رفتن به مطلب
Negarita

>>>آموزش کمکهاي اوليه<<<

پست های پیشنهاد شده

[align=CENTER]

 

انواع شوكها

انواع شوك را بر اساس علت آن تقسيم بندي مي كنند كه عبارتند از :

1- شوكهاي فلبي مثل موارد سكته قلبي

2- شوكهاي ناشي از كاهش خون مثل موارد خونريزي شديد يا سوختگي شديد

3- شوكهاي عصبي مثل قطع نخاع

4- شوكهاي رواني مثل شنيدن خبرهاي بد

5- شوكهاي حساسيتي , مثل تزريق داروئيكه فرد به آن حساسيت دارد

6- شوكهاي عفوني و غيره

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]علائم

شوك و علائم آن به تدريج به تدريج پيشرفت ميكنند . علائم آن را به سه مرحله تقسيم ميكنند كه عبارتند از :

مرحله اول : افزايش تعداد نبض و تنفس , اضطراب و ترس .

مرحله دوم : رنگ پريدگي , نبض سريع و ضعيف , تنفس مشكل , ضعف و تشنگي و گاهي تهوع .

مرحله سوم : كاهش سطح هوشياري , كاهش فشار خون , نبض و تنفس ضعيف .

مصدوم اغلب قدرت سر پا ايستادن نداشته و روي زمين مي افتد . مردمكهاي چشمهايش گشاد شده و چشمهايش حالت خماري دارد . [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]كمكهاي اوليه :

بهترين درمان شوك پيشگيري از آن است . بنا براين اگر براي كسي حادثه اي اتفاق افتاده (مثلاً تصادف كرده ) كه احتمال مي دهيد دچار شوك شود ولي هنمز علائم شوك را نشان نمي دهد ، با اين اقدامات عبارتند از :

1- كنترل راههاي هوايي مصدوم و جلوگيري و آسپيره كردن مواد استفراغي .

2- دادن اكسيژن

3- كنترل خون ريزي

4- آتل بندي محل شكستگي

5- مريض را به پشت دراز كرده و پاهايش را حدود 20-30سانتي متر بلند كنيد.نكته مهم اينكه اگر با اين كار تنفس مصدوم مشكل شد فوراً پاهايش را پايين آورده و يا اگر احتمال شكستگي پا يا ستون فقرات مي رود پا ها را بلند نكنيد.

6-جلو گيری از دفع حرارت بدن مصدوم به به وسيله پيچيدن وي درون پتو يا كحاف يا چيز مشابه آن ، توجه داشته باشيد كه با حرارت خارجي (بخاري ) مصدوم را گرم كنيد.

7-در صورتيكه كصدوم بيهوش يا استفراغ ندارد به او مايعات بدهيد.

8- كنترل علائم حياتي را هر5 دقيقه يكبار به عمل آوريد.

وضعيت اغماء- بهبودي

مصدوم كه زخمهاي وسيع در پائين صورت يا فك دارد، يا آنها كه بيهوش هستند به پهلو خوابيده و سر وي را به پائين خم كنيد تا مايعات استفراغ شده و خونيكه از صورت خارج مي شوند باعث انسداد مجازي تنفس و خفگي نشود . در اينگونه مصدومين بايد توجه اين وضعيت را وضعيت بهبودي مي گويند .

[align=CENTER]

RECOVERYfa.jpg[/align][/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

[align=CENTER][align=CENTER]صرع[/align][/align]صرع از بيماريهاي مغز و اعصاب مي باشد كه معمولاً بصورت تشنج و يا حواس پرتي است كه در مدت زمان كوتاه اتفاق مي افتد . بصورت ناگهاني و تقريباً بدون هيچ علامت آگاهي دهنده آغاز و چند دقيقه به طول مي انجامد و مصدوم پس از آن , از حوادث بوقوع پيوسته چيزي بياد نمي آورد .

