رفتن به مطلب
Negarita

احكام خانواده مطابق با فتاواى حضرت امام خمينى (ره )

پست های پیشنهاد شده

[align=CENTER]استفتائات

لازم نبودن گفتن نيت به زبان

O در هنگام غسل كردن بايد نيت را به زبان آورد يا صرف نيت كافى است ؟

باسمه تعالى ؛ ذكر نيت به زبان لازم نيست

O براى هر بار غسل چه مقدار وقت و آب لازم است ؟

باسمه تعالى ؛ مقدار متعارف كافى است

يك غسل به نيت چند غسل

O آيا انسان مى توان و صحيح است كه به نيت چند غسل واجب و مستحب ، يك غسل انجام دهد؟

باسمه تعالى ؛ مانع ندارد

لازم نبودن ترتيب در غسلهاى متعدد

O آيا بين غسلهاى متعدد ترتيب لازم است يا خير؟

يعنى هنگامى كه شخصى جنب مى باشد و بعد حيض شد و نيز چند غسل ديگر بر او واجب باشد، بايد اول غسل جنابت بكند و بعد حيض و بعد به ترتيب غسلهاى ديگر، يا اين كه ترتيب لازم نيست ؟

باسمه تعالى ؛ ترتيبى در بين اغسال نيست و مى تواند در نيت غسل جنابت ساير غسلها را هم منظور نمايد و كفايت مى كند.

غسل بدون دست كشيدن

O در غسل واجب با توجه به اينكه امروزه از دوش آب در حمامها استفاده مى شود گاه فرد موفق به شستن همه نقاط بدنش با دست نمى شود يا اين كه آب به تمام نقاط بدنش رسيده است ، آيا اين چنين غسلى صحيح است ؟

باسمه تعالى ؛ دست كشيدن لازم نيست و چنانچه آب به تمام عضو برسد با نيت غسل كفايت مى كند[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]ج . غسل جنابت

غسلهاى واجب دو نوعند:

اء. غسلهاى مشترك بين آقايان و بانوان :

1. غسل جنابت (براى خواندن نماز واجب و مانند آن )

2. غسل مسّ ميت ؛

3. غسل ميت ؛

4. غسلى كه به واسطه نذر و قسم و مانند اينها واجب مى شود.

ب . غسلهاى مخصوص بانوان

1. غسل حيض

2. غسل استحاضه ؛

3. غسل نفاس

احكام حيض و استحاضه و غسلهاى آن را در كتاب ((احكام بانوان ) ذكر كرده ايم . و در اين جا احكام مربوط به جنابت و در قسمتهاى بعدى احكام مربوط به نفاس را كه با موضوع كتاب ارتباط بيشترى دارند، بيان مى كنيم :

1. سبب جنابت

به دو چيز انسان جنب مى شود:

اول : جماع

دوم : بيرون آمدن منى ، چه در خواب باشد يا بيدارى ، كم باشد يا زياد، با شهوت باشد يا بى شهوت ، با اختيار باشد يا بى اختيار

يادسپارى

O اگر انسان جماع كند و به اندازه ختنه گاه يا بيشتر داخل شود، اگر چه منى بيرون نيايد هر دو جنب مى شوند

O اگر شك كند كه به مقدار ختنه گاه داخل شده يا نه ، غسل بر او واجب نيست[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

2. نشانه هاى منى

1. اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است يا بول يا غير اينها، چنانچه با شهوت و جستن بيرون آمده و بعد از بيرون آمدن آن ، بدن سست شده ، آن رطوبت حكم منى دارد، و اگر هيچ يك از اين سه نشانه يا بعضى از اينها را نداشته باشد حكم منى ندارد.

ولى در زن و مريض لازم نيست آن آب با جستن بيرون آمده باشد، بلكه اگر با شهوت بيرون آمده باشد در حكم منى است و لازم نيست بدن او سست شود

2. مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند، و اگر بول نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند منى است يا رطوبت ديگر، حكم منى دارد

يادسپارى

O آبى كه گاهى بعد از ملاعبه و بازى كردن از انسان خارج مى شود و به آن مذى مى گويند پاك است .

و نيز آبى كه گاهى بعد از منى بيرون مى آيد و به آن وذى گفته مى شود و آبى كه گاهى بعد از بول بيرون مى آيد و به آن ودى مى گويند، اگر بول به آن نرسيده باشد، پاك است .

O اگر انسان يقين داشته باشد آبى كه از او بيرون آمده منى است ، هر چند داراى نشانه هاى آن نباشد به جنابت او حكم مى شود

O اگر منى از جاى خود حركت كند و بيرون نيايد، يا انسان شك كند كه منى از او بيرون آمده يا نه ، غسل بر او واجب نيست

O براى محتلم نشدن و بيرون نيامدن منى در خواب ، خواندن اين دعا پيش ‍ از خواب وارد شده است :

اللهم انى اءعوذبك من الاحتلام و من سوء الاءحلام و من اءن يتلاعب بى الشيطان فى اليقظة و المنام .

