رفتن به مطلب
TaRaNeH

::: اصول بهداشت فردي :::

پست های پیشنهاد شده

[align=CENTER]شستشوي صحيح صورت

 

بهترين روش تميز کردن صورت، شستشو با آب و صابون است. بايد روزي دو بار صورت را با آب و صابون شست. شستشو نبايد بيش از دو دقيقه طول بکشد. نوع صابون را بسته به نوع پوست خود و با مشورت پزشک انتخاب کنيد. هرگز يک صابون را تصادفي و ندانسته به صورت خود نزنيد. پس از شستشو، صورتتان را با حوله خشک کنيد. براي خشک کردن نبايد حوله را به صورت خود بکشيد، بلکه فقط کافيست حوله را با پوست صورت خود تماس دهيد و به آرامي روي نقاط مختلف صورت فشار دهيد. يکي از دلايل پيري زودرس و پيدايش چين و چروک و خشونت پوست، خشک کردن آن با حوله به روش خشن است. پس از خشک کردن صورت يک کرم مرطوب کننده بر روي آن بماليد تا رطوبت پوست حفظ شود.

براي تميز کردن مواد آرايشي از پوست ميتوانيد از پنبه آغشته به گلاب يا شير پاک کن و يا آب و صابون استفاده کنيد. اگر از صابون استفاده ميکنيد، پس از ماليدن صابون به تمام صورت، سي ثانيه صبر کنيد و سپس سه بار صورتتان را با آب گرم بشوييد و آنگاه با حوله به آرامي خشک کنيد و يک کرم مرطوب کننده بماليد.

 

پوست خود را چگونه مرطوب نگه داريم؟

 

طراوت و شادابي پوست عمدتا به علت رطوبت آن است. اگر رطوبت پوست در اثر خشکي و گرماي محيط و يا جريان خون پوست در اثر سرما يا کهولت سن کاهش يابد، پوست دچار چروکيدگي ميشود و طراوت خود را از دست ميدهد. يکي از مواقعي که بايد مراقب خشک شدن پوست شد، هنگام خروج از حمام است. مواقع ديگر عبارتند از فصول گرم سال، پس از شستن صورت و سنين پيري. کساني که پوست خشک دارند بيش از سايرين بايد مراقب باشند.

بايد بدانيد که براي حفظ رطوبت پوست لازم نيست مرتب صورت خود را بشوييد، بلکه برعکس، اين کار باعث پاک شدن لايه چربي محافظ پوست و خشونت آن ميشود. براي مرطوب نگهداشتن پوست بايد از مرطوب کننده ها استفاده کنيد. کرم هاي مرطوب کننده موجود در داروخانه ها براي اين منظور بسيار مناسب هستند. طرز استفاده از مرطوب کننده ها به اين صورت است که پس از خروج از حمام با شستشوي صورت و خشک کردن آن، کرم را به صورت نقطه نقطه بر روي نواحي مختلف پوست پيشاني، گونه، بيني و چانه بماليد و سپس آن را با ضربات آهسته نوک انگشت بر روي تمام پوست صورت و گردن خود پهن کنيد. بهتر است هر روز صبح پس از شستن صورت خود با آب و صابون، کرم مرطوب کننده را بماليد و چند دقيقه صبر کنيد تا جذب شود و آنگاه اگر مايل بوديد به آرايش بپردازيد. يک بار مرطوب کردن پوست در ابتداي روز کافي است ولي اگر حمام رفتيد، پس از خروج از حمام نيز اين کار را انجام دهيد. اگر در آب و هواي گرم و خشک هستيد و يا پوست شما خشک است، بهتر است روزي دو بار پوست خود را مرطوب کنيد.[/align]

  • Like 1

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]الف) شامپوها:

 

شامپوها اصولا به سه فرم مايع (Liquid)، ژل شامپو (Gel Shampoo ) و شامپو کرم (Cream Shampoo) عرضه ميشوند. صرف نظر از فرم شامپو، ابتدا موها را به خوبي خيس کرده و سپس کمي از شامپو را به موها زده، يک تا سه دقيقه موها را ماساژ دهيد تا به خوبي کف کند. سپس سر را کاملا شسته و آبکشي نماييد. در صورتي که هر روز سر را ميشوييد، يک بار شامپو زدن در هر بار حمام رفتن کافي است. در غير اين صورت، حد اقل دو بار شامپو بزنيد. شستشو با آب سرد موجب درخشان تر شدن رنگ موها ميشود.

شامپوهاي ضد شوره معمولا داراي دوره و روش کاربرد محدودي هستند.

روش کاربرد اين شامپوها در ابتداي درمان معمولا هر روز و يا يک روز در ميان به مدت يک ماه و پس از آن به صورت يک بار در هفته و به مدت يک سال است.

 

ب) کرم، لوسيون، محلول و کنسانتره:

 

روش کاربرد همه محصولات فوق کم و بيش مشابه است. پس از شستشوي موها با شامپو و خشک کردن با حوله، موها را با کرم، لوسيون، محلول کنسانتره آغشته کرده و بدون شستشوي مجدد موها را خشک کرده و حالت دهيد.

(توجه ، روش استفاده همراه اين محصولات را هميشه به دقت مطالعه کنيد. بعضي از محلولها و کرمها نياز به شستشوي مجدد دارند).

 

ج) اسپري هاي مو:

 

پس از شستشوي موها با شامپو و خشک کردن با حوله، از اسپري استفاده کنيد. دفعات اسپري بسته به بلندي موها متفاوت است. معمولا براي موهايي با طول متوسط، چهار تا پنج بار اسپري در يک نوبت کفايت ميکند. سپس موها را شانه کنيد تا همه موها به اسپري آغشته شوند و در انتها موها را همزمان با خشک کردن حالت دهيد. د) ماسکها:

پس از شستشوي موها با شامپوي مناسب، ماسک را به همه موها ماليده به خوبي ماساژ دهيد. دو تا پنج دقيقه صبر کنيد و سپس با آب شسته و آبکشي کنيد. سپس موها را خشک کرده و حالت دهيد. ماسکها را معمولا يک يا دو بار در هفته به کار ميبرند. [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]پیشگیری از ابتلاء به بیماریها در ارتقای سطح سلامت افراد جامعه به عنوان مساله ای مقدم بر درمان اهمیت زیادی دارد زیرا پیشگیری ارزانتر و راحت تر است. هر کس با مراعات بهداشت قادر است از لحاظ جسمی، روانی و اجتماعی در وضع مناسبی قرار گرفته و وظیفه ای را که نسبت به خود و افراد جامعه خود دارد به خوبی ادا نماید.

از آنجا که اتخاذ تصمیم قاطع، صحیح و عقلانی درباره بهداشت و سلامت فردی و اجتماعی به دانش و اطلاعات در این زمینه نیازمند است بنابراین باید موضوع آموزش بهداشت جدی گرفته شود تا بتوان با افزایش آگاهی، رفتار ناسالم را تغییر داده و رفتار و عادت مطلوب بهداشتی را جایگزین آن نمائیم. برای قرن های متمادی شستشوی دست با آب و صابون یک معیار بهداشت فردی به حساب می آمده و معمولاً به عنوان یک عادت مذهبی و فرهنگی قرار می گرفت با این وجود ارتباط بین انتشار بیماری و عدم شستشوی دست فقط دو قرن پیش به اثبات رسیده است [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

[align=CENTER]شستشوی صحيح پوست صورت چگونه است ؟[/align]

 

پوست صورت ما به مخاط نقشي كه در زيبايي دارد و همچنين به علت آسيب پذيري شديد خود ، هميشه نياز به مراقبت بيشتري نسبت به بقيه بدن دارد . صابون زدن و شستن پوست صورت يكي از اقدامات بهداشتي مراقبتي براي حفظ سلامت و شادابي آن است . اما همين اقدام در صورت غير اصولي بودن باعث گسترش جوشها ، آكنه و ضايعات عفوني پوست صورت مي شود .

 

نكته مهم در هنگام شستن پوست صورت توجه به نرمي و لطافت اين بافت است . در موقع خشك كردن نيز بايد توجه به نرمي و لطافت اين بافت است .

 

در موقع خشك كردن نيز بايد توجه داشته باشيم كه در صورت كشيدن حوله روي پوست ، ميكروب ها و عوامل بيماري زاي موجود در يك جوش كوچك را با دست خود روي پوست صورت پخش كرده ايم كه احتمال افزايش جوش ها را در صورت به وجود مي آورد .

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

[align=CENTER]7 اشتباه رایج درباره بهداشت مو[/align]

 

این مطلب به شما می‌گوید که پشت آن موهای بلند، چه واقعیت‌های ساده‌ای پنهان شد‌ه‌اند

«‌اون موی سفید را نکن، بیشتر می‌شه… موهات را کوتاه‌کن تا پرپشت بشه… برس‌کشیدن موها را تقویت می‌کنه.»

 

همه ما از این مدل توصیه‌ها در زندگی روزمره زیاد شنیده‌ایم. حتی خیلی وقت‌ها خودمان هم همین‌ها را به بقیه توصیه می‌کنیم. در حالی که اغلب نمی‌دانیم که آیا این حرف‌ها واقعیت هم دارند و یا افسانه‌هایی هستند که مثل بقیه افسانه‌ها، دهان به دهان از مادربزرگ‌هایمان به ما رسیده‌اند. این مطلب به شما می‌گوید که پشت آن موهای بلند، چه واقعیت‌های ساده‌ای پنهان شد‌ه‌اند.

 

7 افــــسانه معـروف در‌‌مورد‌‌‌‌‌مو

 

 افسانه اول: کوتاه‌کردن زود به زود موها باعث می‌شود موها سریع‌تر رشد کنند.

 

 واقعیت: موهای شما در هر ماه، 1 تا 5/1 سانتی‌متر رشد می‌کند، چه آنها را قیچی کنید و چه به حال خود رهایشان کنید. البته ممکن است در تابستان موها اندکی سریع‌تر رشد کنند ولی شما نمی‌توانید با کمک قیچی آرایشگری کاری بکنید که سرعت رشد موهایتان افزایش یابد. در واقع، کوتاه‌کردن موها یک کار انجام می‌دهد: انتهای خراب و دو شاخه موهایتان را حذف می‌کند و باعث می‌شود موهایتان ظاهر بهتری پیدا کنند.

 

 افسانه دوم: اگر یک موی سفید را بکنید، به جای آن دو سه تار موی سفید جدید درمی‌آید.

 

 واقعیت: اگرچه این مطلب یک افسانه است و حقیقت ندارد ولی کندن موها عادت بدی است. کندن موها به ریشه آنها آسیب می‌زند و باعث ایجاد عفونت یا اسکار (جوشگاه) می‌شود، یعنی جای آن باقی مانده و مویی در آنجا رشد نمی‌کند.

 

 افسانه سوم: شستشوی موها با آب سرد پس از شامپو زدن، باعث درخشندگی موها می‌شود.

 

 واقعیت: این کار ممکن است خواب را از سر شما بپراند ولی تاثیری در درخشندگی موهای شما ندارد.

 

 افسانه چهارم: برای اینکه موهایتان واقعا تمیز شود، باید چند بار آنها را شامپو بزنید و بشویید.

 

 واقعیت: یک بار شامپوزدن و شستشوی درست هم همین کار را می‌کند.

 

 افسانه پنجم: اگر در روز 100 بار موهایتان را برس بزنید، برای موها خیلی مفید است.

 

 واقعیت: برس زدن فقط برای این است که به موها حالت بدهید. برس‌زدن زیادی، موها را از فولیکو‌ل‌های‌شان بیرون می‌کشد و تارهای مو را ضعیف می‌کند. همچنین برای موهای چرب، مناسب نیست چون موجب چرب شدن بیشتر مو می‌شود.

 

 افسانه ششم: با کمک برخی محصولات آرایشی، می‌توان انتهای دو شاخه موها را ترمیم کرد.