مراحل حملات صرع :

مرحله اول

تمام عضلات فرد منقبض شده و مثل چوب خشك شده و در پي آن به زمين مي خورد .

مرحله دوم

چند ثانيه بعد از مرحله اول دچار تشنج ها و تكانهاي متعدد در تمام بدن مي شود . در اين مرحله كف از دهان بيمار خارج شده و ممكن است ادرار و مدفوع وي دچار بي اختياري گردد .

مرحله سوم

پس از حدود يك دقيقه به حالت اغما مي رود . در انتها فرد بهوش آمده و ممكن است به خواب طبيعي برود .

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

كمكهاي اوليه :

 

اولين شيوه درمان به وسيله ابن سينا دانشمند برجسته ايراني ارائه شد . بدين گونه كه وي با كشيدن دايره اي به دور بيمار به اطرافيان بيمار مي گفت كه جن در بدن بيمار رفته است و اجنه او را مي آزارند و هركس وارد اين دايره بشود مورد هجوم جن ها واقع مي شود . ابن سينا با اين شيوه تنها مي خواسته تا از ورود مردم به حيطه خط رسم شده در اطراف بيمار جلوگيري كند تا اكسيژن كافي به بيمار رسيده و بيمار به وضع عادي خود بر گردد . و حال اينكه امروزه نيز تنها كاري كه از يك امدادگر بر مي آيد به شرح زير مي باشد :

 

1) در حين حمله مريض را از نقاط خطرناك دور كنيد و به آرامي شانه ها و سر او را بگيريد تا دامنه حركت وي كم شود و به سر وي آسيب نرسد .

2) در اثر تكانهاي شديد ممكن است مريض دچار ضربه مغزي شود و بهتر است زير سر وي جسم نرمي مثل بالشت و غيره بگذاريد .

3) اگر دهان بيمار بسته بود سعي در باز كردن آن نكنيد , ولي اگر دهان بيمار باز بود جسم نرمي مانند لاستيك يا دستمال را بين دندانهاي بيمار قرار دهيد تا از گازگرفتن احتمالي زبانش جلوگيري شود . در ضمن اينكار بايد توجه داشته باشيد كه زبان مريض به عقب نيفتاده و راههاي هوايي را مسدود نكند .

 

4) بدليل عدم اختلال در تنفس نيازي به تنفس مصنوعي نمي باشد .

 

5) بعد از رفع حمله به بيمار استراحت داده و همچنين مايعات شيرين به او بخورانيد

 

6) در ضمن در صورتي كه بيمار كنترل ادرار و مدفوع خود را از دست داد او را با چيزي بپوشانيد تا پس از بهبودي , از اينكه ديگران وي را در آن وضع ديده اند ناراحت نشود .

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

[align=CENTER]غش [/align]هنگامي كه جريان خون مغز كم شود ، بدليل اينكه مغز كنترل خود را روي اعضاء بدن از دست ميدهد فرد قدرت و هوشياري خود را از دست داده وسقوط مي كند . به اين حالت غش مي گويند.

علائم :

[align=RIGHT]1-رنگ پريدگي و سردي پوست و عرق زياد

2-سرگيجه

3-گزگز دست و پا

4-اختلال بينايي

5-تغيرات علائم حياتي بصورت كاهش درجه حرارت بدن و فشار خون و تعداد تنفس و نبض البته تعداد نبض كاهش يافته و بعد از مدتي كوتاه افزايش مي يابد .

6-سقوط و عدم هوشياري [/align]

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

كمك هاي اوليه :

1) اغلب وقتي كه فرد مي افتد يا شما وي را دراز مي كنيد حالش بهبود مي يابد و اقدام ديگري لازم نيست . اگر مصدوم به حالت نشسته باشد بهتر است سر او را خم كرده و وسط دو زانويش بگذاريد . ولي در مجموع وضعيت درازكش بهتر از نشسته است .

2) سر فرد را به عقب خم كنيد تا زبان از مسيرهاي هوايي خارج شود و همچنين سر را به يك طرف خم كنيد تا مواد استفراغي آسپيره نشود (وارد راه هوايي او نشود).