خدايا! من از احتلام و از خواب هاى بد و از بازى كردن شيطان در بيدارى و خواب با من ، به تو پناه مى برم [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]استفتائات

O آبى كه بعد از بول از انسان خارج مى شود و رنگ منى دارد و غليظ هم هست ، پاك است يا نجس ؟ و آيا غسل هم لازم دارد؟

باسمه تعالى ؛ اگر يقين ندارد كه منى است غسل ندارد، و اگر مى داند كه بول هم نيست پاك است

خجالت كشيدن براى غسل عذر نيست

O هنگامى كه شروع به انجام واجبات كردم گاهگاهى جنب مى شدم ، ولى چون از خانواده شرم داشتم براى غسل به حمام نمى رفتم و با همان حالت جنب البته با تيمم نمازمم را مى خواندم ، حال چه دستورى مى فرماييد؟

باسمه تعالى ؛ خجالت كشيدن عذر نيست ، و اگر عذرى نداشته ايد بايد نمازهاى مذكور را قضا كنيد[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]نشانه هاى منى در مرد و زن

O علامتهاى منى در مرد و زن چيست ؟ آيا هر دو يكسان متوجه خروج منى مى شوند؟ و اگر بى اختيار منى خارج مى شود، غسل لازم دارد؟

باسمه تعالى ؛ منى علائمى دارد كه در رساله نوشته شده است ، و تا يقين به خارج شدن منى پيدا نشود و يقين پيدا نشود كه رطوبتى كه خارج شده منى است ، حكم به جنابت نمى شود و غسل واجب نيست و خواهران كمتر يقين پيدا مى كنند.

بيمارى احتلام

O اين جانب مدت دو سال است كه به بيمارى احتلام دچار شده ام و با اين كه متاءهل مى باشم هفته اى 4 الى 5 بار محتلم مى شوم ، خواهشمند است در مورد چگونگى غسل جنابت ، مرا راهنمايى كنيد؟

باسمه تعالى ؛ اگر منى بودن آنچه از شما خارج مى شود محرز باشد، محكوم به نجاست است و بايد غسل جنابت با تكمن از استعمال آب ، و تيمم در صورت عدم تمكن به جا آوريد

O برخى اوقات زن به علت ملاعبه با همسر، تقريبا حالت انزال به او دست مى دهد و بدنش سست مى شود به طورى كه فكر مى كند جنب شده است ، آيا پس از اين حالت غسل جنابت واجب است يا نه ؟

باسمه تعالى ؛ اگر يقين به انزال منى حاصل شود و از مجرا به خارج برسد غسل واجب است

O در مساله 346 احكام جنابت فرموده ايد... درباره زن لازم نيست آن آب يا رطوبت با جستن و سست شدن بدن باشد، بلكه اگر با شهوت باشد حكم منى دارد. تشخيص اين مورد براى زنان كه اغلب ترشح مى بينند و به جزئى شهوتى و خوشايندى ممكن است ترشح خارج شود چگونه است ؟ خصوصا در مورد دوشيزگانى كه در عقد مى باشند؟

باسمه تعالى ؛ ترشحات ذكر شده پاك است و غسل ندارد.

O دَفق و فُتور بدن را در جنابت زن شرط نمى دانيد فقط حصول شهوت را در خروج رطوبت منى شرط جنابت فرموده ايد، پس با رطوبتى كه به نام مذى آن هم در موقع شهوت از مرد و زن خارج مى شود چه تفاوتى دارد؟

باسمه تعالى ؛ ميزان شهوتى است كه مقارن با آن ، منى خارج مى شود و با ساير حالات فرق دارد.[[/align] [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]

3. كارهاى حرام در حال جنابت

پنج چيز بر جنب حرام است :

اول : رساندن جايى از بدن به خط قرآن يا به اسم خدا، و ساير اسامى و صفات مختص به خدا و اسامى مباركه پيامبران و امامان عليهم السلام به احتياط واجب حكم اسم خدا را دارد.

دوم : رفتن در مسجدالحرام و مسجد پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم اگر چه از يك در داخل و از در ديگر خارج شود.

سوم : توقف در مساجد ديگر، ولى اگر از يك در داخل و از در ديگر خارج شود، يا براى برداشتن چيزى برود، مانعى ندارد. و احتياط واجب آن است كه در حرم امامان هم توقف نكند.

و احتياط بيشتر آن است كه حرم امامان به مسجد الحرام و مسجد پيغمبر ملحق باشد و همچنين احتياط آن است كه رواقهاى حرم نيز به داخل آن ملحق شود.

چهارم : گذاشتن چيزى در مسجد ((چه از بيرون مسجد باشد و چه در حال عبور از آن )).

پنجم : خواندن سوره اى كه سجده واجب دارد و آن چهار سوره است :

اول : سوره سى و دوم قرآن ((الم تنزيل ))

دوم : سوره چهل و يكم ((حم سجده ))؛

سوم : سوره پنجاه و سوم ((والنجم ))؛

چهارم : سوره نود و ششم ((اقراء)).

و اگر يك حرف از اين چهار سوره را هم بخواند حرام است .

