خواندن سوره اي که سجده واجب دارد و آن چهار سوره است: اول، سوره سي و دوم قرآن(الم تنزيل) دوم، سوره چهل و يکم(حم سجده) سوم، سوره پنجاه و سوم(و النجم) چهارم، سوره نود و ششم(اقرء) و اگر يک حرف ر ا به قصد يکي از اين چهار سوره هم بخواند حرام است.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

چيزهائي که بر جنب مکروه است

(مساله 357) نه چيز بر جنب مکروه است:

اول و دوم: خوردن و آشاميدن ولي اگر وضو بگيرد مکروه نيست.

سوم: خواندن بيشتر از هفت آيه از سوره هائي که سجده واجب ندارد.

چهارم: رساندن جائي از بدن به جلد و حاشيه و بين خطهاي قرآن.

پنجم: همراه داشتن قرآن.

ششم: خوابيدن ولي اگر وضو بگيرد يا به واسطه نداشتن آب، بدل از غسل تيمم کند مکروه نيست.

هفتم: خضاب کردن به حنا و مانند آن.

هشتم: ماليدن روغن به بدن.

نهم: جماع کردن بعد از آنکه محتلم شده، يعني در خواب مني از او بيرون آمده است.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

غسل جنابت

(مساله 358) غسل جنابت بخودي خود مستحب است و براي خواندن نماز واجب و مانند آن واجب مي شود، ولي براي نماز ميت و سجده شکر و سجده هاي واجب قرآن و سجده سهو، غسل جنابت لازم نيست.

(مساله 359) لازم نيست در وقت غسل نيت کند که غسل واجب يا مستحب مي کنم و اگر فقط به قصد قربت يعني براي انجام فرمان خداوند عالم غسل کند کافي است.

(مساله 360) اگر يقين کند وقت نماز شده ونيت غسل واجب کندبعد معلوم شود که پيش از وقت غسل کرده، غسل او صحيح است

(مساله 361) غسل را چه واجب باشد و چه مستحب به دو قسم مي شود انجام داد: ترتيبي و ارتماسي. [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

غسل ترتيبي

(مساله 362) در غسل ترتيبي بايد به نيت غسل، اول سر و گردن بعد طرف راست، بعد طرف چپ بدن را بشويد، و اگر عمدا يا از روي فراموشي يا به واسطه نداستن مساله به اين ترتيب عمل نکند، غسل او باطل است.

(مساله 363) نصف ناف و نصف عورت را بايد با طرف راست بدن و نصف ديگر را بايد با طرف چپ بشويد، بلکه بهتر است تمام ناف وعورت با هر دو طرف شسته شود.

(مساله 364) براي آنکه يقين کند هر سه قسمت يعني سر و گردن و طرف راست و طرف چپ را کاملا غسل داده، بايد هر قسمتي را که مي شويد مقداري از قسمتهاي ديگر را هم با آن قسمت بشويد.

(مساله 365) اگر بعد از غسل بفهمد جائي از بدن را نشسته و نداند کجاي بدن است، بايد دوباره غسل کند.

(مساله 366) اگر بعد از غسل بفهمد مقداري از بدن را نشسته، چنانچه از طرف چپ باشد شستن همان مقدار کافي است. و اگر از طرف راست باشد بايد بعد از شستن آن مقدا ر دوباره طرف چپ را بشويد. و اگر از سر و گردن باشد بايد بعد از شستن آن مقدار، دوباره طرف راست و بعد طرف چپ را بشويد.

(مساله 367) اگر پيش از تمام شدن غسل، در شستن مقداري از طرف چپ شک کند، شستن همان مقدار کافي است. ولي اگر بعد از اشتغال به شستن طرف چپ، در شستن طرف راست يا مقداري از آن شک کند يا بعد از اشتغال به شستن طرف راست در شستن سر وگردن يا مقداري از آن شک نمايد، نبايد اعتنا کند.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

غسل ارتماسي

(مساله 368) در غسل ارتماسي اگر به نيت غسل ارتماسي به تدريج در آب فرورود تا تمام بدن زير آب رود، غسل صحيح است و احتياط آن است که يک دفعه زير آب رود.