3) لباسهاي مصدوم را شل كنيد .

4) تا وقتي مريض به هوش نيامده چيزي را به او نخورانيد .

5) روي سر و صورت مصدوم آب سرد بپاشيد يا نيشگون بگيريد .

6) اگر بدن مصدوم سرد است او را در پتو بپيچيد .

توجه : با وجود اينكه مسئله غش مسئله ساده اي است ولي ميتواند نشانه بيماري مهم قلبي و يا غيره باشد .بنابراين توصيه مي شود كه فرد دچار غش به پزشك مراجعه نمايد

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

دستگاه اسكلتي

 

دستگاه اسكلتي شامل 206 استخوان است كه چهارچوب بدن انسان را مي سازد .

 

اعمال دستگاه اسكلتي

 

1-ساخت چهارچوب و شكل بدن 2- حفاظت از اندامهاي حياتي

3- كمك به حركت بدن 4- ساخت گلبول قرمز خون

 

دستگاه اسكلتي به 7 ناحيه تقسيم مي شود :

 

1-سر : شامل جمجمه و صورت است .

 

2-ستون فقرات : شامل ستون مهره هاست كه نخاع را در بر مي گيرد .

 

3-كمربند شانه اي : شامل طرقوه و كتف است و از بازو حمايت مي كند .

 

4-اندام فوقاني : شامل يك استخوان بازو , دو استخوان ساعد و استخوان هاي مچ , كف دست و انگشتان مي باشد .

 

5-قفسه سينه : شامل 12 جفت دنده , جناغ سينه و قسمتي از مهره هاست كه از قلب , ريه , كبد وطحال محافظت ميكند .

 

 

6-لگن : اتصال اندامي تحتاني به تنه و محافظت از دستگاه ادراري , تناسلي را بر عهده دارد .

 

7-اندام تحتاني : شامل يك استخوان ران , دو استخوان ساق پا , استخوان هاي قوزك ( مچ ) , كف و انگشتان پا مي باشد .

محل اتصال دو استخوان را مفصل مي نامند كه انواع مختلفي دارد .بدن ما بيش از 500 ماهيچه عضله دارد كه اين ماهيچه ها باعث حركت قسمتهاي مختلف بدن مي گردد. تاندون يا زردپي كه در انتهاي ماهيچه ها ( عضلات ) قرار گرفته است به استخوان مي چسبد و با منقبض شدن عضله , استخوان متصل به آن حركت مي كند .

براي حمايت از مفاصل و استخوان ها طناب هايي بنام رباط ,( لينگامنت ) وجود دارد كه استخوان ها را كنار هم نگه مي دارد .

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

[align=CENTER]انواع آسيب هاي وارده به دستگاه اسكلتي[/align]چگونه آسيب به استخوان ها ( دستگاه اسكلتي – عضلاني )

1-ضربه مستقيم

2-ضربه غيرمستقيم مانند افتادن روي بازو كه باعث شكستگي ترقوه مي شود .

3-نيروي چرخشي : پيچ خوردن پا هنگام دويدن يا اسكي و آسيب به فاصل و شكستگي استخوان ها