حتى خواندن بسم الله الرحمن الرحيم به نيت يكى از اين سوره ها نيز بر جنب حرام است .[[/align] [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]استفتائات

رفتن به مسجد و قبرستان

O بفرماييد كسى كه به علت شرعى نمى تواند نماز بخواند، آيا مى تواند به قبرستان شهدا و مسجد جمكران برود؟

باسمه تعالى ؛ اگر جنب يا حائض است نبايد به مسجد برود

جلوگيرى از خروج منى

O آيا جلوگيرى از خروج منى مكروه است يا اشكال دارد؟

باسمه تعالى ؛ اگر جلوگيرى ضرر نداشته باشد، اشكال ندارد

4. احكام جنابت

جنابت داراى احكامى است . برخى از آنها عبارتند از:

1. كسى كه غسل جنابت كرده نبايد براى نماز وضو بگيرد، ولى با غسلهاى ديگر نمى شود، نماز خواند و بايد وضو هم گرفت

2. غسل جنابت براى تمام چيزهايى كه وضو در آنها شرط است كفايت مى كند

استفتائات

O آيا كسى كه جنب نيست مى تواند غسل جنابت به نيت واجب كند و با آن نماز بخواند؟

باسمه تعالى ؛ در فرض مرقوم ، غسل جنابت صحيح نيست و براى نماز بايد وضو بگيرد

O اگر انسان غسل جنابت را پيش از وقت نماز انجام دهد، آيا براى نماز احتياج به وضو دارد يا خير؟

باسمه تعالى ؛ احتياج به وضو ندارد.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

5. موارد آميزش

روزى همسر عثمان بن مظعون به محضر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم مشرف شد و عرض كرد:

شوهرم روزها به روزه دارى و شب ها به شب زنده دارى مشغول است [و هرگز به من توجهى ندارد.] پيامبر خدا از شنيدن اين خبر آنچنان ناراحت شد كه كفشهاى خود را به دست گرفته ، با شتاب نزد عثمان كه مشغول نماز بود رفتند و فرمودند:

يا عثمان لم يرسلنى الله تعالى بالرهبانية و لكن بعثنى بالحنيفية السهلة السمحة اءصوم و اءصلى و اءلمس اءهلى ....

اى عثمان ! خداوند بزرگ مرا نفرستاده است كه دنيا و لذتهاى آن را ترك كنم ، بلكه مرا براى آيينى معتدل و آسان و بخشنده برانگيخته است . من خودم روزه مى گيرم و نماز مى خوانم و با همسرم آميزش ‍ مى كنم [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

اء. موارد وجوب آميزش

در مواردى آميزش بايد انجام بگيرد برخى از آنها عبارتند از:

1. ((زنى كه عقد دائمى شده نبايد بدون اجازه شوهر از خانه بيرون رود)) و بايد خود را براى هر لذتى كه او مى خواهد تسليم نمايد، و بدون عذر شرعى از نزديكى كردن او جلوگيرى نكند

2. شوهر نمى تواند بيش از چهارماه نزديكى با عيال دائمى خود را ترك كند

3. چنانچه زن ميل زيادى به آميزش داشته باشد و نتواند تا چهارماه صبر كند، به گونه اى كه اگر آميزش نكند به گناه مى افتد، احتياط واجب آن است كه مرد پيش از چهار ماه با او آميزش كند[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

ب . موارد استحباب آميزش

برخى از مواردى كه آميزش مستحب است عبارتند از:

1. اگر زن ميل به آميزش داشته باشد، براى شوهر مستحب است با او آميزش كند

2. آميزش در شبهاى دوشنبه ، سه شنبه ، پنج شنبه ، جمعه ظهر پنج شنبه و عصر جمعه مستحب است

3. آميزش در شب اول ماه مبارك رمضان مستحب است

ج . موارد كراهت آميزش

برخى از مواردى كه آميزش مكروه است عبارتند از:

1. آميزش در شبى كه ماه گرفته و روزى كه خورشيد گرفته يا بادهاى سياه و زرد و سرخ و زيده و زلزله آمده ، بلكه آميزش در هر شبانه روزى كه حادثه ترسناكى رخ داده ، مكروه است

2. آميزش در هنگام ظه و هنگام غروب تا وقتى كه سرخى شفق از بين نرفته است و در بين طلوع فجر تا طلوع خورشيد و دو - سه روز آخر هر ماه قمرى و شب اول هر ماه قمرى غير از ماه رمضان و شب نيمه هر ماه قمرى و شب چهارشنبه و شب عيد قربان و شب عيد فطر مكروه است

3. آميزش در سفر اگر براى غسل كردن آب نداشته باشد، و در كشتى و زير آسمان و روى سقف و زير درخت ميوه ده و در برابر خورشيد - مگر اينكه خود را بپوشاند - و رو به قبله و يا پشت به قبله مكروه است

4. آميزش با حالت برهنگى كامل و پس از احتلام و پيش از آنكه غسل كند يا وضو بگيرد و پس از سيرى و پر بودن شكم از غذا و در حالتى كه ايستاده است يا حرفى مى زند كه ذكر خدا نيست يا حنا زده است يا ديگرى او را مى بيند حتى اگر پسربچه و دختر بچه باشد و يا انگشترى در دست دارد كه ذكر خدا و يا كلماتى از قرآن بر آن نوشته شده ، مكروه است

5. آميزش در آخر هر ماه قمرى و در آغاز شب مكروه است

6. هنگامى كه زن از خون حيض پاك شد، پيش از غسل و بلكه پيش از شستن دهانه رحم ، نزديكى شوهر با او مكروه است .