(مساله 369) در غسل ارتماسي اگر همه بدن زير آب باشد و بعد از نيت غسل، بدن را حرکت دهد، غسل او صحيح است.

(مساله 370) اگر بعد از غسل ارتماسي بفهد به مقداري از بدن آب نرسيده، چه جاي آن را بداند يا نداند، بايد دوباره غسل نمايد.

(مساله 371) اگر براي غسل ترتيبي وقت ندارد و براي ارتماسي وقت دارد، بايد غسل ارتماسي کند.

(مساله 372) کسي که روزه واجب گرفته يا براي حج يا عمره احرام بسته، نمي تواند غسل ارتماسي کند، ولي اگر از روي فراموشي غسل ارتماسي کند، صحيح است.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

احکام غسل کردن

(مساله 373) در غسل ارتماسي بايد تمام بدن پاک باشد، ولي در غسل ترتيبي پاک بودن تمام بدن نجس باشد و هر قسمتي را پيش از غسل دادن آن قسمت آب بکشد، کافي است.

(مساله 374) عرق جنب از حرام نجس نيست و کسي که از حرام جنب شده اگر با آب گرم هم غسل کند، صحيح است.

(مساله 375) اگر در غسل به اندازه سر موئي از بدن نشسته بماند، غسل باطل است، ولي شستن جاهائي از بدن که ديده نمي شود مثل توي گوش و بيني، واجب نيست.

(مساله 376) جائي را که شک دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن، شستن آن لازم نيست، ولي احتياط در شستن است.

(مساله 377) اگر سوراخ جاي گوشواره و مانند آن بقدري گشاد باشد که داخل ‌آن ديده شود، بايد آن را شست و اگر ديده نشود، شستن داخل آن لازم نيست.

(مساله 378) چيزي را که مانع رسيدن آب به بدن است، بايد برطرف کند و اگر پيش از آنکه يقين کند، برطرف شده غسل نمايد، غسل او باطل است.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 379) اگر موقع غسل شک کند چيزي که مانع از رسيدن آب باشد، در بدن او هست يا نه، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد بايد وارسي کند تا مطمئن شود که مانعي نيست.

(مساله 380) در غسل بايد موهاي کوتاهي را که جزء بدن حساب مي شود، بشويد و بنابر احتياط شستن موهاي بلند هم لازم مي باشد.

(مساله 381) تمام شرط هائي که براي صحيح بودن وضو گفته شد، مثل پاک بودن آب و غصبي نبودن آن، در صحيح بودن غسل هم شرط است. ولي در غسل لازم نيست بدن را از بالا به پائين بشويد و نيز در غسل ترتيبي لازم نيست بعد از شستن هر قسمت فوراً قسمت ديگر را بشويد، بلکه اگر بعد از شستن سر و گردن مقداري صبر کند و بعد طرف راست را بشويد و بعد از مدتي طرف چپ را بشويد، اشکال ندارد. ولي کسي که نمي تواند ازبيرون آمدن بول و غائط خودداري کند، اگر به اندازه اي که غسل و نماز بخواند بول و غائط از او بيرون نمي آيد. چنانچه وقت تنگ باشد، بايد هر قسمت را فورا بعد از قسمت ديگر غسل دهد و بعد از غسل هم فورا نما ز بخواند. و همچنين است حکم زن مستحاضه که بعدا گفته مي شود.

(مساله 382) کسي که قصد دارد پول حمامي را ندهد يا بدون اين که بداند حمامي راضي است بخواهد نسيه بگذارد، اگر چه بعد حمامي را راضي کند، غسل او باطل است. ولي اگر از راضي نبودن حمامي غافل باشد و قربه الي الله غسل کند، در اين صورت غسل او صحيح است و ضامن اجره المثل براي حمامي است.

(مساله 383) اگر حمامي راضي باشد که پول حمام نسيه بماند، ولي کسي که غسل مي کند قصدش اين باشد که طلب او را ندهد، يا از مال حرام بدهد، غسل او اشکال دارد.

(مساله 384) اگر بخواهد پول حرام يا پولي که خمس آن را نداده به حمامي بدهد، غسل او باطل است.