انواع آسيب هاي وارده به دستگاه اسكلتي

1- شكستگي 2- دررفتگي 3- پيچ خوردگي

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر
[align=CENTER] [size=medium][color=#ff0000][b]انواع شكستگي[/b][/color][/size] [size=medium][color=#008000][b]شكستگي باز : [/b][/color][color=#0000ff]هرگاه در ناحيه ي دچار شكستگي زخمي وجود داشته باشد كه با محل شكستگي استخوان مرتبط باشد , بطوري كه باعث شود تا محل شكستگي با محيط بيرون ارتباط داشته باشد , به آن شكستگي باز اطلاق مي شود . اين مسئله باغث افزايش خطر عفونت در محل شكستگي مي گردد .[/color][/size] [size=medium][b][color=#008000]شكستگي بسته :[/color] [/b] [color=#0000ff]در اين نوع شكستگي ها علي رغم شكسته شدن استخوان پوست سالم است ( زخم بسته ) و به اين علت شكستگي بسته نام دارد .[/color][/size] [align=CENTER][size=medium][color=#800080] در شكستگي باز به علت احتمال ورود ميكروب امكان بروز عفونت هاي شديد بيشتر از شكستگي بسته مي باشد .[/color][/size][/align] [color=#008000][size=medium][b]دررفتگي :[/b][/size][/color] [size=medium][color=#0000ff]هرگاه دو سطح استخواني كه در محل مفصل روبروي هم قرار مي گيرند بطور كامل يا ناقص از محل خود جابجا مي شوند به اين حالت دررفتگي گفته مي شود . اين حالت معمولاً با پارگي و آسيب به رباطهاي نگه دارنده اطراف مفصل همراه است . حركت دادن محل دررفتگي همانند شكستگي بسيار دردناك و گاهي غير عملي است . براي پيشگيري از آسيب به اعصاب و رگهاي خوني و همچنين كاهش درد مصدوم بايد مانع از حركت مفصل شويد (آتل بندي) .[/color][/size] [size=medium][color=#008000][b]پيچ خوردگي :[/b][/color][/size] [size=medium][color=#0000ff]آسيبي است كه به علت كشيده شدن بيش از حد رباط هاي محافظ مفاصل به وجود مي آيد . در موارد پيچ خوردگي نيز براي كاهش درد مصدوم و جلوگيري ار ايجاد آسيب بيشتر , بايد در اسرع وقت اقدام به بي حركت كردن عضو صدمه ديده كنيد (اتل بندي ).[/color][/size] [/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]معاينه دستگاه اسكلتي – عضلاني[/align]

علائم و نشانه هاي آسيب به دستگاه اسكلتي – عضلاني

 

1- درد در محل آسيب 2- زخم باز يا بسته 3- تورم شديد

4- تغيير شكل عضئ صدمه ديده 5- دردناك بودن محل آسيب هنگام لمس ( حساسيت به لمس )

6- عدم توانايي يا عدم تمايل بيمار به حركت دادن عضو

 

توجه : دربرخي موارد شكستگي كه شدت ضربه باعث جداشدن دو قطعه استخوان از يكديگر مي گردد , ممكن است علامت ديگري نيز علاوه بر علائم ياد شده وجود داشته باشد , كه اين علامت شنيدن صداي سائيده شدن دو انتهاي شكسته ي استخوان به يكديگر يا احساس اين حالت توسط خود است . اين علامت به هنگام حركت دادن عضو صدمه ديده توسط خود مصدوم يا ديگران ايجاد مي شود و به طور معمول با درد بسيار شديدي نيز همراه است . اما به هيچ وجه نبايد از حركت دادن عضو آسيب ديده و ايجاد چنين صدايي براي تأييد وجود شكستگي استفاده كرد .دراين حالت احتمال صدمه به عروق , اعصاب , ماهيچه و ديگر بافت هاي اطراف استخوان شكسته بسيار زياد مي باشد و به همين علت بايد عضو صدمه ديده را در اسرع وقت آتل بندي و بي حركت كرد .[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]معاينه دستگاه اسكلتي – عضلاني

 

1-معاينه ي عمومي بيمار از نظر آسيب ساير قسمتهاي مهم بدن مطابق روش ارزيابي بيمار

 

2-معاينه اندام آسيب ديده

 

3-بررسي گردش خون و حس در اندام آسيب ديده ( پر شدگي مويرگي )

 

معاينه اندام آسيب ديد ه:

 

امدادگر ابتدا بايد اندام را به طور كامل مشاهده و بررسي و شكل آن را با اندام طرف مقابل مقايسه كند . براي اين كار ابتدا لباس هاي روي اندام را از محل درز لباس باز يا قيچي كنيد و سپس آنها را از روي اندام صدمه ديده كنار بزنيد . به هيچ وجه سعي در خارج كردن يا در آوردن لباس مصدوم به روش معمول را نداشته باشيد زيرا ممكن است باعث تشديد صدمه به مصدوم شود .