نكته

يكى بودن پارچه و دستمال بهداشتى زن و شوهر [پس ازآميزش ] مكروه است ، بلكه هر كدام براى خود دستمال جداگانه داشته باشند و هر دو با يك دستمال ، خود را پاك نكنند.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]د. موارد حرمت آميزش

در مواردى انزال منى و آميزش نبايد انجام بگيرد. برخى از آنها عبارتند از:

1. استمن و خودارضايى جنسى

2. ...نزديكى شوهر [با زن مستحاضه ] بنابر احتياط واجب در صورتى حلال مى شود كه غسل كند، اگرچه كارهاى ديگرى را كه براى نماز، واجب است مثل وضو و عوض كردن پنبه و دستمال انجام ندادهباشد

3. آميزش با زن حائض هم براى مرد حرام است و هم براى زن ، اگر چه به مقدار ختنه گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد، بلكه احتياط واجب آن است كه مقدار كمتر از ختنه گاه را هم داخل نكند...

4. جماع كردن در روزهايى هم كه حيض زن قطعى نيست ، ولى شرعا بايد براى خود حيض قرار دهد حرام است . پس زنى كه بيشتر از ده روز خون مى بيند ((و بايد دستورى كه بعدا گفته مى شود)روزهاى عادت خويشان خود را حيض قرار دهد، شوهرش نمى تواند در آن روزها با او نزديكى نمايد

5. نزديكى كردن با زن در حال نفاس حرام است ، و اگر شوهرش با او نزديكى كند، احتياط واجب آن است به دستورى كه در حائض گفته مى شود، كفاره بدهد[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]استفتائات

استمناى مرد براى آزمايشگاه

O در بعضى از بيمارستانها براى اينكه بفهمند انسان بچه دار مى شود يا نه ، از مرد مى خواهند كه با عمل استمناء منى خودش را در اختيار آزمايشگاه قرار دهد، آيا اين كار جايز است يا خير؟

باسمه تعالى ؛ حرام است

آميزش پس از غسل مستحاضه

O در استحاضه متوسطه و كثيره اگر زن غسلهاى واجب خود را تماما انجام دهد و نزديكى كند، اين غسلهاى كفايت مى كند يا بايد براى آن عمل هم غسل كند؟

باسمه تعالى ؛ اگر در وقت نمازى كه براى آن غسل كرده بعد از نماز نزديكى شود، غسل لازم نيست . و گر در وقت ديگر باشد، بنابر احتياط بايد براى اين عمل مستقلا عمل كند.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]ه . كفاره آميزش با زن حائض

1. اگر شماره روزهاى حيض زن به سه قسمت تقسيم شود، و مرد در قسمت اول آن با زن خود در قبل جماع كند، بنابر احتياط واجب بايد هيجده نخود طلا كفاره به فقير بدهد. و اگر در قسمت دوم جماع كند نه نخود، و اگر در قسمت سوم جماع كند بايد چهار نخود و نيم بدهد، مثلا اگر زنى كه شش روز خون حيض مى بيند، اگر شوهرش در شب يا روز اول و دوم با او جماع كند بايد هيجده نخود طلا بدهد. و در شب يا روز سوم و چهارم نه نخود، و در شب يا روز پنجم و ششم بايد چهار نخود و نيم بدهد

2. لازم نيست طلاى كفاره را از طلاى سكه دار بدهد، ولى اگر بخواهد قيمت آن را بدهد بايد قيمت سكه دار بدهد

3. اگر قيمت طلا در وقتى كه جماع كرده با وقتى كه مى خواهد به فقير بدهد فرق كرده باشد، بايد قيمت وقتى را كه مى خواهد به فقير بدهد حساب كند.

4. اگر كسى هم در قسمت اول و هم در قسمت دوم و هم قسمت سوم حيض با زن خود جماع كند، بايد هر سه كفاره را كه روى هم سى و يك نخود و نيم مى شود بدهد

5. اگر انسان بعد از آنكه در حال حيض جماع كرده و كفاره آن را داده دوباره جماع كند، باز هم بايد كفاره بدهد

6. اگر با زن حائض چند مرتبه جماع كند و در بين آنها كفاره ندهد، احتياط واجب آن است كه براى هر جماع يك كفاره بدهد

7. كسى كه نمى تواند كفاره بدهد بهتر آن است كه صدقه اى به فقير بدهد، و اگر نمى تواند بنابر احتياط واجب بايد استغفار كند و هر وقت توانست بايد كفاره رابدهد

8. پرداخت كفاره به عهده مرد است و بر زن كفاره اى نيست ، اگر چه آميزش ‍ با ميل و پذيرش زن انجام شده باشد. و نزديكى با زن حائض در صورتى كفاره دارد كه شوهر حرمت آن و حائض بودن زن را بداند، بلكه بنابر احتياط واجب در برخى از موارد جهلى كه از روى تقصير باشد كفاره نيز لازم است

9. اگر مرد در حال جماع بفهمد زن حائض شده ، بايد فورا از او جدا شود، و اگر جدا نشود بنابر احتياط واجب بايد كفاره بدهد[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]يادسپارى

O اگر زن بگويد حائضم يا از حيض پاك شده ام ، بايد حرف او را قبول كرد.