 

 واقعیت: وقتی موها دو شاخه می‌شوند، دیگر این اتفاق افتاده و تنها کاری که شما می‌توانید انجام دهید، این است که قیچی را بردارید و آنها را ببرید. البته برخی آرایشگران با کمک مواد آرایشی خاصی که حاوی موم هستند، کاری می‌کنند که انتهای دوشاخه موها به هم چسبیده و کمتر جلب توجه کند. اما عقل می‌گوید که همان قیچی‌کردن، کار راحت‌تری است.

 

 افسانه هفتم: استرس باعث ریزش موها می‌شود.

 

 واقعیت: موهای شما همیشه در حال ریزش هستند و به‌طور طبیعی روزانه 50 تا 120 تار موی شما می‌ریزند ولی این امکان وجود دارد که وقتی شما به طرز وحشتناکی دچار استرس هستید (یعنی یک چیزی در حد طلاق گرفتن یا از دست دادن شغل) چند تار مو بیشتر بریزد. البته بارداری و مصرف برخی آنتی‌بیوتیک‌ها هم همین اثر را دارند ولی مهم این است که بعد از گذشت چند هفته، وقتی اوضاع رو به راه شد، این موها دوباره رشد می‌کنند.

 

مواردی که ذکر شدند، همگی افسانه بودند ولی در عالم واقعیت خیلی‌وقت‌ها، شما با دست خودتان بلاهایی بر سر موهایتان می‌آورید که دیگر نمی‌توانند کمر راست کنند! چطور است با این بلاها هم آشنا شویم؟

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]هفت بلایی که با دست خودتان سر موهایتان می‌آورید

 

سشوارکشیدن به موهایی که هنوز از آنها آب می‌چکد: با این کار، نه تنها حالت دادن به موها دشوار می‌شود بلکه آسیب حرارتی زیادی به موهایتان وارد می‌کنید، زیرا موهای شما باید مدت زیادی زیر سشوار بمانند تا خشک شوند. روش درست این است که سشوار را روی موهای مرطوب، نه موهای خیس، استفاده کنید. بنابراین توصیه می‌شود وقتی از حمام خارج شدید، موهایتان را به مدت پنج دقیقه در حوله بپیچید و بعد از آن پنج دقیقه دیگر هم اجازه دهید تا در هوای آزاد خشک شود. پس از آن می‌توانید از سشوار استفاده کنید.

شانه کشیدن موهای خیس، از فرق سر تا نوک مو: درست است که برای موهای خیس، استفاده از شانه راحت‌تر از برس است و خیلی از خانم‌ها در حین استحمام یا پس از آن از شانه‌های دانه درشت استفاده می‌کنند اما اگر شانه را از پوست سر تا نوک مو با فشار بکشید، موهایتان دچار شکستگی می‌شود. بنابراین ابتدا گره‌های مو را تا حد امکان باز کنید و سپس از قسمت‌های انتهایی موها شروع به شانه کشیدن کنید و کم‌کم به قسمت‌های بالاتر (نزدیک به پوست سر) بروید.

 

استفاده از برس نامناسب: استفاده از برس نامناسب، نه تنها باعث می‌شود که نتوانید مدل موی مطلوبتان را درست کنید بلکه ممکن است مدام در موهای شما گیر بیفتد و آزارتان دهد. به‌طور کلی توصیه می‌شود هرچه موهای شما بلندتر است، از برس‌هایی استفاده کنید که قطر بیشتری دارند. همچنین برای حجم دادن به موهایتان‌، از برس گرد کمک بگیرید و برای صاف کردن موها از برس پارویی شکل استفاده کنید.

برس کشیدن مداوم برای درخشش بیشتر مو: دکتر آمی مک مایکل، استادیار بیماری‌های پوست و مو در دانشگاه ویک فارست آمریکا می‌گوید: «تنها چیزی که شما برای درخشان‌تر شدن موهایتان نیاز دارید، چند بار برس‌کشیدن برای حالت دادن به مو و سپس استفاده از روغن‌های طبیعی است. هر چیزی بیشتر از این غیر ضروری است و می‌‌تواند به شکنندگی موها منجر شود.»

 

بستن نادرست موها: به طور معمول خانم‌ها عادت دارند موهای‌شان را از یک نقطه جمع کنند و ببندند و همین مساله، خطر آسیب ‌موها و شکنندگی آنها را در این ناحیه افزایش می‌دهد. بهتر است محل بستن موهایتان را هر روز تغییر دهید و یا یک سانتی‌متر بالا و پایین کنید. در ضمن استفاده از کش سر‌های یک‌پارچه (بدون درز) آسیب کمتری به موهایتان وارد می‌کند.

 

فراموش کردن پوست سر: برای رشد موهای سالم، پوست سر شما نیاز به تغذیه مناسب دارد. نباید فراموش شود که یکی از آسان‌ترین کارهایی که می‌توانید انجام دهید، این است که پوست سرتان را با نوک انگشتانتان ماساژ دهید. این کار باعث بهبود جریان خون در پوست سر شما می‌شود و در نتیجه مواد مغذی بیشتری به پوست سر می‌رسد.

 

پنهان کردن شوره‌های سر: تلاش برای پنهان‌کردن شوره‌های سر با کمک کرم‌های آرایشی مرطو‌ب‌کننده، روغن یا پماد فقط یک اقدام موقتی است، در حالی که شوره در واقع نوعی بیماری پوست سر است و باید درمان شود. استفاده از شامپوهای حاوی سالیسیلیک اسید، زینک پیریتیون، سلنیوم سولفاید و تار، از روش‌های درمانی رایج برای از بین بردن پوست سر است.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]روش صحیح شست و شوی موی سر[/align]

 

اول موها را به خوبی خیس کنید و بعد کمی‌ از شامپو را به موها بزنید و یک تا سه دقیقه موها را ماساژ دهید تا به خوبی کف کند. آن‌وقت سر را کاملا شسته و آبکشی كنید.

 

در صورتی که هر روز سر را می‌شویید، یک بار شامپو زدن در هر بار حمام رفتن کافی است. در غیر این صورت، حداقل دو بار شامپو بزنید. شست‌وشو با آب سرد هم مو را درخشان‌تر می‌‌كند.

 

موقع حمام براى شست‌وشو، سر را پایین بگیرید تا جریان خون در سر بیشتر شود. بعد با شامپوى مناسب و با نوك انگشتان، سرتان را بشویید.

 

با سرانگشتان، پوست را ماساژ دهید و با حركت‌هاى دورانى به آرامى از پشت سر و بالاى گردن به سمت رستنگاه مو در پیشانى پیش بروید. چند دقیقه به همین ترتیب سر را بشویید و بعد آبكشى كنید.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

[align=CENTER]نکات قابل توجه در شستشوی موها [/align]

 

1ـ حداکثر هفته‌ای دو بار آن هم با آب نیمه گرم حمام کنید.

 

2ـ هنگام شستن موها ، سعی کنید از شامپوی رقیق شده استفاده کنید، به این ترتیب که کمی از شامپوها را در یک شیشه خالی ریخته و به آن آب اضافه کنیم، تا رقیق گردد. شامپوی رقیق شده ضربه کمتری به موها وارد می‌کند.

 

3ـ سعی کنید فقط یکبار موها را با شامپو بشویید و زمان شستشو را طولانی نکنید. یعنی بلافاصله پس از شامپو کردن با آب ، موهای سر را بشویید.

 

4ـ هر قدر شامپو به مدت طولانی‌تری با موها و پوست تماس داشته باشد، آسیب بیشتری به پوست سر و موها وارد می‌شود. این موضوع در مورد شامپوهای خارجی نیز صدق می‌کند.

 

5 ـ بهتر است در هر بار حمام رفتن و شستن موها با شامپو ، یک عدد زرده تخم مرغ نیز با شامپو به موها بزنید. به این ترتیب که همزمان با شامپو یک عدد زرده تخم مرغ نیز به آن اضافه کنید و سپس سر را با آن بشویید. زرده تخم مرغ ، هم یک شوینده است و هم نرم کننده و نگهدارنده و محافظت کننده طبیعی. یکی دو قطره سرکه یا آبلیمو ، بوی بد تخم مرغ را زایل می‌سازد.

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]بوي بد عرق زير بغل[/align]

 

معمولا برای مشکلاتی مثل بوی بدن و بوی پا و بوی زیر بغل توصیه هائی مثل استحمام روزانه و تعویض روزانه لباس ها توصیه می شود که من به مواردی از آنها اشاره میکنم ..اما اگر نتیجه نگرفتید بهتره جهت بررسی وجود بعضی علل طبی به پزشک متخصص داخلی مراجعه کنید… شاید که موفق شوند علتی پیدا کنند … که با رغع اون مشکل مسئله بوی زیر بغل شما هم حل بشه. اون علل شامل :

 

 

1- تماس با انواع آلاینده هائی که در هوا , غذا وخانه وجود دارند… طوری که کبد و کلیه وروده ها قادر به دفع آنها نباشند

 

2- نارسائی هر کدام از ارگانهای ذکر شده مثل کبد , کلیه و دستگاه گوارش

 

3- یبوست – کمبود منیزیوم و روی – مصرف زیاد گوشت – رژیم های گیاه خواری

 

4- عدم توانائی در هضم بعضی غذا ها مثل ماهی , تخم مرغ ,بعضی سبزی ها

 

5- بعضی نوشیدنی ها و بعضی غذاها اختصاصا باعث این قبیل مشکلات می شوند مثل : سیر پیاز زرد چوبه و بعضی غذاهای تند قهوه الکل . مرغ و جوجه های سرخ شده ممکن است حاوی چربی هایی باشند که ایجاد بو کنند

 

6- کمبودن قند خون- بیماری کبدی – دیابت – انگل – یائسگی – و وجود استرس از علل دیگر هستند

استحمام روزانه براي از بين بردن ميکروب ها، استفاده از مواد ضد عرق و ضد بو و همچنين تعويض لباس ها به صورت روزانه مناسب ترين راه از بين بردن اين مشکل خواهد بود.

 

 

 

گاهي اوقات ممكن است فرد از دئودورانت و اسپري خاص براي جلوگيري از تعرق استفاده كند. داشتن يك رژيم غذايي مناسب نيز در برخي موارد توصيه مي‌شود. در مورد بيماريهاي مولد بوي نامطبوع درمان بيماري تحت نظر پزشك توصيه مي‌شود.

 

معمولا بوي بدن بعد از دوش گرفتن از بين مي رود ولي اگر به نظافت لباس ها اهميت نداده و آنها را زود به زود تعويض نکنيد و نشوييد عرق شما که روي لباس باقي مانده است در اثر باکتري ها تبديل

 

به بوي بسيار بد و زننده اي مي شود که براي اطرافيان شما ناخوشايند است.

 

از خوردن غذاهاي پر ادويه نيز خودداري کنيد

 

توجه كنيد براي اينكه از بوي بد بدن در امان بمانيد بايد به رژيم غذايي‌تان نيز دقت كنيد. برخي از مواد غذايي مثل سير و پياز و ادويه‌ها پس از گوارش درون بدن، موادي بدبو توليد مي‌كنند كه مي‌تواند از طريق عرق و يا ريه‌ها دفع شوند و بوي بد بدن و دهان را به وجود بياورند. دختران نوجواني كه دوران بلوغ را سپري مي‌كنند بايد بيش از ديگران به بهداشت و پاكيزگي پوست خود اهميت دهند، چون در دوران بلوغ به دليل افزايش هورمون‌هاي جنسي، ترشحات غدد عرق زير بغل و اندام تناسلي افزايش مي‌يابد.