(مساله 385) اگر مخرج غائط را در آب خزينه تطهير کند و پيش از غسل شک کند که چون در خزينه تطهير کرده حمامي به غسل کردن او راضي است يا نه، غسل او باطل است، مگر اينکه پيش از غسل حمامي را راضي کند.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER](مساله 386) اگر شک کند که غسل کرده يا نه بايد غسل کند، ولي اگر بعد از غسل شک کند، که غسل او درست بوده يا نه، لازم نيست دوباره غسل نمايد.

(مساله 387) اگر در بين غسل، حدث اصغر از او سر زند مثلا بول کند، غسل باطل نمي شود ولي بعد از غسل براي نماز وضو بگيرد.

(مساله 388) هر گاه به خيال اينکه به اندازه غسل و نماز وقت دارد براي نماز غسل کند اگر چه بعد از غسل بفهمد که به اندازه غسل وقت نداشته، غسل او صحيح است.

(مساله 389) کسي که جنب شده اگر شده اگر شک کند غسل کرده يا نه، نمازهائي را که خوانده است صحيح است، ولي براي نمازهاي بعد بايد غسل کند.

(مساله 390) کسي که چند غسل بر او واجب است مي تواند به نيت همه آنها يک غسل بجا آورد، يا آنها را جدا جدا انجام دهد، ولي اگر در بين آنها غسل جنابت باشد و به قصد آن غسل کند، غسلهاي ديگر ساقط مي شود.

(مساله 391) کسي که جنب است اگر بر جائي از بدن او آيه قرآن يا اسم خداوند متعال نوشته شده باشد، حرام است دست به آن نوشته بگذارد و اگر بخواهد غسل کند بايد آب را طوري به بدن برساند که دست او به نوشته نرسد.

 

(مساله 392) کسي که غسل جنابت کرده نبايد براي نماز وضو بگيرد، بلکه با غسلهاي ديگر واجب غير از غسل استحاضه متوسطه و همچنين با غسلهاي مستحب که در ضمن مساله 645 تا بند 9 ذکر شده است نيز مي تواند بدون وضو نماز بخواند، اگرچه احتياط مستحب آن است که وضو هم بگيرد. [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

غسل استحاضه

استحاضه

يکي از خونهائي که از زن خارج مي شود، خون استحاضه است و زن را در موقع ديدن خون استحاضه، مستحاضه مي گويند.

(مساله 393) خون استحاضه در بيشتر اوقات زرد رنگ و سرد است و بدون فشار و سوزش بيرون مي آيد و غليظ هم نيست، ولي ممکن است گاهي سياه يا سرخ و گرم و غليظ باشد و با فشار و سوزش بيرون آيد.

(مساله 394) استحاضه سه قسم است: قليله، متوسطه و کثيره، استحاضه قليله آن است که خون در پنبه اي که زن داخل فرج مي نمايد، نفوذ نکند و از طرف ديگر ظاهر نشود، استحاضه متوسطه آن است که خون در پنبه فرو رود و از طرف ديگر ظاهر شود ولي به دستمالي که معمولا زنها براي جلوگيري از خون مي بندند جاري نشود، استحاضه کثيره آن است که خون از پنبه به دستمال، جاري شود.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

احکام استحاضه

(مساله 395) در استحاضه قليله بايد زن براي هرنماز يک وضو بگيرد و پنبه را عوض کند يا آب بکشد و ظاهر فرج را هم اگر خون به آن رسيده، آب بکشد.

(مساله 396) در استحاضه متوسطه بايد زن براي نماز صبح غسل کند و تا صبح ديگر براي نمازهاي خود کارهاي استحاضه قليله را که در مساله پيش گفته شد انجام دهد و اين در صورتي است که استحاضه متوسطه پيش از نماز ظهر يا بين آن حاصل شود بايد براي نماز ظهر غسل کند و به همين طور پيش از هر نماز يا بين هر نمازي که استحاضه متوسطه شد، بايد براي آن غسل کند و اگر عمداً يا از روي فراموشي براي نماز صبح غسل نکند بايد براي نماز ظهر و عصر غسل کند و اگر براي ظهر و عصر غسل نکند بايد پيش از نماز مغرب و عشاء غسل نمايد چه آنکه خون بيايد يا قطع شده باشد.