O اگر زن به شوهرش بگويد حائضم و او با زنش آميزش كند، پرداخت كفاره بر شوهر واجب است ، مگر اين كه شوهر يقين داشته باشد كه زن دروغ مى گويد

O اگر شوهر با اعتقاد به اين كه زنش حائض است با او آميزش كند، و سپس ‍ معلوم شود زنش حائض نبوده است ، و با اعتقاد به اين كه زنش حائض ‍ نيست با وى آميزش كند و بعدا معلوم شود زنش حائض بوده است ، كفاره اى بر شوهر نيست

استفتائات

O زنى كه هميشه عادت ماهانه اش هفت روزه تمام مى شود، يك بار غروب روز ششم پاك شده و غسل كرده و نمازش را خوانده است و تا شب كه خود را بررسى مى كند پاك بوده و هيچ گونه علامت ناپاكى در خود نمى بيند، ولى همان شب بعد از اطمينان از پاكى ، شوهرش با او نزديكى مى كند. هنگام نزديكى رگه هاى كم رنگ خون مشاهده مى كند، ولى صبح دوباره پاك بوده و هيچ گونه علامتى از ناپاكى نمى بيند. آيا آن رگه هاى خونى كه در هنگام نزديكى مشاهده كرده مى تواند خون حيض باشد؟ و اگر در آن هنگام نطفه منعقد شده باشد، تكليف چيست ؟

باسمه تعالى ؛ اگر در بين ده روز بوده حكم حيض دارد، ولى بچه حلال زاده است

O خانمى هنگامى كه خود را بررسى مى كند، در دستمال لكه كم رنگى را مشاهده مى نمايد و بعد از آن هيچ گونه لك نمى بيند و پاك مى گردد و به خيال آنكه عادت ماهانه شروع نشده با همسر خويش نزديكى مى كند و بعد از حدود 7 ساعت ، عادت ماهانه ظاهر مى شود. زن و شوهر چه وظيفه اى دارند؟ آيا زمان عادت ماهانه از همان ابتدا محسوب مى شود؟

باسمه تعالى ؛ اگر در اين مدت خون قطع شده حتى در باطن فرج ، حيض ‍ نبوده ، و عادت ماهانه از وقتى خون استمرار پيدا كرده شروع مى شود، و در هر صورت در فرض مساله چيزى بر آنان نيست [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]پاك نشدن زن

O اگر زن انسان بگويد از حيض پاكم و غسل هم كرده باشد و انسان با او جماع كند و دوباره فردا بفهمد كه پاك نشده بود، آيا كفاره اى به گردن مرد يا زن تعلق مى گيرد يا نه ؟

باسمه تعالى ؛ كفاره ندارد

O در رابطه با مسائل 450 تا 461 رساله كه در مورد نزديكى با زن حائض ‍ است ، اگر كسى با زن حائض خود طورى ملاعبه كند كه تمام مقدمات نزديكى حاصل شود و منى هم از مرد خارج شود، ولى به حد دخول نرسد:

1. اين كار چه حكمى دارد؟

باسمه تعالى ؛ اگر دخول نشود مانع ندارد

2. اگر به واسله اين عمل ، زن حامله شود، آيا مى شود بچه را سقط كرد؟

باسمه تعالى ؛ نمى تواند بچه را سقط كند

O زنى كه براى جلوگيرى از عادت ماهانه قرص مى خورد و در بين آن بر اثر ترك قرص ، لك مى بيند ((ولى ادامه ندارد)) و در ايام عادتش هم هست ، اين لك ، حيض است يا خير؟

باسمه تعالى ؛ اگر سه روز متوالى خون نمى بيند، حيض نيست

و. احكام زنهاى يائسه

1. زنهاى سيده بعد از تمام شدن شصت سال يائسه مى شوند، يعنى خون حيض نمى بينند.

و زنهايى كه سيده نيستند، بعد از تمام شدن پنجاه سال يائسه مى شوند [پس ] خونى كه زن بعد از يائسه شدن مى بيند حيض نيست

2. زنى كه شك دارد يائسه شده يا نه ، اگر خونى ببيند و نداند حيض است يا نه ، بايد بنا بگذارد كه يائسه نشده است[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]استفتا

سال قمرى براى سن يائسگى

O زنان براى سن يائسگى پنجاه سال قمرى را مبنا قرار دهند يا پنجاه سال شمسى را؟ و اگر سال قمرى باشد و شخص سال تولد قمرى خود را نداند دقيقا چه موقعى را سال يائسگى خود قرار دهند؟

باسمه تعالى ؛ سال را قمرى قرار دهند و با شك در رسيدن به حد ياءس ، حكم ياءس مترتب نمى شود

ز. مستحبات آميزش

برخى از مستحبات در هنگام آميزش جنسى عبارتند از:

1. گفتن اءعوذ بالله من الشيطان الرجيم و بسم الله الرحمن الرحيم و خواندن دعاهايى كه در اين مورد وارد شده است .

2. چند بار آميزش كردن براى انسان - بدون آنكه غسلى بين آنها انجام دهد - اشكالى ندارد و غسلش را در پايان انجام مى دهد، ولى شستن عورت و گرفتن وضو در هر بار مستحب است .

3. آميزش در جاى پوشيده .

4. با وضو بودن اگر زن باردار باشد.

5. در خواست فرزند خداترس ، خوش يمن ، پاكيزه ، پسر و سالم از خداوند بزرگ .

