رفتن به مطلب
tofighi

احكام روزه (نویسنده:آيت الله سيد محمد شاهرودى)

پست های پیشنهاد شده

وقت زكات فطره :

وقت كنار گذاشتن زكات فطره و پرداخت آن به مستحق ، براى كسى كه نمى خواهد نماز عيد فطر بخواند ، از اولين لحظه وجوب ( غروب شب عيد فطر ) ادامه دارد تا ظهر روز عيد فطر .

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

1 - فطره مهمانى كه پيش از غروب شب عيد فطر بر كسى وارد شده وبراى مدتى محل اقامت خود را در منزل او قرار داده ، به گونه اى كه نان خور او محسوب مى شود ودر موقع هلال شوال آنجا بوده بر صاحب خانه واجب است .

 

واما اگر فقط براى صرف غذا دعوت شده باشد به نحوى كه نان خور او محسوب نشود فطره بر صاحب خانه واجب نمى شود .

 

 

 

واما كسى كه قصد دارد نماز عيد فطر را بخواند ، بايد بنابر احتياط واجب قبل از نماز عيد فطره را كنار بگذارد ، ( حال چه نماز عيد را در اول وقت آن بخواند كه هنگام طلوع آفتاب است يا ديرتر بخواند ) و اما پرداخت آن مقيد به اين وقت نيست ، گرچه بهتر است كه قبل از نماز يا حداقل قبل از ظهر آن را به مستحق پرداخت كند ، و اگر تا قبل از ظهر نتوانست ، بعد از آن به دست مستحق برساند .

 

واما كسى كه زكات فطره را اصلاً در وقت خود كنار نگذاشته ، زكات فطره از گردن او ساقط نمى شود بلكه واجب است آن را پرداخت كند ، و در وقت پرداخت نبايد نيت اداء يا قضا بكند .

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

جنس و مقدار زكات فطره :

 

 

جنس زكات فطره بايد از گندم يا جو يا آرد اين دو ، يا خرما يا كشمش يا برنج يا ذرت و مانند اينها ، از چيزهايى كه بيشتر مردم ، غالباً از آن بعنوان خوراك روزمره استفاده مى كنند باشد .

 

ومقـدار آن بايد يك صاع باشـد كه تقريباً سـه كيلو اسـت .

 

وجايز است كه انسان قيمت آن طعامى را كه مى خواهد به فقير صدقه بدهد ، به او بپردازد .

 

واحتياط مستحب آنست كه زكات فطره را به فقراى شيعه واطفال آنها بدهند اگر چه اقوى آنست كه صرف زكات فطره در جاهائى كه زكات مال را صرف مى كنند ، كافى وصحيح مى باشد .

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

« مسائل »

1ـ اگر در جائى شيعه فقير نباشد ، مى توان زكات فطره را به مسلمان فقير غير شيعه داد .

 

2ـ به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مى كند نبايد فطره بدهند ، بلكه بنابر احتياط واجب نبايد به كسى كه شرابخوار است يا آشكارا معصيت مى كند ، زكات فطره بدهند ، اگر چه آنرا در معصيت صرف نكند .

 

3ـ كسى كه سيد است مى تواند زكات فطره خود ونان خوران خود را به سيد وغير سيد بدهد .

 

4ـ كسى كه سيد نيست ، نمى تواند به سيد فطره بدهد حتى اگر سيدى نان خور او باشد ، نمى تواند فطره او را به سيد ديگر بدهد .

 

5ـ انسان بايد زكات فطره را به قصد قربت يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بدهد، وموقعى كه آنرا مى دهد نيت دادن فطره نمايد .

 

6ـ جايز است كه به يك فقير بيشتر از يك صاع بدهند ياقيمت آن را بپردازند ، واحتياط واجب آنست كه به يك فقير كمتر از يك صاع ندهند .

 

7ـ مستحب است در دادن زكات فطره ، خويشان فقير خود را بر ديگران مقدم دارد ، وبعد همسايگان فقير را ، بعد اهل علم فقير را .

 

ودر دادن فطره بايد هر طرف را كه از جهتى برترى دارد مقدم كند ، مثلاً اگر دو فقير باشد يكى عالم وديگرى جاهل ، عالم را مقدم كند .

 

8ـ كسى كه فقط به اندازه يك صاع گندم ومانند آن دارد مستحب است زكات فطره را بدهد ، وچنانچه نان خورانى داشته باشد وبخواهد فطره آنها را هم بدهد مى تواند به قصد فطره ، آن يك صاع را به يكى از آنها بدهد واو هم به همين قصد به ديگرى بدهد وهمچنين تا به نفر آخرى برسد وبهتر است نفر آخر چيزى را كه مى گيرد به كسى بدهد كه از خودشان نباشد .

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×