بهترين راه براي فرار از بوي بد بدن، دوش گرفتن و شست‌شوي قسمت‌هايي از بدن مثل زير بغل و كشاله ران است. فراموش نكنيد دوش گرفتن با آب به تنهايي بي‌فايده است چون آب نمي‌تواند اين فرآورده‌هاي بدبو را از روي سطح پوست پاك كند. تنها راه حل، كمك گرفتن از شامپو و صابون‌ها است. اين محصولات مي‌توانند محيط زندگي باكتري‌هاي روي سطح پوست و درون عرق را مختل كرده و آنها را از روي بدن پاك كنند. متخصصان اعتقاد دارند بهتر است از صابون‌ها و شامپوهاي‌بودار استفاده كنيد. اگر شما زياد عرق مي‌كنيد و فعاليت جسماني طولاني در طول روز داريد، بايد بيش از ديگران بدنتان را بشوييد. فراموش نكنيد غدد عرق در شب‌ هم مانند روز فعال هستند بنابراين ممكن است شب‌ قبل دوش بگيريد ولي اگر فعاليت غدد عرق در پوست شما زياد باشد، هنگام صبح باز احساس كنيد لباس‌هايتان بوي خوبي نمي‌دهند.

 

لازم است هر بار كه به حمام مي‌رويد و بدنتان را مي‌شوييد، تمام لباس‌هايتان را عوض كنيد و لباس‌هايي تميز به تن كنيد. بهترين روش اين است كه در پايان روز به حمام برويد و تمام لباس‌هايتان را براي شست‌وشو كنار بگذاريد و لباس‌هايي تميز بپوشيد. دربرخي نواحي مثل جنوب ايران كه آب و هوا گرم و شرجي است، شايد مجبور شويد لباس‌هايتان را روزي چند بار عوض كنيد. توجه به جنس پارچه لباس هم بسيار مهم است. لباس‌هاي نخي و كتاني عرق را بهتر به خود جذب مي‌كنند، در حالي كه لباس‌هاي نايلوني عرق را از سطح بدنتان كمتر جذب كرده و با باقي ماندن اين عرق در سطح پوست، بوي بد بدن از راه مي‌رسد. زير پيراهن‌هاي نخي براي آقايان بسيار موثر است چرا كه عرق را به خود جذب كرده و اين عرق مي‌تواند از سطح پارچه‌هاي نخي بخار شود.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

[align=CENTER]ماساژ بیش از حد موها در هنگام شست وشو باعث آسیب موها می‌شود [/align]

 

 

رئیس مرکز تحقیقات پوست و سالک اظهار کرد: همان گونه که نظافت موها نقش اساسی در سلامت جسمی و روحی هر فرد دارد و بی‌توجهی به آن باعث بروز بیماری‌هایی چون عفونت‌ها و انگل و حتی بیماری‌های روحی می‌شود، حساسیت زیاد نسبت به موها و شست وشو یا ماساژ بیش از حد موها نیز توصیه نمی‌شود.

 

 

دکتر محمدعلی نیلفروش زاده در گفت وگو هدف اصلی از شستن موها را برطرف ساختن آلودگی‌های آن برشمرد و افزود: دفعات شست وشوی سر به عواملی چون میزان چربی پوست، نوع شغل و فعالیت استفاده از مواد آرایشی و یا وجود بیماری‌های خاص پوستی بستگی دارد بنابراین باید تعیین دفعات شست و شوی موها در هر فرد توسط خود او مشخص شود.

 

وی تصریح کرد: شست و شوی مکرر موها باعث ریزش دائمی مو نمی‌شود اما توجه به این نکته ضروری است که هنگام شستن موها نباید بیش از حد آن را ماساژ داد؛ چرا که این امر موجب آسیب دیدگی ساقه مو شده و می‌تواند منجر به شکسته شدن موها شود البته نباید این مسئله را با ریزش واقعی موها که از ریشه صورت می‌گیرد، اشتباه گرفت.

 

دکتر نیلفروش زاده افزود: کف کردن شامپو نیز باید به حدی باشد که موهای کف سر را تمیز کند و در حد معمول آن کافی است و تفکر این که کف بیشتر شامپو موجب تمیزی بیشتر موها می‌شود اشتباه بوده و فقط نوعی تاثیر روحی دارد بنابراین با شست و شوی به اندازه و به موقع موها می‌توان از بسیاری مشکلات مانند بیماری‌ها و حتی ریزش موها جلوگیری کرد.

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

[align=CENTER]چند وقت يک‌بار موهايمان را بشوييم؟[/align]

 

--------------------------------------------------------------------------------

 

يکي از خوانندگان سلامت (اکرم .ص) پرسيده است: «چند وقت يکبار بايد موهايمان را بشوييم؟ من هر روز شامپو مي‌زنم و نگرانم که اين کار باعث ريزش موهايم شود...» ...

 

 

 

در پاسخ بايد بگويم علمي‌ترين روش براي کنترل چربي زياد مو در صورت لزوم شستن و شامپو کردن مکرر آنها است. شامپو کردن مکرر موها در صورت لزوم مضر نخواهد بود. از شامپوهاي مخصوص موها ي چرب استفاده کنيد. شامپوهاي موجود در بازار کيفيت متفاوتي از نظر کنترل چربي مو دارند. بعضي از اين شامپوها داراي مواد شوينده و خشک‌کننده قوي هستند و بعضي ديگر تاثير کمتري دارند. شما بايد از شامپوهايي که مواد نرم‌کننده چرب ندارند، استفاده کنيد. لازم است که دوبار شامپو بزنيد و بار دوم شامپو به مدت پنج دقيقه روي سر بماند و بعد آب‌کشي کنيد. اگر لازم است که بعد از شامپو زدن از نرم‌کننده استفاده کنيد، از آنهايي که فاقد چربي بوده يا حداقل چربي را دارند، استفاده کنيد. موهاي کوتاه جهت شامپو کردن مکرر راحت‌تر بوده و چربي کمتري در موها تجمع مي‌يابد. هيچ روش ساده و هميشگي براي رهايي از چربي مو وجود ندارد. علت چربي‌ موها فعاليت بيش از حد غدد چربي متصل به پياز مو در پوست است. هيچ درمان خارجي براي کاهش فعاليت غدد چربي و در نتيجه چربي موها وجود ندارد. تمام محصولات کنترل کننده چربي تنها با پاک کردن چربي رسيده به پوست اثر مي‌کنند. به‌طور اتفاقي چربي زياد موها ممکن است همراه با بيماري‌هاي غده درون‌ريز مانند کيست‌هاي متعدد تخمدان‌ و يا فعاليت بيش از حد غدد فوق‌کليوي که باعث افزايش توليد آندروژن‌ها مي‌شود، باشد. با توجه به چربي موها، فعاليت فيزيکي، محيط، فرم موها و مسايل پوست سر ممکن است در صورت لزوم روزانه يا هفتگي موها با شامپو شسته شوند. وقتي که موها به ظاهر کثيف، شل يا کم‌رنگ باشند و حالت خود را از دست بدهند يا وقتي که پوست سر شروع به خارش کرد، موقع شستن موها است. زياد شستن موها باعث ريزش موها نمي‌شود، اما شستن روزانه موهاي خيلي خشک ياد دستکاري بيش از حد موها (زياد برس کشيدن) مي‌تواند باعث شکستن موها شده و با ريزش موها اشتباه شود.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]توصیه‌هایی برای بهداشت پوست[/align]

 

شوینده های محتوی الکل در مقایسه با صابون های ضدباکتری اثربخش ترند، اما استفاده از صابون ساده و آب را نباید کنار گذاشت.

دست های ما پر از میکروب اند. سال هاست بزرگترها زیان های دست های کثیف و نشسته را به کودکان گوشزد می کنند. بیش از یک قرن پیش پزشکان پیشگامی مانند هولمز، زمل وایز و لیستر نشان دادند که دستان پزشکان سبب آلودگی و عفونی شدن بیماران می شده و عده بسیاری را بیمار می کردند. به تازگی دانشمندان دریافته اند که حتی روی دستان بسیار تمیز نیز ارگانیسم هایی یافت می شوند.

به طور طبیعی میکروب های زنده ای روی پوست و حتی داخل بینی وجود دارند که در حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد منجر به عفونت های بیماری زا نمی شوند، مگر آنکه باکتری از طریق زخم یا جراحت داخل پوست شود. باکتری جدیدی به نام استافیلوکوک طلایی مقاوم به متی سیلین به طور روزافزونی در حال شیوع است که در آن باکتری نه تنها در برابر آنتی بیوتیک متی سیلین بلکه نسبت به بسیاری از آنتی بیوتیک های دیگر نیز مقاومت می کند.

زمانی عفونت های Mrsa تنها در بیمارستان شایع بود و حال در مدارس، زندان ها و بین تیم های ورزشی به چشم می خورد. باکتری کلستریدیوم دیفیسیل (Clostridium difficile) در مدفوع یافت می شود و نوعی میکروب بیمارستانی است که در هنگام تماس با سطح یا چیز آلوده روی دست ها می نشیند و فرد ناخواسته موقع تماس دست ها با دهان خود را آلوده می کند. دست های ما میزبان بسیار خوبی برای باکتری ها هستند تا ویروس ها.

آنفلوآنزا از طریق ذرات بسیار ریز و ویروس های معلق در هوا بر اثر سرفه یا عطسه منتقل می شود، اما دست های ما هر تعداد از این ذرات ریز را می توانند از هر سطحی بردارند و رابط مهمی در چرخه انتقال محسوب می شوند. شستن دست ها یکی از مهم ترین عوامل جلوگیری از آنفلوآنزا است و مسوولان بهداشت به این امر اهمیت بسیار می دهند.

به ویژه آنکه اکنون ترس و نگرانی از شیوع آنفلوآنزای پرندگان نیز وجود دارد. افراد معمولاً مدعی اند که همیشه دست هایشان را می شویند. در یک همه پرسی ۹۰ درصد افراد مورد سوال پاسخ دادند که بعد از استفاده از دستشویی عمومی دست هایشان را می شویند. اما در بررسی که در انجمن میکروبیولوژی امریکا انجام شد، مشخص شد که تنها ۷۵ درصد مردها و ۹۰ درصد زن ها پس از قرار گرفتن در مکان های عمومی دست هایشان را می شویند. حتی در تحقیقی معلوم شد که ۸۸ درصد پزشکان زن بعد از معاینه بیمار دستان خود را می شویند در حالی که این میزان حدود ۵۴ درصد در میان پزشکان مرد است.

دست ها قرار نیست ضدعفونی شده باشند به گفته دانشمندان وجود مقداری باکتری روی پوست کاملاً طبیعی است. شستن همیشگی دست ها حتی با صابون ملایم می تواند به پوست آسیب رساند و زخم ها را بدتر کند و منجر به شکاف هایی شود که در نهایت مرکز تجمع مناسبی برای جذب باکتری بیشتری هستند. پوست آسیب دیده و خشک به راحتی باعث پراکندن میکروب ها می شود.

چه زمانی باید دست ها را شست؟ در واقع زمان معینی وجود ندارد و این به فعالیت های ما بستگی دارد. در موقعیت هایی مانند استفاده از دستشویی قبل از غذا یا در هنگام آماده کردن غذا بعد از ملاقات فرد بیمار مخصوصاً اگر مبتلا به عفونت تنفسی یا عفونت معده و روده باشد، شستن دست ها بسیار الزامی است.

درست است که محصولات جدید توجه مصرف کننده را به خود جلب می کنند، اما استفاده از صابون های ساده قدیمی و آب همچنان روشی مناسب برای شستن دست هاست. بررسی ها نشان می دهد که حتی شستن دست ها در مدت بسیار کوتاه مثلاً ۱۵ ثانیه می تواند تا ۹۰ درصد تعداد باکتری ها را کاهش دهد و اگر ۱۵ ثانیه دیگر هم به آن اضافه کنیم نزدیک به ۹/۹۹ درصد باکتری ها را از بین برده ایم.

توصیه می شود دست ها را با آب سرد یا ولرم بشویید زیرا آب داغ به پوست آسیب می رساند. آب و صابون میکروب ها را نمی کشد بلکه آنها را از دست های تان دور می کند. آب روان نیز به خوبی می تواند میکروب ها را از دست خارج کند. اما آب و صابون مواد ناخواسته دیگری را نیز علاوه بر میکروب از پوست می زداید. در واقع اگر کثیفی دست هایتان به حدی است که قابل مشاهده باشد و با آنها غذا بخورید، باز هم آب و صابون موثرتر از شوینده های الکلی است زیرا پروتئین و چربی های موجود در غذا قدرت میکروب کشی الکل را کاهش می دهند.