6. بازى كردن با زن پيش از آميزش و درنگ داشتن و عجله نكردن براى آميزش .

7. ادرار كردن پيش از آميزش و پس از بيرون آمدن منى

نكته

1. حضرت اميرمؤ منان على عليه السلام مى فرمايند:

هنگام آميزش با همسرتان عجله نكنيد، زيرا نيازهاى جنسى زنان به اين گونه برآورده نمى شوند

2. امام حسن مجتبى عليه السلام مى فرمايند:

اگر هنگام آميزش جنسى و انعقاد نطفه ، قلب آرامش داشته و جريان خون به صورت طبيعى و بدن خالى از اضطراب و نگرانى باشد، اين نطفه در رحم مادر آرامش خواهد داشت و فرزند شبيه پدر و مادرش به دنيا خواهد آمد[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]نه . احكام تخلى

برخى از احكام تخلى يا همان توالت رفتن كه با موضوع اين كتاب تناسب بيشترى دارند عبارتند از:

1. واجب است انسان وقت تخلى و مواقع ديگر، عورت خود را از كسانى كه مكلفند، اگر چه مثل خواهر، مادر با او محرم باشند، و همچنين از ديوانه مميز و بچه هاى مميز كه خوب و بد را مى فهمند بپوشاند، ولى زن و شوهر لازم نيست عورت خود را از يكديگر بپوشانند

2. احتياط واجب آن است كه بچه را در وقت تخلى رو به قبله يا پشت به قبله ننشانند، ولى اگر خود بچه بنشيند جلوگيرى از او واجب نيست [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]ده . احكام وسواس و وظايف وسواسى

در پايان اين فصل مناسب است احكام وسواس و وظايف وسواسى - بويژه براى برخى از بانوان و مادران كه بيشتر در طهارت و نجاست و عبادت دچار وسواس هستند - بيان شود. اميد است وسواسيها با عنايات خداى بزرگ و خواندن سوره ((ناس )) و گفتن ذكر ((لا اله الا الله )) از اين دام و بيمارى نجات يابند، ولى پيش از بيان احكام وسواس و وظايف وسواسى به ((تعريف وسواسى )) مى پردازيم :

O تعريف وسواسى

O وسواس شرعى چه كسى است و با كثيرالشك چه فرقى دارد و در چه مواردى نبايد اعتنا كند؟

باسمه تعالى ؛ وسواس شرعى نداريم ، و كسى كه از متعارف خارج شود، وسواسى است و حرام است[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]اء. احكام وسواس

اعمال و عبادات شخصى وسواسى از دو جهت داراى حكم شرعى است :

1. حرام بودن وسواس

داشتن وسواس در اعمال و عبادات ((حرام )) است و ((جايز نيست ))، يعنى شخص وسواسى با كارهايى كه از روى وسواس انجام مى دهد، مرتكب گناه و كار حرامى مى شود، از اين رو، برخى از مراجع تقليد مى فرمايند:

((اگر انسان به نجاست چيزى گمان داشته باشد، احتياط كردن در پرهيز و اجتناب از آن رجحانى ندارد، بلكه چنانچه او را در معرض وسواس قرار دهد، گاهى مكروه و يا حرام خواهد بود.)

حضرت امام خمينى قدس سره نيز همه اين مساله را قبول دارند، و فقط مى فرمايند: حرام بودن به مجرد در معرض وسواس قرار گرفتن محل اشكال است .[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]استفتائات

1. O اين جانب با دانستن اين مساله كه تا انسان يقين به نجاست چيزى نكند، اجتناب از آن لازم نيست باز هم در بسيارى از اوقات ، نجس مى شوم و نيز مى دانم كه اين احساس بر اثر ناآگاهى و درست نفهميدن مسائل است . خواهش مى كنم راه شرعى مبارزه با اين بيمارى روانى را بيان بفرماييد.

باسمه تعالى ؛ اعتنا و ترتيب اثر به وسوسه حرام است و به شكهاى خود نبايد اعتنا كنيد

2. O بعضى از خانم ها در مسائل مختلف طهارت داراى وسواس هستند به حدى كه در بعضى موارد مطلقا فتواى مرجع تقليدشان را نيز قبول نكرده و فقط به همان برنامه وسواسى خودشان عمل مى كنند. كار اين افراد چه صورتى دارد؟

باسمه تعالى ؛ جايز نيست و بايد از وسوسه اجتناب نمايند

3. O اين جانب با خمير شيشه سر و كار دارم و با اين كه هنگام وضو با دقت آن را پاك مى كنم ، ولى بعضى از اوقات بعد از نماز متوجه مى شوم كه مقدارى از آن به بعضى از اعضاى وضو چسبيده و چون براى اين كار دقت زيادى مى كنم ديگر در اين مساله دچار وسواس و مشقت شديدى شده ام ، تكليفم چيست ؟

باسمه تعالى ؛ اگر مانعى از رسيدن آب به بشرهموجود باشد، وضو صحيح نيست ، ولى از وسوسه بايد اجتناب نماييد