(مساله 397) در استحاضهکثيره علاوه بر کارهاي استحاضه متوسطه که در مساله پيش گفته شد بايد هر نماز دستمال را عوض کند، يا آب بکشد و يک غسل براي ظهر و عصر و يکي براي نماز مغرب و عشاء بجا آورد و بين نماز ظهر و عصر فاصله بيندازد، بايد براي نماز عصر دوباره غسل کند و نيز اگر بين نماز مغرب و عشا فاصله بيندازد بايد براي نماز عشادوباره غسل نمايد،واقوي اين است که دراستحاضهکثيره غسل ازوضوکفايت ميکند.

(مساله 398) اگر خون استحاضه پيش از وقت نماز هم بيايد اگر چه زن براي آن خون وضو و غسل را انجام داده باشد بنابر احتياط واجب، بايد در موقع نماز وضو و غسل را بجا آورد.

(مساله 399) مستحاضه متوسط که بايد وضو بگيرد و غسل کند هر کدام را اول بجا آورد صحيح است، ولي بهتر آن است که اول وضو بگيرد و مستحاضه کثيره اگر بخواهد وضو بگيرد بايد قبل از غسل، وضو بگيرد.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 400) اگر استحاضه قليله زن بعد از نماز صبح متو سطه شود، بايد براي نماز ظهر و عصر غسل کند و اگر بعد از نماز ظهر و عصر متوسطه شود بايد نماز مغرب و عشا غسل نمايد.

(مساله 401) اگر استحاضه قليله يا متوسطه زن بعد از نماز صبح کثيره شود بايد براي ظهر و عصر يکغسل و براي نماز مغرب و عشا غسل ديگري بجا آورد و اگر بعد از نماز ظهر و عصر کثيره شود، بايد براي نماز مغرب و عشا غسل نمايد.

(مساله 402) مستحاضه کثيره يا متوسطه اگر پيش ا ز داخل شدن وقت نماز براي نماز غسل کند، غسل او باطل است، بلکه اگر نزديک اذان صبح براي نماز شب غسل کند و نماز شب را بخواند احتياط واجب آن است که بعد از داخل شدن، دوباره غسل و وضو را بجا آورد.

(مساله 403) زن مستحاضه براي هر نمازي غير از نماز يوميه که حکم آن گذشت که واجب باشد چه مستحب، بايد وضو يگيرد و نيز اگر بخواهد نمازي را که خوانده احتياطاً دوباره بخواند، يا بخواهد نمازي را که تنها خوانده است دوباره با جماعت بخواند بايد تمام کارهائي را که براي استحاضه گفته شد انجام دهد، ولي براي خواندن نماز احتياط وسجده فراموش شده و تشهد فراموش شده و سجده سهو، اگر آنها را بعد از نماز فوراً بجا آورد، لازم نيست کارهاي استحاضه را انجام دهد.

(مساله 404) زن مستحاضه بعد از آنکه خونش قطع شد، فقط براي نماز اولي که مي خواند، بايد کارهاي استحاضه را انجام دهد و براي نمازهاي بعد لازم نيست.

(مساله 405) اگر زن نداند استحاضه او چه قسم است، موقعي که مي خواهد نماز بخواند، بنابر احتياط واجب، مقداري پنبه داخل فرج نمايد و کمي صبر کند و بيرون آورد و بعد از آنکه فهميد استحاضه او کدام يک از آن سه قسم است کارهائي را که براي آن قسم دستور داده شده انجام دهد، ولي اگر بداند تا وقتي که مي خواهد نماز بخواند استحاضه او تغيير نمي کند، پيش از داخل شدن وقت هم مي تواند خود را وارسي نمايد.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 406) زن مستحاضه اگر پيش از آنکه خود را وارسي کند، مشغول نماز شود، چنانچه قصد قربت داشته باشد و به وظيفه خود عمل کرده مثلا استحاضه اش قليله بوده و به وظيفه استحاضه قليله عمل نموده، نماز او صحيح است و اگر قصد و به وظيفه قليله رفتار کرده، نماز او باطل است.