حتی افرادی که به خوبی از شستن دست ها آگاهند، بعد از این کار به اشتباه دست ها را کاملاً خشک نمی کنند. دست های مرطوب آسان تر از دست های خشک می توانند میکروب ها را پراکنده کنند. ۲۰ ثانیه وقت لازم است که دست ها را با دستمال کاغذی یا حوله خشک کرد و با دست خشک کن ۳۰ تا ۴۵ ثانیه زمان کافی است.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]● صابون ضدباکتری

 

حدود نیمی از صابون ها افزودنی ضدباکتری دارند. بسیاری از صابون های جدید مارک دار به شکل مایع در بازار عرضه می شوند، اما می توانید از صابون ساده مایع نیز استفاده کنید.

ماده تشکیل دهنده فعال در بیشتر صابون های ضدباکتری ترکیب شیمیایی به نام تریکلوسان است که به میزان ۲/۰ درصد در تهیه صابون به کار می رود و نمی تواند مقدار چندان زیادی باکتری را از بین ببرد.

در بزرگترین تحقیق از ۲۴۰ نفر از خانوارهای ساکن منهتن نیویورک خواسته شد تا در بررسی واقعی شستن دست شرکت کنند. به طور تصادفی نیمی از آنها از صابون محتوی ۲/۰ درصد تریکلوسان و نیمی هم از صابون ساده استفاده کردند.

بعد از یک سال دستان شرکت کنندگان را در برابر مقاومت آنتی بیوتیکی باکتری ها آزمایش کردند نتیجه این گونه بود که هیچ تفاوت چشمگیری از نظر آماری بین مصرف کنندگان صابون های ساده و ضدباکتری وجود نداشت.

محققان چندین توجیه احتمالی برای یافته هایشان آوردند. به هر جهت این پرونده بسته نمی شود و دستاوردها با پژوهش آزمایشگاهی تناقضی ندارد.حتی اگر هم مقاومت آنتی بیوتیکی مساله اصلی نبود، باز هم این بررسی جای شگفت دارد، اگر صابون های ضدباکتری در دسترس مصرف کنندگان قدرت بهداشتی و پاک کنندگی بیشتر داشته باشد.

در خانوارهای ساکن منهتن یک سال شست وشو با صابون ضدباکتری میزان باکتری روی دست را در مقایسه با نتایج مصرف صابون ساده کمتر نکرد و مصرف کنندگان صابون آنتی باکتری علائم شبیه سرماخوردگی را از خود نشان ندادند و این چندان جای تعجب نیست زیرا سرماخوردگی ها بر اثر ویروس و نه با کتری ایجاد می شود. نتیجه این بررسی به خوبی به ما گوشزد می کند که صابون های ضدباکتری آنقدر هم که مردم انتظار دارند، میکروب کش های قابلی نیستند.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]● چهار توصیه مهم

 

۱) از ساییدن زیاد ظرف ها خودداری کنید. زیرا تداوم این کار سبب شکاف و بریدگی های کوچکی می شود که محل مناسبی برای رشد میکروب های بیماری زا است.

 

۲) همیشه ناخن هایتان را کوتاه نگه دارید.

 

۳) از لوسیون های دست یا کرم های نرم کننده به ویژه موقع سرما استفاده کنید.

 

۴) کمی موقع شستن و خشک کردن دست هایتان صبور باشید.

 

شوینده Purell یکی از مارک های معروف بازار است و باعث شده هنگام خرید، شما توجه چندانی به مارک هایی که معروف نیستند و در قفسه ها مانده اند، نداشته باشید. مزیت اصلی پاک کننده های الکلی این است که به آب و حوله نیازی نیست و همه جا قابل استفاده اند. قدرت از بین برندگی الکل به دلیل قابلیت آن نسبت به تغییر شکل دادن پروتئین های مهم حیاتی باکتری ها و ویروس ها است.

در ایالات متحده، شوینده های الکلی دست تا ۶۲درصد حاوی الکل اند. الکل به خودی خود دست ها را به طور کامل خشک می کند. بنابراین حالت دهنده های پوستی متنوعی به آن اضافه می شود. الکل نقش خارق العاده ای در از بین بردن باکتری ها و حتی برخی ویروس ها دارد.

دکتر دانکان مک دونالد جراح در گلاسکو اسکاتلند است که در مورد بهداشت دست مطالعات بسیاری انجام داده است و عقیده دارد از آنجا که الکل همه چیز را نمی تواند از بین ببرد از جمله هاگ های باکتریایی، برخی تک سلولی ها و ویروس های پوشش نیافته، نباید آن را به عنوان پاک کننده در بیمارستان و درمانگاه ها مصرف کرد.

بیمارستان هایی که او در آنها کار کرده است از آب و صابون استفاده می کنند و به منظور موثر واقع بودن پاک کننده های محتوی الکل، بهتر است آنها را به تمام سطح دست، پشت، جلو و بین انگشتان بمالیم.

 

● شش گام به سوی دست های کاملاً تمیز

 

۱) پاک کننده ها را روی دستان تان پخش کنید.

 

۲) پشت و میان انگشتان تان را تمیز کنید.

 

۳) نوک انگشت هایتان را تمیز کنید.

 

۴) ناخن هایتان را تمیز کنید.

 

۵) شست ها را تمیز کنید.

 

۶) بین انگشتان تان را تمیز کنید.

 

پس به یاد داشته باشیم که محصولات شوینده حاوی الکل به طور کامل میکروب ها را از بین نمی برند و بهتر است از همان روش قدیمی آب و صابون برای شستن دست ها استفاده کنیم. [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]آنچه از حوله حمام نمي‌دانستيد

 

 

فرزانه فولادبند - گفتگو با دکتر اميرهوشنگ احساني متخصص پوست و مو

 

حوله يکي از لوازم بهداشت فردي است که بعد از استحمام، بدن را با آن خشک مي‎کنند. اين کار رطوبت روي پوست را برطرف کرده و به نظافت پوست کمک مي‏کند، اما اگر به بهداشت حوله توجه نشود و مثلا به شکلي نامناسب شسته يا خشک يا نگهداري شود، به محل مناسبي براي رشد و تکثير ميکروب‏ها تبديل مي‌شود. اما سوال اين است که براي پيشگيري از اين مشکل چه بايد کرد؟ براي يافتن پاسخ اين پرسش، پاي صحبت‏هاي دکتر امير هوشنگ احساني، متخصص پوست و مو و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران نشسته‏ايم...

 

 

سلامت : آقاي دکتر! حوله‏ حمام هم مي‏تواند موجب انتقال بيماري شود؟

 

 

بله؛ رطوبت عامل مناسبي براي رشد ميکروب‏ها و قارچ‏هاست. ميکروب‎ها پوست و وسايل مرطوب را دوست دارند و در محيط مرطوب ادامه حيات مي‏دهند. به همين دليل است که قسمت‏هايي از پوست بدن، مانند کشاله ران، زير بغل و بين انگشتان پا، که مرطوب مي‏ماند محل مناسبي براي رشد ميکروب‏ها و قارچ‎ها است. وقتي حوله با بدن تماس پيدا مي‏کند ممکن است ميکروب‏ها و قارچ‏هاي روي پوست به آن منتقل شود و در صورتي که حوله مرطوب بماند و در محل مناسب خشک نشود شرايط براي رشد و تکثير ميکروب‏ها فراهم مي‏شود. حال اگر فرد ديگري به طور اتفاقي از اين حوله استفاده کند (البته مرسوم نيست و به هيچ وجه توصيه نمي‏شود که افراد از حوله ديگران استفاده کنند)، آلودگي به او نيز منتقل مي‏شود و در صورت استفاده خود فرد از اين حوله هم احتمال شدت آلودگي وجود دارد. براي پيشگيري از اين مشکلات و جلوگيري از رشد و تکثير ميکروب‏ها و قارچ‏ها لازم است حوله به‌طور مناسب شسته و در محل مناسبي خشک شود.

 

 

سلامت : گاهي‌وقت‏ها حوله‏ها بوي بدي مي‏گيرند؛ چرا؟

 

 

وقتي ميکروب‏ها در محل‏هايي مانند زير بغل، کشاله ران و بين انگشتان رشد و تجمع پيدا مي‏کنند، چربي پوست را تجزيه مي‏کنند، اين موضوع موجب ايجاد بوي بدي مي‏شود. اين اتفاق ممکن است در حوله هم بيفتد. اگر ميکروب‏ها و چربي‎هاي پوست در حوله بماند و حوله به‌طور مرتب شسته نشود و به شکل مناسب خشک نشود، در اين حالت رشد و تکثير ميکروب‏ها بوي بدي ايجاد خواهد کرد که اين حالت نشان‌دهنده وجود ميکروب‏ها و رشد و تکثير آنها روي حوله است.

 

 

سلامت : حوله حمام هرچند وقت يک‏بار بايد شسته شود؟

 

 

اين موضوع بستگي به اين دارد که فرد چه قدر از حوله استفاده ‏کند؛ اما به طور کلي توصيه مي‏شود حوله حمام پس از هر 2 تا 3 بار استفاده شسته شود. پس از هر بار استفاده هم حتما به‌طور مناسب خشک شود.

 

 

سلامت : يعني چه‌طور؟

 

 

نبايد پس از استحمام و استفاده از حوله آن را گوشه‏اي بيندازند يا در حمام و محلي تاريک و مرطوب قرار دهند. بهتر است در محل مناسبي که هوا جريان دارد، روي بند رخت و زير نور خورشيد قرار دهند تا رطوبت حوله به طور کامل از بين برود. پس از شستشوي حوله بايد آب آن گرفته شده و روي بند رخت خشک شود. در صورت استفاده از خشک‏کن هم بهتر است وقتي حوله‎ها تا 80 درصد خشک شد از دستگاه خارج شده و براي خشک شدن کامل زير نور خورشيد و در معرض جريان هوا قرار بگيرند.

 

 

سلامت : دماي آب هنگام شستشوي حوله چه قدر بايد باشد؟

 

 

بهتر است حوله ها در دماي بالا و با آبي با دمايي در حد جوش شسته شوند. بيشتر ميکروب‏ها در دماي بالاي 76 تا 77 درجه سانتي‏گراد از بين مي‌روند و به همين علت بهتر است حوله‏ها در دماي آب با دماي بالاتر از اين حد شسته شوند.

 

 

سلامت : هنگام شستشوي حوله‏ها لازم است حتما از مواد ضدعفوني‏کننده استفاده شود؟

 

 

اين موضوع بستگي به شرايط افراد و شدت بيماري آنها دارد اما در شرايط عادي اگر حوله به‌طور مرتب شسته و به طور مناسب خشک شود، همان شستشو با مواد شوينده و آب با دماي بالا کافي است.

 

 

سلامت : حوله‌ها‏ را بايد جداگانه شست يا شستن آنها با لباس‏هاي ديگر هم مشکلي ندارد؟

 

 

بهتر است حوله‎ها به‌طور جداگانه شسته شوند اما معمولا به‌خاطر ظرفيت لباسشويي و زمان کم، اين اتفاق نمي‏افتد و افراد حوله و لباس را با هم در لباسشويي مي‎ريزند. نکته‏اي که بايد به آن توجه داشت، اين است که افراد مبتلا به بيماري‏هاي قارچي و ميکروبي پوست، زگيل، عفونت قارچي کشاله ران براي پيشگيري از انتقال بيماري به ساير افراد بايد حتما حوله‏هايشان را جدا از ساير افراد خانواده شسته، نگهداري و خشک کنند.