4. O چه كنم كه در مورد غسل و طهارت زياد شك نكنم و اعتماد به نفس ‍ داشته باشم ؟

باسمه تعالى ؛ اعتنا نكنيد و وسوسه جايز نيست

5. O اگر لباس آلوده به خون يا منى را بشوييم ، ولى پس از تطهير باز رنگ و اثر آن باقى بماند، آيا اين مقدار شستن كفايت مى كند؟

باسمه تعالى ؛ اگر عين نجاست منى يا خون از بين برود و شسته شود، پاك مى شود هر چند رنگ آن باقى باشد و از وسوسه اجتناب لازم است [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

2. باطل بودن اعمال وسواسى

اعمال و عبادات وسواسى در مواردى باطل است :

1. شخص وسواسى هرگاه دست چپش را زياد بشويد، صحت وضوى او مشكل است ، از جهت اين كه در برخى از وقتها لازم مى آيد كه مسح او با آب جديد ((و خارج )) انجام شود، بلكه اگر قائل باشيم كه مسح با همان رطوبت كف دست لازم است نه با رطوبت اعضاى ديگر، باز هم در زياد دست كشيدن اشكال پيش مى آيد، زيرا باعث مخلوط شدن رطوبت كف دست با رطوبت ساعد مى شود

2. اگر در صحت قرائت آيه يا كلمه اى شك او تكرار شود، مى تواند آن آيه يا كلمه را تكرار كند، به شرط اين كه از روى وسواس نباشد.

و اگر از روى وسواس ، آيه يا كلمه اى را تكرار كند، صحت نماز او مشكل است

3. اگر چيزى از حمد و سوره و ذكرهاى نماز را عمدا يا احتياطا چند مرتبه بگويد اشكال ندارد، ولى اگر از روى وسواس چند مرتبه بگويد، جايز نيست

4. O شخصى موقع تكبيرة الاحرام ، بيشتر اوقات دچار ترديد مى شود كه آيا اين را صحيح ادا كرده يا نه ، و به اين علت ، آن را چند بار تكرار مى كند، آيا نمازش صحيح است ؟

باسمه تعالى ؛ اعتنا به شك نكند و در تكبيرة الاحرام اگر دو مرتبه بگويد، اشكال پيدا مى شود

5. O من وقتى نماز مى خوانم بدون اين كه شك داشته باشم ، دوباره وضو مى گيرم و باز همان نماز را مى خوانم ، فقط به خاطر اينكه اين كار را دوست دارم ، آيا اشكال دارد؟

باسمه تعالى ؛ اشكال دارد

6. O آيا اعاده نماز به خاطر به دل نچسبيدن نماز خوانده شده جايز است ؟ و اصل اعاده مشروع است يا نه ؟

باسمه تعالى ؛ در صورت شك ، اعاده مطلوب است ، مگر اين كه منجر به وسواس شود[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]ب . وظايف وسواسى

شخص وسواسى در انجام اعمال و عباداتش داراى وظايفى است :

1. عمل طبق متعارف مردم

1. O آيا تفاوتى بين اشخاص وسواسى و افراد معمولى در عمل به احكام وجود دارد؟ يا اين كه آنها هم بايد مانند عرف مردم عمل كنند؟

باسمه تعالى ؛ وسوسه از شيطان است ، جايز نيست به آن اعتنا نمايد، بلكه بايد در طهارت و نجاست و غسل و وضو مثل متعارف مردم عمل كند

2. O پسر و عروس اين جانب هر دو مبتلا به بيمارى وسوسه هستند. هر چيزى را از بازار مى خرند مى گويند نجس است و آن را نه يك بار و دو بار بلكه چند بار در حوض ، آب مى كشند، حتى گرد و غبار را هم نجس ‍ مى دانند و هر موقع از بيرون به خانه برمى گردند خود را آب مى كشند، با اين كه افرادى معتقد به اسلام و انقلاب و اسلامى اند، ولى به خاطر همين وسوسه ها كه همه چيز را نجس مى دانند در نماز جماعت و راهپيماييها شركت نمى كنند. از آنجا كه ايشان به سخن هيچ كس جز حضرت عالى گوش نمى دهند، خواهشمند است نصحيت لازم و حكم خداوندى را بيان فرماييد.

باسمه تعالى ؛ وسوسه از شيطان است . بايد با اعتنا نكردن به وساوس ‍ شيطانى ، دماغ شيطان را به خاك بمالند و همانند متعارف مردم رفتار نمايند، تنها تابع مقررات شرع مقدس باشند[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

2. انجام ندادن عمل بيش از يك بار

O اگر شخصى در عبادات يا طهارت و نجاست دچار وسواس شده باشد و زياد شك كند، تكليف شرعى او چيست ؟

باسمه تعالى ؛ نبايد به شكهاى خود اعتنا كند و اگر اعتنا كند كار حرامى كرده است و هر عمل را بيش از يك بار نبايد انجام دهد و اگكر انجام دهد حرام است . و هرگاه شك در نجاست چيزى يا صحت عملى كرد، بايد بنا بر طهارت و صحت بگذارد، و اگر برخلاف آن عمل كرد جايز نيست

3. اعتنا نكردن به شك خود

1. O نسبت به نمازهايى كه مى خوانم زياد شك مى كنم ، البته نه شك در ركعات و يا ركنهاى نماز، بلكه شك در اينكه آيا تمام قسمت هاى نماز را صحيح ادا كرده ام يا نه ، آيا بايد به اين شكها اعتنا كنم ؟

باسمه تعالى ؛ شك اگر ناشى از وسوسه باشد، نبايد اعتنا كنند

2. شخصى كه نمى داند كثيرالشك است يا وسواس ، چه كند؟ زيرا در هر چيز كه شك كند كه نمى شود و بعد نماز ديگر بخواند، اگر چنان شد كثيرالشك است ، بلكه هر لحظه در چيزى شك مى كند.