(مساله 407) زن مستحاضه اگر نتواند خود را وارسي نمايد، بايد به آنچه مسلماً وظيفه اوست عمل کند، مثلاً اگر نمي داند استحاضه او قليله است يا متوسطه، بايد، کارهاي استحاضه قليله را انجام دهد و اگر نمي داند متوسطه است يا کثيره، بايد کارهاي استحاضه متوسطه را انجام دهد، ولي اگر بداند سابقاً کدام يک از آن سه قسم بوده، بايد به وظيفه همان قسم رفتار نمايد.

(مساله 408) اگر خون استحاضه در باطن باشد و بيرون نيايد، وضو و غسل باطل نمي شود و اگر بيرون بيايد هر چند کم باشد وضو و غسل را به تفصيلي که گذشت، باطل مي کند.

(مساله 409) زن مستحاضه اگر بعد از نماز خود را وارسي کند و خون نبيند اگر چه بداند دوباره خون مي آيد، با وضوئي که دارد مي تواند نماز بخواند.

(مساله 410) زن مستحاضه اگر بداند از وقتي که مشغول وضو يا غسل شده خوني از او بيرون نيامده و تا بعد از نماز هم خون در داخل فرج نيست و بيرون نمي آيد، مي تواند 1خواندن نماز را تاخير بيندازد.

(مساله 411) اگر مستحاضه بداند که پيش از گذشتن وقت نماز بکلي پاک مي شود، يا به اندازه خواندن نماز خون بند مي آيد، بايد صبر کند و نماز را در وقتي که پاک است بخواند.

(مساله 412) اگر بعد از وضو و غسل، خون در ظاهر قطع شود و مستحاضه بداند که اگر نماز را تاخير بيندازد به مقداري که وضو و غسل و نماز را بجا آورد بکلي پاک مي شود، بايد نماز را تاخير بيندازد و موقعي که بکلي پاک شد دوباره وضو و غسل را بجا آورد و نماز را بخواند و اگر وقت نماز تنگ شد لازم نيست وضو و غسل را دوباره بجا آورد، بلکه با و ضو و غسلي که دارد مي تواند نماز بخواند.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 413) مستحاضه کثيره و متوسطه وقتي بکلي از خون پاک شد بايد غسل کند، ولي اگر بداند از وقتي که براي نماز پيش مشغول غسل شده، ديگر خون نيامده، لازم نيست دوباره غسل نمايد.

(مساله 414) مستحاضه قليله بعد از وضو و مستحاضه متوسطه بعد از غسل و وضو و مستحاضه کثيره بعد از غسل بايد فوراً مشغول نماز شود، ولي گفتن اذان و اقامه و خواندن دعا هاي قبل از نماز اشکال ندارد، و در نماز هم مي تواند کارهاي مستحب مثل قنوت و غير آن را بجا آورد.

(مساله 415) زن مستحاضه اگر بين غسل و نماز فاصله بيندازد، بايد دوباره غسل کند و بلافاصله مشغول نماز شود، ولي اگر خون در داخل فضاي فرج نيايد غسل لازم نيست.

(مساله 416) اگر خون استحاضه زن جريان داشته باشد و قطع نشود، چنائچه براي او ضرر ندارد، بايد پيش از غسل و بعد از آن به و سيله پنبه از بيرون آمدن خون جلوگيري کند، ولي اگر هميشه جريان ندارد فقط بايد بعد از وضو و غسل از بيرون آمدن خون جلوگيري نمايد و چنانچه کوتاهي کند و خون بيرون آيد، بايد دوباره غسل کند و وضو هم بگيرد و اگر نماز هم خوانده بايد دوباره بخواند.

(مساله 417) اگر در موقع غسل، خون قطع نشود غسل صحيح است، ولي اگر در بين غسل، استحاضه متوسطه کثيره شود واجب است چنانچه مشغول غسل ترتيبي بوده همان را از سر بگيرد و اگر مشغغول غسل ارتماسي بوده، بهتر آن است که همان را دوباره انجام دهد.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 418) احتياط واجب آن است که زن مستحاضه در تمام روزي که روزه است به مقداري که مي تواند، از بيرون آمدن خون جلوگيري کند.