 

 

سلامت : پس از خشک شدن، حوله‏ها چطور بايد نگهداري شوند؟ لطفا درباره نگهداري و محل قرار دادن حوله‎ها پس از خشک شدن و نکات بهداشتي مربوط به آن هم توضيح دهيد.

 

 

پس از شستشو و خشک شدن حوله‎ها مشکلي وجود نخواهد داشت و کافي است حوله‎ها در محلي خشک و غيرمرطوب مثلا کمد و کشوي مخصوصي که براي نگهداري آنها در نظر گرفته شده است قرار داده شوند. نکته‏اي که بايد به آن توجه داشت اين است که حوله‏ها نبايد در حمام که محيط مرطوبي است، قرار داده و نگهداري شوند، چون در اين صورت احتمال آلودگي و رشد و تکثير ميکروب‏ها بيشتر مي‏شود.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER][align=CENTER]شستشو و آراستگی مو[/align][/align]

 

موها عامل مهم در زیبایی به شمار می آیند. برای زیبا شدن موها و جذابیت آن یکی از نکات اساسی نظافت مناسب موهاست.

نظافت موها نقش اساسی در سلامتی جسمی و روحی هر فرد ایفا می کند. بی توجهی به موها باعث بروز انواع بیماریهای جسمی نظیر بیماری های عفونی و انگلی و همچنین کسالت و افسردگی روحی می شود.

نظافت و آراستگی موها باعث شادابی و سرحال بودن فرد می شود و او را در انجام کارهای روزانه اش فعال تر می کند. طرز اصلاح و آرایش موها نشانگر فرهنگ و شخصیت افراد است و تاثیر زیادی در روابط متقابل اجتماعی می گذارد. بدون شک هر کسی در برخورد با فردی که موهای ژولیده و کثیف دارد تصویر یک انسان افسرده و بی حال را به خاطر می آورد و این امر در کیفیت برخورد با او تاثیر زیاد می گذارد. از طرفی خود شخص نیز با داشتن چنین قیافه ای احساس حقارت و شرمندگی می کند و تصویر ذهنی او را خویشتن (Self Image) کاهش می یابد.

هدف از شست و شوی موها آن است که چرک و آلودگی های آن برطرف شود و بنابراین دفعات شست و شو بستگی به چند عامل دارد که عبارتند از:

 

۱) میزان چربی پوست سر

۲) نوع شغل و فعالیت فرد

۳) آلودگی محیط

۴) مدل انتخابی مو

۵) استفاده از مواد آرایشی

۶) وجود بیماریهای پوستی خاص

بنابراین هر موقع که شما احساس کردید نیاز به شست و شوی موها دارید این کار را انجام دهید و مطمئن باشید که شست و شوی مکرر موها باعث ریزش دایمی موها نمی شود ولی باید مواظب باشید که موها را بیش از حد ماساژ ندهید و باعث آسیب دیدگی ساقه مو نشوید چرا که می تواند باعث شکسته شدن موها شود (این مسئله را نباید با ریزش واقعی موها از ریشه اشتباه گرفت).

به طور معمولی ۲ تا ۳ بار در هفته جهت شست وشوی موها کافی است.

تمیز کردن موها کار چندان راحتی نیست، سطح موهای یک خانم در حدود ۴ تا ۸ متر مربع است و حساب کنید که پاک کردن چنین سطحی نیاز به چقدر آب و مواد شوینده آلودگی های مو با آب خالی برطرف

نمی گردد و به همین جهت برای پاک شدن موها باید از مواد پاک کننده استفاده شود. مهم ترین ماده پاک کننده موها، شامپو است. استفاده از شامپو باعث می شود که آلودگی های مختلف مو به خوبی برطرف گردد.

معمولا توصیه می شود که در هر بار شست و شوی موها دو دفعه شامپو زده شود. دفعه اول باعث برطرف شدن آشغال و آلودگی های محیطی و همچنین بیشتر مواد چرب می شود و دفعه دوم باقیمانده چربی و سلول های مرده را برطرف می کند. البته این مساله تا حدودی بستگی به شدت آلودگی موها، کیفیت و مقدار شامپوی مصرفی و میزان خلوص دمای آب دارد و در افرادی که هر روز دوش می گیرند شاید همان یک دفعه کافی باشد.

روشی که جهت شامپو زدن می تواند مناسب باشد اینگونه است:

ابتدای موهای خود را از هم باز کنید، سپس موها را زیر آب گرم (نه داغ) بگیرید تا خوب خیس شود و در ضمن ذرات درشت موجود در لا به لای موها بر طرف گردد. سپس مقداری شامپو (بستگی به بلندی موها، شدت آلودگی و نوع شامپو دارد) کف دست خود بریزید و آن را در تمام سطح موها پخش کنید. موها و پوست سر را با ملایمت ماساژ دهید. به طوری که همه قسمت ها به آن آغشته شود صبر کنید تا کف شامپو دو یا سه دقیقه باقی بماند. (البته در مورد شامپوهای دارویی، این زمان معمولا طولانی تر است که بستگی به نظر پزشک متخصص دارد). سپس با آب فراوان موها را شست وشو دهید.

بهتر است برای تکمیل شست و شو بار دیگر با مقدار کمتری شامپو موها را بشویید و به سرعت آن را آب بکشید.

می توان از صابون جهت شست و شو استفاده کرد در صورتی که آب مصرفی شما آب خالص باشد و ناخالصی در آن وجود نداشته باشد، اما در عمل (در بیشتر نواحی، آب سخت، که دارای ترکیبات معدنی است استفاده می شود و وجود این ها با چربی موجود در صابون تداخل نموده باعث رسوب روی موها

می شود و آن ها را کدر می کند). در مورد شامپوها معمولا این مشکل وجود ندارد زیرا اغلب شامپوها (بیش از ۹۰ درصد آنها) از پاک کننده های ترکیبی ساخته شده اند که با آب سخت خیلی کم تداخل می کنند. به همین جهت استفاده از شامپو بر صابون ترجیح دارد.

از زمانی که شامپوهای متنوعی وارد زندگی مردم شد، نیاز به استفاده از موادی که بتواند موها را نرم کند احساس گردید. شست وشو با شامپو باعث می شود که تمامی چربی موها بر طرف شود و این مساله

می تواند باعث زبری و در نتیجه مات شدن موها و از دست دادن حالت درخشندگی آن ها شود.

از طرف دیگر برطرف شدن کامل چربی موها باعث می شود که الکتریسیته ساکن در موها پدید آید و در نتیجه، خوب شانه نشود و حالت نگیرد. استفاده از حالت دهنده و نرم کننده مو این مشکلات را به مقدار زیاد برطرف می کند.

به طور کلی استفاده از حالت دهنده بخصوص برای موهای خشک توصیه می شود ولی افرادی که موی چرب دارند بهتر است آن را فقط بر انتهای موها به کار ببرند و نزدیک به ریشه مو نمالند.

رایج ترین حالت دهنده ها، انواع موسوم به حالت دهنده فوری (Instant) هستند که پس از شامپو زدن، روی موها مالیده می شوند و پس از ۵ دقیقه شسته می شوند. بعضی از حالت دهنده ها را باید مدت طولانی یعنی حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه باقی گذارد و سپس آن ها را شست که به این ها حالت دهنده عمیق (Deep) می گویند.

انواع دیگری هم وجود دارد که بعد از استحمام به سر مالیده می شوند و شسته نمی شوند

باید توجه داشت که استفاده بیش از اندازه از حالت دهنده، باعث چرب شدن موها و تجمع رسوبات آن در موها و پوست سر می شوند و جلا و درخشش موها را می گیرند و باعث ایجاد حالت شل و تیره و چربناک می شوند.

برخی از شامپوها حاوی مواد حالت دهنده هم هستند و گفته می شود این شامپوها ضمن پاک

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]• گام اصلی برای تشخیص بیماری ها[/align]

مراقبت از بهداشت موهای بدن، یکی از ارکان مهم کنترل سلامت جسمانی است...

 

 

• معیارهای زیبایی در هر جامعه ای متفاوت است اما همه انسان ها زیبایی را دوست دارند و می خواهند زیبا دیده شوند.

انتخاب لباس های مناسب، استفاده از زیورآلات، آرایش موهای سر و صورت، همه برای این است که زیباتر دیده شویم. پیرایش موها هم از این قاعده مستثنی نیست. شیوه پیرایش مو بیانگر جنسیت، تمایلات و حالت های روحی فرد است. در گذشته نیز مو به عنوان علامتی از وضعیت اجتماعی، دینی یا شغلی فرد دارای اهمیت بود و نوع آرایش آن نشان از طبقه اجتماعی خاصی داشت.

در سال های نه چندان دور اغلب مردم بر این عقیده بودند که تراشیدن مو در کودکی باعث رشد بهتر مو می شود و در تقویت موها و پرپشت شدن آن مؤثر است. معمولاً والدین کودک اصرار داشتند که موهای او را در خردسالی از ته بتراشند. همانطور که روزی مادربزرگ ها و پدربزرگ ها موهای آنها را تراشیده بودند.

این پدران و مادران تنها زیبایی و بهتر بودن را برای فرزند خود می خواستند. آنها دوست داشتند کودک دلبندشان در آینده مورد توجه قرار گیرد.

دکتر محمود دهقانی دکترای روانشناسی بالینی در این باره می گوید: «زیبا بودن سمبلی از دیده شدن است. همه ما دوست داریم مورد تأیید و توجه دیگران باشیم. این نیاز طبیعی هر فرد است. اگر کسی احساس کند از طرف دیگران پذیرفته نمی شود، عزت نفسش پائین می آید. این فرد احساس ارزشمند بودن ندارد و اعتماد به نفسش تحلیل می رود.»

هیچ عضوی از بدن به اندازه مو در میزان زیبایی ما مؤثر نیست زیرا ما می توانیم موهای خود را هر طور که می خواهیم آرایش کنیم. می توانیم موهای زائد را از بین ببریم و موهای سر را کوتاه یا بلند کنیم.

به طور متوسط پنج میلیون «فولیکول» مو در بدن هر شخص وجود دارد که از بدو تولد تعداد آن ثابت است. از این تعداد یک میلیون در سر و بقیه در بدن قرار دارد.

تنها دو کف دست و پا فولیکول مو ندارد. تا زمانی که این فولیکول ها وجود دارند، موها به رشد خود ادامه می دهند.

منصوره قریشی آرایشگری است که در یکی از محلات پرجمعیت تهران سالن زیبایی دارد. او می گوید: «مشتری های من نمی خواهند موهای زائدشان را تیغ بزنند و گمان می کنند چون تیغ فلزی است، قطر موها را زیاد می کند.

آنها می گویند تیغ زدن باعث افزایش موها می شود و تمایل به استفاده از روش هایی دارند که در آن موها از ریشه کنده می شوند.»

دکتر ساناز سامی متخصص پوست و مو در این باره می گوید: «این باور غلطی است که در بین مردم رواج پیدا کرده است.

تیغ زدن به هیچ عنوان تعداد موها را زیاد و یا قطر آن ها را بیشتر نمی کند. وقتی موها تیغ زده می شوند سر مخروطی شکل مو بریده می شود و این باعث می شود موها قطورتر به نظر برسند.»

وی در ادامه درباره استفاده درازمدت از بند و موچین گفت: «استفاده از این وسایل ممکن است به فولیکول مو آسیب برساند و بعضی از موها دیگر رشد نکنند.

در مواردی هم ممکن است این فولیکول ها به دو فولیکول تبدیل شده و تعدادشان زیاد شود اما این مورد بسیار نادر است.»

در همه فرهنگ ها موی صورت زنان موی زائد محسوب می شود.

در صورتی که این موها زبر، مشکی و قطور باشد موجب مشکلاتی برای زیبایی برای فرد می شود.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]● اثر هورمون ها

 

هورمون های مختلفی بر رشد مو اثر می گذارند. مهمترین هورمون هایی که در کنترل رشد مو دخالت می کنند، هورمون های مردانه یا آندروژن ها هستند که از بین آنها تستوسترون بیشترین تأثیر را دارد.