باسمه تعالى ؛ وسواس است و بايد به وسوسه اعتنا نكند

3. O آيا نمازى را كه انسان به قصد احتياط خوانده ، مى تواند دوباره بخواند؟

باسمه تعالى ؛ اشكال ندارد، ولى اگر از روى وسوسه باشد اعتنا نكند

4. O اگر انسان در عدد سجده ها زياد شك مى كند حتى در جماعت ، آيا بايد به شك خود اعتنا كند يا نكند؟

باسمه تعالى ؛ اعتنا به شك خود نكند[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

4. اكتفا كردن به گمان خود

اگر انسان حالى دارد كه در آب كشيدن چيز نجس يقين پيدا نمى كند، مى تواند به گمان اكتفا نمايد

5. بنا گذاشتن بر حليت و طهارت

O انسانى كه زياد شك مى كند بايد چه كار كند؟ مثلا وقتى به مهمانى مى رود درباره غذايى كه مى خواهد بخورد شك مى كند كه از چه راهى تهيه شده ؟ يا وقتى به حمام مى رود، شك مى كند كه آيا در و ديوار حمام نجس ‍ است يا نه ؟

باسمه تعالى ؛ نبايد به شك اعتنا كند و بايد بنا بر حليت و طهارت بگذارد

6. تحقيق و جستجو نكردن

O هنگامى باران يا برف مى بارد، زمين تا مدتى خيس است و اين رطوبت و خيسى سبب مى شود كه نجاست چيزهاى نجس از جمله سگ به همه جا انتقال پيدا كند، و وقتى هم انسان توجه كند مى بيند كه در بسيارى از جاها اين حيوان در رفت و آمد است . لذا تقريبا يقين مى كند كه همه چيز و همه جا به وسيله عبور و مرور اين حيوان نجس شده است و چون اجتناب از اين رطوبت ها و ترشحاتى كه در مسير عبور اين حيوان است ممكن نيست ، حالتى در او پديد مى آيد كه همه چيز را نجس مى پندارد تا جايى كه به خستگى و فلج شدن امور مى انجامد. لطفا بفرماييد چگونه مى شود از اين نجاسات اجتناب نمود؟

باسمه تعالى ؛ تا يقين به نجاست رطوبتى كه به داخل منزل يا به لباس رسيده نداشته باشد، حكم به طهارت مى شود و از وسوسه بايد اجتناب نماييد و تحقيق لازم نيست [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

7. بنا گذاشتن بر نجاست به شرط يقين داشتن

O سنگ فرش توالتى كه در آن براى تطهير از آب قليل استفاده مى شود، پاك است يا نه ؟

باسمه تعالى ؛ تا يقين به نجاست حاصل نشده ، محكوم به طهارت است

8. بنا گذاشتن بر حرمت به شرط يقين داشتن

O رابطه داشتن ((و قرض دادن و پس گرفتن قرض )) با همسايه اى كه پول آنها از راه دزدى و حرام به دست مى آيد و يا دادن و گرفتن ظروف و غيره در حالى كه آنها نجاست و طهارات اشياء را تشخيص نمى دهند، چگونه است ؟

باسمه تعالى ؛ اگر يقين به بودن مال حرام در آنچه مورد ابتلاى اوست ندارد، اشكال ندارد و با شك در طهارت و نجاست حكم به طهارت مى شود

9. طول ندادن و تكرار نكردن عمل

O شخصى در موقع غسل كردن بيش از حد معمول زير دوش مى ايستد و چندين بار غسل مى كند. آيا غسل او صحيح است ؟ ((البته پول حمامى را نيز چند برابر مى دهد)).

باسمه تعالى ؛ اشكال ندارد، مگر آنكه طول دادن و تكرار كردن از روى وسواس باشد و در هر صورت غسل صحيح است

10. توجه نكردن به عدم رعايت طهارت از سوى ديگران

O دخترى هستم كه در خانه پدر و مادر زندگى مى كنم كه ايشان معتقد به رهبرى و جمهورى اسلامى و مسلمان و نمازخوان هستند، اما به مساله طهارت ((نجاسات - پاكيها)) زياد اهميت نمى دهند، آيا تكليف من چيست ؟

و در همين رابطه وقتى من به اين مساله توجه دارم از اين موضوع ، ايشان ناراضى و اظهار ناراحتى مى نمايند كه شما وسواس هستيد با توجه به همه اين مسائل و با توجه به اين موضوع كه گفته اند اگر جايى از خانه يا وسايط توسط تو نجس شود تو مسوول نيستى ، آيا من مسوول نيستم كه حتما تطهير كنم و آيا مسووليت ديگرانى كه در خانه نماز مى خوانند به دوش من نيست ؟

باسمه تعالى ؛ بر شما مسووليتى نيست و لازم نيست تطهير كنيد[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×