(مساله 419) روزه زن مستحاضه اي که غسل بر او واجب مي باشد، در صورتي صحيح است که غسلهائي را که براي نمازهاي روزش، واجب است انجام دهد و نيز بنابر احتياط واجب غسل نماز مغرب و عشاي شبي را که مي خواهد فرداي آن را روزه بگيرد بجا آورد، ولي اگر براي نماز مغرب و عشا غسل نکند و براي خواندن نماز شب پيش از اذان صبح غسل نمايد و در روز هم غسلهائي را که براي نمازهاي روزش واجب است بجا آورد، روزهاو صحيح است.

(مساله 420) اگر بعد از نماز عصر، مستحاضه شود وتا غروب غسل نکند روزه او صحيح است.

(مساله 421) اگر استحاضه قليله زن پيش از نماز، متوسطه يا کثيره شود بايد کارهاي متوسطه يا کثيره را گفته شد انجام دهد و اگر استحاضه متوسطه کثيره شود بايد کارهاي استحاضه کثيره را انجام دهد و چنانچه براي استحاضه متوسطه غسل کرده باشد فايده ندارد و بايد دوباره براي غسل کند.

(مساله 422) اگر دربين نماز، استحاضه متوسطه زن کثيره شود، بايد نماز را بشکند و براي استحاضه کثيره غسل کند و کارهاي ديگر آن را انجام دهد و همان نماز را بخواند و بنابر احتياط استحبابي، قبل از غسل وضو بگيرد و اگر براي غسل وقت ندارد بايد عوض آن تيمم کند، اگر براي تيمم نيز وقت ندارد نمي تواند نماز را بشکند و بايد نماز را تمام کند و بنابر احتياط واجب قضا نمايد و همچنين است اگر دربين نماز استحاضه قليله او متوسطه يا کثيره شود، مگر اينکه غسل استحاضه متوسطه باشد که کفايت از او وضو نمي کند، چنانچه گذشت.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 423) اگر در بين نماز خون بند بيايد و استحاضه نداند که در باطن هم قطع شده يا نه، چنانچه بعد از نماز بفهمد قطع شده بوده، بايد وضو و غسل و نماز را دوباره بجا آورد.

(مساله 424) اگر استحاضه کثيره زن متوسطه شود، بايد براي نماز اول عمل کثيره و براي نمازهاي بعد عمل متوسطه را بجا آورد. مثلاً اگر پيش از نماز ظهر استحاضه کثيره متوسطه شود، بايد براي نماز ظهر وضو گرفته و غسل کند و براي نماز عصر ومغرب و عشا فقط وضو بگيرد، ولي اگر بر اي نماز ظهر غسل نکند و فقط به مقدار نماز عصر وقت داشته باشد بايد براي نماز عصر غسل نمايد و اگر براي عصر هم غسل نکند بايد براي نماز مغرب غسل کند و اگر براي آن هم غسل نکند و فقط به مقدار نماز عشا وقت داشته باشد، بايد براي عشا غسل نمايد.

(مساله 425) اگر پيش از هر نماز، خون مستحاضه کثيره قطع شود و دوباره بيايد، براي هر نماز بايد يک غسل بجا آورد، ولي اگر بعد از غسل و پيش از نماز قطع شود چنانچه وقت تنگ باشد که نتواند غسل کند و نماز را در وقت بخواند با همان غسل مي تواند نماز را بخواند و همين طور است حکم وضو.

(مساله 426) اگر استحاضه کثيره قليله شود، بايد براي نماز اول عمل کثيره و براي نمازهاي بعد عمل قليله را انجام دهد و نيز اگر استحاضه متوسطه قليله شود بايد براي نماز اول، عمل متوسطه و براي نمازهايبعد عمل قليله را بجا آورد.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 427) اگر مستحاضه يکي از کارهائي را که بر او واجب مي باشد حتي عوض کردن پنبه را ترک کند، نمازش باطل است.