آندروژن ها موجب می شوند که موهای کرکی به موهای انتهایی تبدیل شوند. آندروژن در بدن زنان و مردان وجود دارد اما در دختران هورمون استروژن عکس آن عمل می کند.

اگر به هر دلیلی موی کرکی به موی انتهایی تبدیل شود، حتی اگر درمان هورمونی انجام شود، موها به حالت اولیه باز نمی گردند و باید این موها تحت درمان خارجی قرار بگیرند.

این عارضه در بعضی از زنان به دلیل مصرف بعضی از داروها، مشکلات تخمدانی، مشکلات غدد فوق کلیوی یا حساسیت به مقادیر طبیعی آندروژن ایجاد می شود.

دکتر خلیل صداقت پیشه متخصص پوست و مو در این زمینه می گوید: «معمولاً روش های متداول این موضوع را در ذهن مردم متداعی می کنند که استفاده از تیغ و یا کندن مو باعث زیاد شدن موهای زائد شده است.

خانمی که دچار موهای زائد می شود در ابتدا نمی پذیرد که مشکل داخلی دارد. حتی بعضی از افراد این بیماری داخلی را پیگیری نمی کنند و چون مشکل آنها برطرف نمی شود، تعداد این موها افزایش پیدا می کند و فرد گمان می کند علت تیغ زدن موهاست.»

وی ادامه داد: «تیغ و قیچی فقط کمی با هم متفاوتند. تیغ مو را فقط چند میلی متر پائین تر از قیچی قطع می کند و چندان تفاوتی ندارند. استفاده از تیغ فقط باعث رشد موهای در حال رشد می شود و این چنین به نظر می رسد که موها افزایش یافته اند. [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]● مراحل رشد مو

 

مرحله اول رشد فعال یا آنوژن است که چند سال طول می کشد. ۸۵ درصد موهای بدن در این مرحله قرار دارند.

مرحله دوم برگشت یا کاتوژن نامیده می شود که چند هفته بیشتر طول نمی کشد و در آن رشد متوقف می شود اما موها رشد نمی کنند. پنج درصد موهای بدن در مرحله برگشت هستند.

مرحله سوم، استراحت یا تلوژن نام دارد که چند ماه طول می کشد و در انتهای این مدت موها ریخته می شود و موهای جدیدی تشکیل می شوند. همیشه حدود ۱۰ درصد موهای بدن در این حالت قرار دارند.

 

● روش های درمان مو

 

راه های متفاوتی برای از بین بردن موهای زائد وجود دارد که می توان آنها را به موقتی و دائمی تقسیم کرد. روش های موقتی نیز شامل دو دسته می شوند: دپیلاسیون و اپیلاسیون

▪ دپیلاسیون

در این روش تنها قسمتی از مو که در بالای سطح پوست قرار دارد از بین برده می شود. از مزایای آن می توان درد کم و هزینه مناسب را نام برد. همچنین این درمان ها سلامتی پوست را حفظ می کند و استفاده از آنها آسان است. پس از دپیلاسیون معمولاً موها بعد از چند روز رشد کرده و باید مجدداً اصلاح شوند. استفاده از قیچی، تیغ، دستگاه ریش تراش برقی، کرم و محلول موبر در این گروه قرار می گیرند.

▪ اپیلاسیون

استفاده از این شیوه سبب از ریشه درآوردن مو می شود. در مقایسه با روش اول از درد بیشتری برخوردار است و ممکن است پوست ملتهب و قرمز شود اما این عارضه موقتی است و پس از چند ساعت برطرف می شود.

روش های دائمی هزینه بالاتری نسبت به گروه قبل دارد، اما برای همیشه موها را از بین می برد و درد کمتری دارد و شامل الکترولیز و لیزرتراپی می شود.

دکتر سامی در این باره بیان کرد: «در روش الکترولیز چون موها باید یکی یکی درمان شوند، وقت زیادی گرفته می شود.

احتمال آسیب پوست وجود دارد و تعداد جلساتی که بیمار باید برای درمان مراجعه کند زیاد است.

پس از درمان ممکن است، جای محل درمان به صورت لک باقی بماند که آن نیز باید بطور جداگانه درمان شود.

لیزرتراپی کم عارضه ترین روش است. سریع است، سوزش کمی داردو اگر توسط متخصص انجام شود میزان خطر آسیب رسانی به پوست به حداقل می رسد.»

 

● چند راهکار برای سلامتی موها

 

▪ آلودگی و استرس و پرتو ماورای بنفش نور خورشید موجب تخریب ساختمان و بخصوص ریشه مو می شود. به این ترتیب ظاهر موها آسیب دیده و شانه کردن آنها نیز مشکل می شود.

▪ هنگام شست وشو، ماساژ دادن آرام پوست سر، موجب تحریک گردش خون مویرگی در پوست سر و اطراف ریشه موها شده و در نتیجه موها تقویت می شوند.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]• ترسیم نمودار سلامتی[/align]

 

شست وشوی مرتب و صحیح دست ها، روشی آسان برای پیشگیری از ابتلا به انواع عفونت ها و انتقال بیماری ها است. شستن دست ها عادتی ساده است که در سلامتی افراد نقش مهمی دارد.

 

 

 

• شست وشوی مرتب و صحیح دست ها، روشی آسان برای پیشگیری از ابتلا به انواع عفونت ها و انتقال بیماری ها است. شستن دست ها عادتی ساده است که در سلامتی افراد نقش مهمی دارد.

بسیاری افراد اغلب شست وشوی دست ها را فراموش کرده یا بدون توجه به روش صحیح، دست های خود را می شویند. در حالی که عدم توجه به این عادت مهم، موجبات پیدایش انواع بیماری ها را فراهم می سازد.

● ضرورت شست و شوی صحیح

دکتر مهرناز رسولی نژاد، متخصص بیماری های عفونی ضرورت شست وشوی صحیح دست ها را برای حفظ سلامتی بدن ضروری می داند و معتقد است شست وشوی صحیح دست باید با صابون های قالبی یا مایع استاندارد که دارای شماره ثبت وزارت بهداشت باشد، انجام گیرد.

دمای آب بهتر است ولرم باشد، استفاده از صابون های گلیسیرینه یا صابون بچه در مقایسه با صابون های مایع، توصیه می شود.

مصرف صابون های مایع در طول روز، باعث خشکی پوست دست می شود.

این متخصص اضافه می کند: توصیه می شود صابون های قالبی را در مکانی خشک قرار دهید، زیرا رطوبت باعث جذب میکرب می شود.

در صورت استفاده از صابون های مایع، بهتر است ظرف محتوی صابون را پس از مصرف دور انداخته یا آن را کاملاً شسته و قبل از استفاده مجدد خشک کنید.

دکتر رسولی نژاد، در خصوص انتقال بیماری های ناشی از تماس دست آلوده، معتقد است: سرماخوردگی، آنفلوآنزا و اسهال از جمله بیماری هایی هستند که به راحتی از طریق انتقال ویروس ها و باکتری ها ایجاد می شوند و زمینه ساز ابتلا به بیماری های مهلک مانند سرطان، ذات الریه و بیماری های قلبی خواهند بود.

همچنین ابتلا به مسمومیت ها و بیماری های ناشی از باکتری های موجود در موادغذایی مانند ای کولی و سالمونلا از پیامدهای عدم شست وشوی دست ها به روش صحیح است.

نیما خرم آبادی دکترای باکتری شناسی پزشکی، انتقال بیماری های شایع گوارشی بویژه در فصول گرم را از عوارض عدم شست وشوی دست می داند و معتقد است، در اماکن عمومی مانند اداره ها، مدارس، رستوران ها و ‎.‎.‎. امکان انتقال میکرب از طریق دست های آلوده بیشتر از محل های دیگر است.

دست های مرطوب یا چرب بیشترین پتانسیل جذب میکرب را دارند و در صورتی که با محل تجمع میکرب ها تماس پیدا کنند، به سرعت باعث انتقال بیماری می شوند.

دکتر خرم آبادی اضافه می کند: سیستم ایمنی بدن افراد در انتقال بیماری ها بی تأثیر نیست، کودکان و سالمندان در مقایسه با دیگران بیشتر در معرض ابتلا به بیماری های گوناگون هستند، از این رو آموزش صحیح شستن دست ها به کودکان، در پیشگیری از ابتلا به انواع عفونت های ویروسی و باکتریایی مؤثر است.

دکتر رسولی نژاد با تأکید بر ضرورت شست وشوی دست به دفعات مکرر در طول روز در بین دانش آموزان اضافه می کند: عمل شست وشوی دست در کودکان باید به صورت عادت درآید.

برای تشویق کودکان به شستن دست ها می توان از روش های مختلف مانند استفاده از صابون های رنگین، معطر و مخصوص کودکان و خواندن آوازهای کودکانه هنگام شست وشوی دست استفاده کرد.

متخصص بیماری های عفونی معتقد است: دانش آموزان باید پس از رفتن به دستشویی، پس از بازی کردن در زنگ های تفریح یا ورزش و پیش از غذاخوردن دست های خود را شسته و هرگز قبل از شستن دست ها آنها را داخل دهان نبرده یا به چشم هایشان نمالند.

دکتر نیما خرم آبادی، در خصوص انتقال بیماری ها از طریق شیر آب آلوده در مدارس می گوید: امکان انتقال عفونت ها و بیماری ها از طریق شیر آب عمومی واقع در دستشویی مدارس کم است و شست وشوی صحیح دست پس از رفتن به توالت در پیشگیری از ابتلا به انواع بیماری های عفونی و انگلی مؤثر است.

دکتر رسولی نژاد در خصوص بهترین روش برای زدودن میکرب ها و شستن دست ها می گوید: بهتر است ابتدا دست ها را با آب گرم و روان خیس کرده و با استفاده از صابون، کف آلود کنید.

سپس به مدت ۱۵ تا ۲۰ ثانیه تمام سطوح دست، لابه لای انگشت ها و زیر ناخن ها را با استفاده از کف صابون شسته تا میکرب ها از روی سطح دست پاک شوند.

این متخصص اضافه می کند: هدف از شست وشوی دست ها، از بین بردن میکرب ها نیست، بلکه هدف شست وشو و دفع آنها از محیط دست است.

دکتر خرم آبادی، مواد خام غذایی مانند گوشت قرمز یا سفید، تخم مرغ و ‎.‎.‎. را از منابع مهم انتقال بیماری انگلی، تب مالت و ‎.‎.‎. می داند و توصیه می کند شست وشوی دست ها پس از تماس با مواد غذایی خام ضروری است و از ابتلا به انواع بیماری ها پیشگیری می کند.

این متخصص، استفاده از ژل های ضدعفونی کننده حاوی الکل را در مواقعی که امکان دسترسی به آب و صابون وجود ندارد در پیشگیری از انتقال آلودگی و میکرب ناشی از تماس دست آلوده مؤثر می داند و معتقد است: استفاده از ژل های ضدعفونی کننده یا دستمال های شست وشوی دست، بهتر است تنها در مواقع ضروری انجام گیرد، زیرا استفاده مداوم از این گونه مواد، به پوست دست آسیب رسانده و باعث خشکی آن می شود.

● روش صحیح

بهترین روش برای شست وشوی صحیح دست ها استفاده از آب و صابون یا پاک کننده های حاوی مواد ضدعفونی کننده است.

دست ها را با آب ولرم مرطوب کرده و سپس آنها را به صابون آغشته کنید.

دست ها را حداقل به مدت ۱۵ تا ۲۰ ثانیه با صابون بشویید.

تمام سطوح اعم از کف دست، پشت دست، مچ و لابه لای انگشتان را با صابون شسته و با آب ولرم آبکشی کنید سپس دست ها را با دستمال کاغذی یا حوله های یکبار مصرف خشک کنید.

اگرچه عاری نگه داشتن دست ها از میکرب ها و ویروس ها غیرممکن است اما شست وشوی دست ها در مواقع زیر ضروری است.