 

در مشاهده به دنبال علائم و نشانه هاي زير بگرديد :

 

1- زخم باز 2- زخم بسته يا كبودي 3- تغيير شكل 4- تورم

 

وجود هر كدام از اين علائم را بعنوان آسيب قلمداد كنيد و كمك هاي اوليه مناسب را انجام دهيد . براي معاينه ي ساير قسمت هاي مشكوك , اندام را از بالا تا پايين به صورت حلقوي و يا دو دست به ملايمت فشار دهيد . احساس هرگونه درد به هنگام لمس , راهنماي مهمي جهت شك به امكان وجود آسيب است .

 

در مورد حس اندام از بيمارسئوال كنيد . آيا احساس مورمور شدن يا كرختي دارد ؟ اين علائم مي تواند نشانه آسيب يا عصب خونرساني اندام باشد . اگر در نهايت هيچ كدام از علائم يا شده مشاهده نشد , از بيمار بخواهيد تا اندام را به آرامي و با احتياط حركت دهد . بروز درد به هنگام حركت دادن عضو نيز مي تواند نشانه ي وجود صدمه و آسيب اسكلتي باشد .

 

توجه : در صورت وجود هر كدام از علائم ياد شده از تكان دادن عضو يا درخواست از مصدوم براي حركت دادن عضو به شدت پرهيز كنيد .

وضعيت گردش خون و حس اندام آسيب ديده بوسيله عوامل زير بررسي مي شود :

[align=RIGHT]

1- نبض اندام 2- پرشدگي مجدد مويرگي 3- رنگ و حرارت اندام 4- حس اندام 5- حركت اندام[/align][/b][/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]كمكهاي اوليه در آسيب هاي دستگاه اسكلتي – عضلاني[/align]

كمكهاي اوليه براي تمام آسيب هاي اسكلتي ( شكستگي , دررفتگي و پيچ خوردگي ) يكسان است و شامل مراحل زير مي باشد:

 

1- با حفظ خونسردي , صحنه حادثه را ارزيابي و درخواست كمك مي كنيد .

 

2-وضعيت تنفسي و هوشياري مصدوم را كنترل كنيد .

 

3- تمامي زخم هاي باز را با گاز استريل بپوشانيد و خونريزي را كنترل كنيد .

 

4-اگر آسيب يا علامت واضحي وجود ندارد , ولي مصدوم از درد شكايت دارد, هميشه مبنا را بر وجود شديدترين آسيب اسكلتي يعني شكستگي بگذاريد و اقدامات لازم را انجام دهيد .

 

5- از اقدام برا ي جا انداختن موارد شكستگي يا در رفتگي به شدت پرهيز كنيد . به علاوه اگر سر استخوان شكسته از زخم بيرون زده است , سعي در فرو بردن آن به درون زخم نداشته باشيد , بلكه آن را با روش مناسب , پانسمان و بانداژ كنيد و سپس عضو صدمه ديده را با روش صحيح آتل بندي و بي حركت كنيد .

[align=CENTER]***********

 

در مواردي كه شك به دررفتگي يا پيچ خوردگي نيز وجود دارد , بايد درست مثل موارد شكستگي عمل كنيد و اقدامات لازم جهت بي حركت كردن عضو را انجام دهيد . استفاده از كمپرس آب سرد از تورم بيشتر و درد مي كاهد . به يا داشته باشيد كه در اين موارد نيز آتل بندي و بي حركت كردن عضو لازم است .[/align]

در كل بي حركت كردن عضو آسيب ديد هاصل مهم و اساسي در موارد شكستگي ها و ديگر آسيب هاي اسكلتي مي باشد . برا ياين منظور از وسيله اي بنام آتل استفاده مي شود .