(مساله 428) مستحاضه قليله اگر بخواهد غير از نماز کاري انجام دهد که شرط آن وضو داشتن است. مثلاً بخواهد از بدن خود را به خط قرآن برساند بايد وضو بگيرد و وضوئي که قبلاً براي نماز گرفته بنابر احتياط واجب، کافي نيست.

(مساله 429) رفتن در مسجد مکه و مدينه و توقف در ساير مساجد و خواندن سوره اي که جده واجب دارد براي زن مستحاضه اشکال ندارد، ولي نزديکي شوهر با او در صورتي حلال مي شود که غسل کند، اگر چه کارهاي ديگري را که براي نماز واجب است، مثل وضو و عوض کردن پنبه و دستمال انجام نداده باشد و بنابر احتياط واجب زن مستحاضه متوسطه و کثيره تا هنگامي که بکلي پاک نشده اند، خط قرآن را مس نکنند.

(مساله 430) اگر زن در استحاضه کثيره يا متوسطه بخواهد پيش از وقت نماز جائي از بدن خود را به خط قرآن برساند، بايد در متوسطه غسل کند و وضو هم بگيرد ودر کثيره تنها غسل کافي است.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

(مساله 431) نماز آيات بر مستحاضه واجب است و بايد براي نماز آيات هم کارهائي را که براي نماز يوميه گفته شد، انجام دهد.

(مساله 432) هر گاه در وقت نماز يوميه نماز آيات بر مستحاضه واجب شود اگرچه بخواهد هر دو را پشت سر هم بجا آورد، بايد براي نماز آيات هم تمام کارهائي را که براي نماز يوميه او واجب است انجام دهد و احتياط واجب آن است که هر دو را با يک غسل و وضو بجا نياورد.

(مساله 433) اگر زن مستحاضه بخواهد نماز قضا بخواند، بايد براي هر نماز کارهائي را که براي نماز ادا بر او واجب است بجا آورد و بنابر احتياط واجب هر دو را با يک غسل و وضو بجا نياورد.

 

(مساله 434) اگر زن بداند خئني که از او خارج مي شود خون نيست و شرعاً حکم حيض و نفاس را نداند، بنابر احتياط واجب، بايد به دستور استحاضه عمل کند، بلکه اگر شک داشته باشد که خون استحاضه است با خونهاي ديگر، چنانچه نشانه آنها را نداشته باشد، بنابر احتياط واجب، بايد کارهاي استحاضه را انجام دهد.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

غسل حيض

حيض

(مساله 435) حيض خوني است که غالباً در هر ماه چند روزي از رحم زنها خارج مي شود. وزن را در موقع ديدن خون حيض، حائض مي گويند.

(مساله 436) خون حيض در بيشتر اوقات، غليظ و گرم و رنگ آن سرخ مائل به سياهي يا سرخ است و با فشار و کمي سوزش بيرون مي آيد.

(مساله 437) مشهورآن است که زنهاي سيده بعد از تمام شدن شصت سال يائسه ميشوند يعني خون حيض نمي بينند و زنهائي که سيده نيستند بعد از تمام شدن پنجاه سال يائسه ميشوند. ولي اين مطلب محل تامل است و براي حقير ثابت نيست و لذا احتياط واجب، آن است که زنهاي سيده در صورتي که پس از گذشتن از سن پنجاه سالگي در ايام عادت خود، يا با نشانه هاي حيض، خون ببينند، ميان اعمالي که زن مستحاضه انجام مي دهد از قبيل خواندن نماز با کيفيتي که ذکر مي شود و چيزهائي که حائض بايد ترک کند از قبيل داخل شدن در مسجد الحرام و مسجد مدينه و مکث در مساجد ديگر تا سن 60 سالگي، جمع کنند.

(مساله 438) خوني که دختر پيش از تمام شدن نه سال و زن بعد ازيائسه شدن مي بيند، حيض نيست.

(مساله 439) زن حامله و زني که بچه شير مي دهد، ممکن است حيض ييبنند.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
مهمان
این موضوع برای عدم ارسال قفل گردیده است.

×