ـ پس از رفتن به دستشویی

ـ پس از تعویض پوشک یا کهنه بچه

ـ پس از تماس با حیوانات

ـ قبل و بعد از تهیه و طبخ غذا

ـ قبل از غذاخوردن

ـ پس از عطسه کردن یا سرفه کردن

ـ قبل و بعد از تماس با افراد بیمار یا مجروح

ـ قبل و بعد از استفاده از لنز

ـ پس از جابه جایی زباله

ـ هنگام مراجعه به اماکن عمومی مانند ایستگاه اتوبوس و رستوان ها

ـ هنگام استفاده از وسایل نقلیه مانند تاکسی، اتوبوس، قطار و.‎.‎.

● کودکان و شست وشوی دست

والدین با نظارت بر نحوه رعایت بهداشت کودکان می توانند از ابتلای کودکان به انواع بیماری ها پیشگیری کنند. کودکان با تقلید از والدین و اطرافیان از آنها الگوبرداری کرده و مانند آنها رفتار می کنند.

به منظور تشویق و ایجاد عادت عمل شست وشوی دست ها، می توانید یک نمودار از نحوه صحیح شست وشوی دست روی یک مقوای رنگی تهیه کرده و با رسم اشکال مختلف و رنگی، آن را روی دیوار در محل شست وشوی دست نصب کنید.

همچنین طرح های تشویقی مانند برگزاری مسابقه میان فرزندان یا فرزند و پدر و مادر توصیه می شود.

برای نمونه می توان پیشنهاد داد، هر کسی که دست هایش را تمیزتر بشوید یا مدت زمان بیشتری را برای شستن دست ها صرف کند، برنده است و به او جایزه تعلق می گیرد.

● چند نکته

ـ همیشه دست ها را خنک نگه دارید. رطوبت باعث رشد سریع میکرب ها می شود.

ـ استفاده از محلول های ضدعفونی کننده بخصوص در فصل گرما.

ـ حتی الامکان از حوله های یکبار مصرف یا دستمال استفاده کنید.

ـ استفاده از صابون های مایع به جای نوع جامد آن توصیه می شود.

ـ استفاده از حوله به صورت مشترک بخصوص در بین کودکان، باعث انتقال سریع میکرب ها و ویروس ها می شود.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]با بوی بد بدن چه باید کرد ؟[/align]

 

بوی بدن

 

 

کسانی که با انواع مختلف موجودات سر و کار دارند می‌دانند که بوی بدن انسان نیز مشخص کننده‌ٔ نوع او در سلسهٔ تکامی است. بوی بدن در میان حیوانات رایحه‌ای برای انتخاب جفت است، اما در دنیای متمدن امروز چیزی همتای بوی عطر یا خوشبو کننده به حساب نمی‌آیند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، تصور عامه در اینکه بوی بدن به‌علت وجود عرق است تا حدی درست است. بدن ما عملاً دو نوع عرق تولید می‌کند: اکرین که عرق روشن بی‌بوئی است که روی پوست تمام بدن ترشح می‌شود و نقش حیانی تنظیم دمای بدن را به‌عهده دارد، آپوکرین که ماده‌ای غلیظ‌تر است و از غدد نواحی زیر بغل و کشالهٔ ران ترشح می‌شود.

 

 

 

عرق آپوکرین باقی‌ماندە‌ای از دوران انسان‌های اولیه است و کار خاصی انجام نمی‌دهد. این عرق نیز بدون پوست، ولی باکتری‌های روی سطح پوست برآن اثر کرده و حاصل عمل آنها همان بوی بدن است.

شدت بوی بدن برخی افراد آنها را نگران وجود گرفتاری‌های جسمانی می‌کند، اما در بیشتر موارد فقط ژنتیکی یا به خاطر رعایت نکردن بهداشت است. بیشتر اینها با غدد آپوکرین بزرگ‌تر و فعال‌تر به دنیا می‌آیند، یا در پاک کردن پوست خود از باکتری‌های تولید کنندهٔ بو سعی کافی نمی‌کنند.

بیمارئی که باعث بوی ناشی از عرق آپوکرین باشد وجود ندارد، ولی برخی بیماری‌ها ایجاد انواع دیگر بوی بدن می‌کنند. ناهنجاری‌های گوارشی بوی غیر عادی به پوست می‌دهند. پوست مبتلایان به دیابت و عفونت‌های ادراری نیز گاهی بوی شیرینی ‌می‌دهد. بیماری‌هائی مثل کمبود ویتامین C و حصبه هم با بوی غیر طبیعی پوست همراهند.

در دوران نوجوانی، بوی بدن علامت بلوغ است و غدد آپوکرین شروع به فعالیت می‌کنند. پیری و تغییرات سوخت و سازی هم فعالیت این غدد را بالا می‌برند. و بوی بعضی مواد غذائی تند (مثل سیر) سرانجام به منافذ پوست و سوراخ‌های بینی دیگران راه پیدا می‌کنند.

 

 

 

* به غیراز باکتری‌ها دلایل مختلف دیگری نیزدر این امر دخیل هستند مانند:

 

- در بعضی موارد غدد عرقی بیش فعال شده‌اند.

 

- مواد سمی یا مواد گیاهی از قبیل الکل، سم آرسنیک، سم کیانید یا کشیدن سیگار، گاهی باعث این مسئله می‌شوند.

 

- عفونت‌هایی از قبیل عفونت‌های ریوی، عفونت‌های پوستی، عفونت‌های مهبل، بیماری‌های مقاربتی یا عفونت مجاری اداری نیز می‌توانند باعث بروز این بوی نا مطبوع شوند.

 

نکاتی که باید برای پیشگیری رعایت کرد عبارتند از:

 

- رعایت کردن نظافت شخصی، استحمام روزانه و تعویض روزانه لباس‌ها. همچنین جنس لباس‌هایی که به تن می‌کنیم در کم کردن تعرق نقش بسزایی دارند. لباس‌های نخی معمولا سریع عرق و بوی بد را جذب می‌کنند.

 

- دقت در نوع تغذیه به کاهش میزان بوی بدن کمک می‌کند. مثلا از خوردن بعضی از غذاهای تند با ادویه جاتی مانند کاری، زیره و سیر خودداری کنید. کمبود روی در بدن مشکل تعرق را افزایش می‌دهد، به این دلیل که این ماده به دفع سمومات بدن کمک می‌کند. نوشیدن میزان کافی آب و مایعات، غدد ترشح‌کننده اِکرین را فعال می‌سازد که باعث رقیق‌تر شدن عرق آپوکرین می‌شود.

 

- استفاده از اسپری و دئودورانت فقط بوی بد را می‌پوشاند و گاهی سبب افزایش بوی بد بدن می‌شود. در انتخاب دئودورانت هم توجه کنید از نوعی انتخاب کنید که حاوی روی و آلومینیوم باشد، زیرا که این مواد باکتری‌هایی که مسبب بوی بد بدن هستند را کاهش می‌دهند.

 

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

* درمان بوی بدن

 

راه مقابله با بوی بدن جلوگیری از تولید عرق آپوکرین، کاهش تعداد باکتری‌های مؤثر بر عرق، یا از بین بردن علت دیگر بو است. این چیزها را رعایت کنید تا خود و اطرافیانتان ببینید که بر بوی بد بدنتان غلبه کرده‌اید.

بدن را هر روز با صابون ضدبو بشوئید. استفاده از صابو‌ن‌های ضدباکتری موجود در داروخانه‌ها باکتری‌های تولید‌کنندهٔ بو را از بین می‌برد. کیسه کشیدن یا سائیدن پوست لزومی ندارد، چون صابون به صورت عادی آنها را می‌کشد. یک بار، و در صورت امکان دو بار، در روز بدن را با آن بشوئید. اگر این کار بو را از بین نبرد، صابون‌های قوی‌تری برای آنها وجود دارد.

از مواد باکتری‌کش استفاده کنید. اگر صابو‌ن‌های ضدباکتری مؤثر نشدند، نواحی بدبو را با پاک‌کننده‌های جوش، مثل موادی که دارای بنزوئیل پراکسید هستند، بشوئید، چون اینها خواص ضدباکتریائی قوی دارند. ولی مراقب باشید: استفادهٔ زیاد از این مواد ممکن است باعث خشکی و تحریک پوست شود. اگر این کار هم مؤثر واقع نشد، می‌توانید از کرم‌های ضدباکتری استفاده کنید.

پوست را تر و تمیز کنید. اگر می‌توانید، در طول روز زیر بغل را چند بار یا یک پارچه یا حولهٔ خیس پاک کنید. به این ترتیب، مواد بودار زیر بغل و بسیاری از باکتری‌های تولید کنندهٔ بو را از بین می‌برید.

از ضدبو استفاده کنید. ضدبوهائی که بدون نسخه فروخته می‌شوند در از بین بردن بوی بدن مؤثر هستند. به برچسب آنها توجه کنید؛ ضدبو باید دارای نمک‌های فلزی ضدباکتری (مثل آلومینیوم یا روی) برای کشتن آنها باشد. غلطک‌ها و میله‌ها بهتر از افشانه‌ها هستند و اثر طولانی‌تری دارند.

از ضد عرق استفاده کنید. ضدعرق‌های موجود در داروخانه‌ها تولید عرق آپوکرین را کم می‌کنند. این ضدعرق‌ها باید دارای کلریدرات آلومینیم و اغلب همراه با مواد ضدبو باشند.

ناحیهٔ بدبو را پودر بزنید. پاشیدن کمی گرد جوش شیرین، تالک، یا پودر بچه یا نشاستهٔ ذرت بر روی پوست زیر بغل یا اطراف بدن مقدار زیادی از بو را می‌گیرد.

لباس‌ها را مرتب بشوئید. لباس‌هایتان را با مواد شویندهٔ دارای مواد ضدبو بشوئید. اگر لازم می‌دانید، هنگام رفتن به مدرسه یا محل کار لباس‌های زیر را عوض کنید.

 

کمی الکل بمالید. به‌عنوان یک مراقبت اضافی، می‌توانید کمی الکل در طول روز به زیر بغل یا نواحی بودار که محل تجمع باکتری‌هاست بمالید تا آنها را از بین ببرد.

غذاهای تند و ادویه‌‌دار نخورید. خوردن زیاد مواد غذائی حاوی سیر، کاری، یا زیر ممکن است به پراکنده شدن بوی آنها (اغلب تا ۲۴ ساعت بعد از خوردن) از منافذ پوست منجر شود. اگر مؤثر است، کمتر از این غذاها بخورید.

موهای زائد را بتراشید. چون بوی زیر بغل در مردان بیشتر است، بهتر است موهای زیر بغل را بتراشید. این موها مقدار زیادی عرق در خود نگاه می‌دارند و مکان خوبی برای رشد باکتری‌ها هستند.

 

در عین حال، اگر شما مشکل بوی بد زیربغل دارید این توصیه‌ها، شیوه‌های طبیعی درمان خانگی، به شما کمک می‌کند:

 

۱)استحمام کنید. سپس آب شلغم را بگیرید به این صورت که شلغم را رنده کنید و داخل یک پارچه شل بافت ریخته و فشار دهید و عصاره به دست آمده را با یک قاشق چایخوری به زیر بغل‌هایتان بمالید و ماساژ دهید.

 

۲) استفاده جوش شیرین بوی بد زیر بغل و پاهای شما را کاهش می‌دهد.

 

۳) چند لیمو را در دست خود کم کم فشار دهید تا نرم شود. سپس از وسط به ۲نیم کنید و به زیر بغل‌هایتان بمالید تا هسته‌های آن خارج شود. سپس حمام کنید. اگر زیر بغل شما موهای زائد دارد یک روز قبل از این کار آن موها را از بین ببرید تا اسید لیموها بوی بدن شما را از بین ببرد.

 

۴) هر روز به حمام بروید و بعد از آن به زیر بغل‌هایتان پودر بزنید. این کار علاوه بر اینکه بوی بدن را می‌گیرد پوستتان رانیز سفید می‌کند.

 

۵) روغن زیتون، آب پرتقال، آب لیمو و گریپ فروت هم موادی هستند که شما می‌توانید استفاده کنید. توجه داشته باشید که افشره آنها باید تازه باشد. زیر بازوهایتان را پودر بزنید یا هر قسمتی از بدن که لازم است. جوش شیرین را به افشره اضافه کنید و به زیر بغل خود بمالید، سپس با روغن زیتون پاک کنید. بوی بدن شما از بین خواهد رفت.

 

اگر شما گوشت و مرغ می‌خوریدو با مشکل بوی بد بدن مواجه هستید رژیم غذایی خود را عوض کنید. مصرف گوشت و مرغ را کاهش دهید و خود را به خوردن سبزیجات عادت دهید. این توصیه‌های غذایی هم کمک می‌کند:

 

- هر روز ناشتا قبل از صبحانه ۵۰۰ میلیگرم پودر جوانه‌گندم را در آب حل کرده و بنوشید. اگر سوپر مارکت‌های اطراف خانه شما جوانه گندم تازه دارد، می‌توانید از جوانه گندم تازه استفاده کنید. توجه داشته باشید محلول جوانه را با معده خالی و با آب معدنی بنوشید.کلروفیل بوی بدن را به صورت چشمگیر کم می‌کند یا کاملا از بین می‌برد.

 

- اگر کشمکش‌های عصبی باعث می‌شود که شما تعرقتان افزایش یابد و این نیز باعث می‌شود که بوی بدنتان زیاد شود، چای سبز بنوشید. یک قاشق چایخوری چای سبز خشک یا ۲ عدد چای کیسه‌ای را در یک فنجان آب بریزید و بگذارید به مدت ۱۰ دقیقه خیس بخورد و کم کم در طول روز آن را بنوشید. این چای به شما کمک می‌کند آرامش پیدا کنید و دیگر عرق نکنید.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

شست و شو

 

بهترین راه برای فرار از بوی بد بدن، دوش گرفتن و شست شوی قسمت هایی از بدن مثل زیر بغل و کشاله ران است. فراموش نکنید دوش گرفتن با آب به تنهایی بی فایده است، چون آب نمی تواند این فرآورده های بدبو را از روی سطح پوست پاک کند.

 

 

 

تنها راه حل، کمک گرفتن از شامپو و صابون است. این محصولات می توانند محیط زندگی باکتری های روی سطح پوست و درون عرق را مختل کرده و آنها را از روی بدن پاک کنند. متخصصان اعتقاد دارند بهتر است از صابون ها و شامپوهای بودار استفاده کنید.

 

 

 

اگر شما زیاد عرق می کنید و فعالیت جسمانی زیادی در طول روز دارید، باید بیش از دیگران بدنتان را بشویید.

 

 

 

فراموش نکنید غدد عرق در شب هم مانند روز فعال هستند، بنابراین ممکن است هنگام شب دوش بگرید، ولی اگر فعالیت غدد عرق در پوست شما زیاد باشد، هنگام صبح باز احساس کنید لباس هایتان بوی خوبی نمی دهند.

 

لباس های تر و تمیز

 

لازم است هر بار که به حمام می روید و بدنتان را می شویید، تمام لباس هایتان را عوض کنید و لباس های تمیز به تن کنید. بهترین روش این است که در پایان روز به حمام بروید و تمام لباس هایتان را برای شست و شو کنار بگذارید و لباس های تمیز بپوشید. در برخی نواحی مثل جنوب ایران که آب و هوا گرم و شرجی است، شاید مجبور شوید لباس هایتان را روزی چند بار عوض کنید.

 

توجه به جنس پارچه ی لباس هم بسیار مهم است. لباس های نخی و کتانی عرق را بهتر به خود جذب می کنند، در حالی که لباس های نایلونی عرق را از سطح بدنتان کمتر جذب کرده و با باقی ماندن این عرق در سطح پوست، بوی بد بدن از راه می رسد.

 

زیر پیراهن نخی برای آقایان بسیار موثر است، چرا که عرق را به خود جذب کرده و این عرق می تواند از سطح پارچه های نخی بخار شود.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]* تاثیرات اسپری‌ها و مام‌های گوناگون

 

هزاران سال است که انسان‌ها سعی می‌کنند از بوی عرق بدنشان جلوگیری کنند. چینی‌ها بسیار پیش از این سعی ‌کردند با ترکیبی از صمغ و چربی‌های حیوانی بوی عرق را رفع کنند. امروزه ولی با روش‌های خوشایندتری با بوی عرق مقابله می‌شود.

 

بسیاری از اسپری‌ها و مام‌های زیربغل حاوی نمک‌های آلومینیوم و زیرکونیوم هستند که در برخورد با رطوبت باد می‌کنند و مجراهای خروج عرق را می‌بندند. برخی از اسپری‌ها یا مام‌های زیربغل روغن‌های عطری‌ای دارند که علاوه بر این که خوشبو هستند، می‌توانند مانع رشد باکتری‌ها شوند و یا جلوی آنزیم‌هایی را بگیرند که در تولید مولکول‌های بدبو نقش دارند.

 

برخی دیگر از اسپری‌ها و مام‌ها حاوی روغن‌های عطری‌ای هستند که به طور تدریجی بوی‌شان پخش می‌شود. این روغن‌های عطری به مولکول‌هایی پیوند خورده‌اند که باعث آزاد شدن تدریجی مواد عطری می‌شوند.

 

تاثیرات مواد عطری بر انسان‌ها یکسان نیست

 

تولیدکنندگان مواد عطری در مراحل پایانی تولید، تاثیر مواد عطری‌ای را که ساخته‌اند، روی بدن افراد تست می‌کنند. افراد شرکت‌کننده در آزمایش، اسپری یا مام را به زیر بغل خود می‌زنند و بعد کارکنانی که حس بویایی قوی دارند و در این زمینه تخصص دیده‌اند، زیر بغل آنان را بو می‌کنند.

 

تاثیرات مواد عطری بر بدن انسان‌ها یکسان نیست و مواد عطری روی بدن هر انسان بوی متفاوتی به خود می‌گیرد. حتی بعضی وقت‌ها ممکن است بوی زیربغل چپ یک شخص با سمت راست او متفاوت باشد.

 

تولیدکنندگان مواد عطری بودجه بالایی را به تحقیقات اختصاص داده‌اند و امیدوارند شیوه‌های کارآمدتری را برای جلوگیری از بوی عرق پیدا کنند.

 

 

 

- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟

 

- بوی بدن برای دیگران محسوس است و به رغم رعایت بهداشت، هر روز استشمام می‌شود.

- بو به قدری زیاد است که خود فرد متوجه آن می‌شود.

- بوی بدن شیرین یا غیر از بوی معمولی عرق است.

- هرگونه بوی بدن در دوران پیش از بلوغ باید به پزشک اطلاع داده شود.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]* مشکلی به نام بوی بد پا

 

 

- بوی پا نشانهٔ چیست؟

 

بوی بد پا گاهی آنقدر آزاردهنده است که مانند یک آلودگی محیطی به‌حساب می‌آید و حتی گاهی به شکست ازدواج منجر شده است. اما با تمام بدی آن، بوی پا چیز مهمی نیست و فقط علامتی پرکاری غدد عرق است. ترشح زیاد عرق پا محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها فراهم می‌آورد. و زیادی باکتری‌ و قارچ نیز بوی نامطبوع پا ایجاد می‌کند.

دقیقاً معلوم نیست چرا در برخی افراد غدد عرق ترشح بیش از عادی دارند. و اعلب این عرق زیاد با عفونت باکتریائی یا قارچی همراه است.

 

- درمان بوی پا

کفش و جوراب را عوض کنید. عوض کردن مرتب کفش و جوراب شانس رشد و تکثیر باکتری‌ها و قارچ‌ها را کاهش می‌دهد. چند جفت جوراب و اگر می‌توانید یک جفت کفش اضافی با خود به محل کار ببرید و در طی روی آنها را عوض کنید.

پودر ضدقارچ بزنید. روزی دو بار کمی پودر ضدقارچ به پا بزنید تا کمتر عرق کند. و اگر پا عرق کرده باشد، آن را برای قارچ‌ها نامناسب می‌کند.

جوراب نایلنی بپوشید. بهترین پوشاک نخی هستند، اما برای رفع بوی پا جوراب نایلنی بهتر است، چون نمی‌گذارد عرق روی پا بماند. هرچه عرق کمتر باشد، قارچ و باکتری هم کمتر است.

از کفی‌های بوگیر استفاده کنید. کفی‌های ذغالی کفش می‌توانند بوی کفش را بگیرند. اما باید با جوراب نایلنی استفاده کنید، چون در غیر این‌صورت بو را فقط مخفی کرده‌اید. از بین بردن عرق نکتهٔ اصلی در از بین بردن بوی پا است.

کفش چرمی بپوشید. کفش‌های ساخته شده از مواد طبیعی مثل چرم بهتر از کفش‌های ساخته شده از مواد پلاستیک هستند و خروج گرما از آنها آسان‌تر صورت می‌گیرد.

غذای مناسب بخورید. در بعضی افراد خوردن غذاهای ادویه‌دار با ایجاد عرق تولید بوی پا می‌کنند. اگر شما هم در خوردن چیزهای تند افراط می‌کنید و نمی‌خواهید پایتان بو بدهد، مرتباً پاها را با دقت بشوئید.

پا را حمام چای بدهید. اسید تانیک، که در چای وجود دارد، بوی پا را از بین می‌برد. یک قوری چای درست کنید و بگذارید سرد شود. آنگاه، آن‌را در ظرفی ریخته و پاها را ده دقیقه در آن بگذارید. شستشوی بعدی پا با آب و صابون رنگ چای بر روی آن را از بین می‌برد.

شستشوی داروئی کنید. شستن دوبار در هفته پاها با محلول استات آلومینیوم در آب گرم برای رفع بوی پا مؤثر است.

از پشم برده استفاده کنید. در موارد عرق شدید پا، دور انگشتان را با قطعات کوچک پشم بره، که در بیشتر داروخانه‌‌ها وجود دارد، ببندید. این پشم رطوبت را خیلی خوب جذب می‌کند. اما باید روزی چند بار آن را عوض کنید.

ضد عرق بزنید. چون اصلاً بوی پا ناشی از عرق آن است، اگر بو زیاد نیست، استفاده از افشانه‌های ضدعرق بعد از شستن آن مؤثر است.

از کلرید آلومینیوم استفاده کنید. در موارد شدید بوی پا، برای استفاده از کلرید آلومینیم از پزشک خود اجازه بگیرید. این دارو ضدعرق است و گمان می‌رود غدد عرق را غیرفعال کند. برای نتیجهٔ بهتر، در اولین شبی که از آن استفاده می‌کنید، پاها را با کیسه‌ای نایلنی ببندید. بعداً یک‌بار در هفته دارو را بزنید و دیگر لزومی به بستن پا با نایلن نیست.

راه آخر را به‌کار بگیرید. اگر بوی پای شما با هیچ‌یک از راه‌های بالا از بین نرفت، راه‌حل آخر استفاده از افشانهٔ فرمالید – ۱۰ است. این ماده افشانهٔ ضدعرقی است که دارای فرمالدهید و نعناع است و برای از بین بردن بوی شدید پا ساخته شده است. این دارو فقط برای موارد شدید است و برای استفاده حتماً از پزشک خود اجازه بگیرید.

 

در انتها یاد آور می شویم برای اینکه پاهایتان بوی بد نگیرد، پاهایتان را مرتب بشویید و خشک کنید.

 

از پوشیدن کفش های بدون منفذ و روبسته به ویژه در فصل گرما خودداری کنید. کفش های ورزشی غیراستاندارد منافذ لازم برای عبور هوا را از درون کفش ندارند.

 

جوراب های نخی عرق پا را به خود جذب کرده و از بوی بد پا پیشگیری می کنند.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×