شكستگي جمجمه , دنده ها , ستون فقرات , لگن و ران شكستگي هاي خطرناكي هستند كه به مراقبت هاي ويژه نياز داند .[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]شكستگي جمجمه مي تواند با خونريزي داخل جمجمه اي يا ضربه مغزي همراه باشد . بنابراين بايد سطح هوشياري مصدوم , وضعيت تنفس و گردش خون , واكنش تقارن مردمك ها و حس و حركت اندام ها را بررسي كرد و در صورت لزوم و كمك هاي اوليه مناسب را برا ي مصدوم انجام داد . در اين موارد ثابت كردن سر و گردن را فراموش نكنيد .

 

شكستگي دنده ها گاهي با آسيب به ريه , قلب , كبد يا طحال همراه است . به تنفس , نبض و فشارخون مصدوم توجه كنيد و ه دنبال علائم خونريزي داخلي باشيد .

 

شكستگي لگن و ران به علت مجاورت با رگ هاي خوني بزرگ هميشه با خطر خونريزي شديد داخلي و حتي مرگ مصدوم همراه هستند . همچنين خطر ديررس ديگر حركت چربي در خون (آمبولي چربي) به دنبال اين شكستگي ها ( به ويژه شكستگي استخوان ران ) و انسداد رگ هاي ريه است كه معمولاً در عرض 24 تا 72 ساعت بعد از شكستگي روي مي دهد و با سرفه , تنگي نفس , احساس بي قراري و اضطراب , تند شدن تنفس و نبض مصدوم و علائم شوك همراه است . آتل بندي و ثابت كردن سريع شكستگي ران بلافاصله پس از وقوع حادثه , احتمال بروز اين عارضه ي خطرناك را تا حد زيادي كاهش مي دهد .

لگن در برگيرنده اندام ها يادراري – تناسلي است و شكستن لگن خطر آسيب به اين اندام ها را در بر دارد .

 

شكستگي مهره هاي ستون فقرات ( به ويژه مهره هاي گردني ) از اهميت بالايي برخوردار است و نياز به مراقبتهاي خاص دارد . بنابراين به علائم و نشانه هاي آسيب به ستون فقرات (مثل زخم , كبودي يا ساير علائم ضربه به سر , گردن و ستون فقرات , دردناك بودن ستون فقرات هنگام لمس , ضعف , فلج يا عدم توانايي در حركت دادن اندام ها و از دست دادن حس يا مورمور شدن قسمتي از بدن در زير ناحيه صدمه ديده ) توجه كنيد و در صورت لزوم كمك هاي اوليه زير را براي مصدوم انجام دهيد :

 

1- مصدوم را در وضعيت ثابت نگه داريد و از هر گونه جابه جايي مصدوم به شدت پرهيز كنيد .

 

2- به سطح هوشياري , راه هوايي , تنفس و گردش خون مصدوم توجه كنيد . تنفس اين بيماران ممكن است به صورت شكمي باشد (بالا و پايين آمدن شكم با هر بار تنفس )

 

3- نبض , حس و حركت اندام ها رابررسي كنيد .

 

4- كمكهاي اوليه را براي ساير عوارض و صدمات جدي مصدوم را انجام دهيد .

 

5- جز براي انجام احياي قلبي –ريوي يا دور كردن مصدوم از محل ناامن و خطرناك , اقدام به جابجايي مصدوم نكنيد .

 

6- با كمك تخته كمري كوتاه يا بلند , ستون مهره هاي مصدوم را ثابت كنيد .

 

7- تا رسيدن نيروهاي امدادي به محل , از هرگونه جابه جايي مصدوم به شدت خودداري كنيد و به ارزيابي مداوم و يادداشت علائم حياتي وي ادامه دهيد .

 

شكستگي جمجمه مي تواند با خونريزي داخل جمجمه اي يا ضربه مغزي همراه باشد . بنابراين بايد سطح هوشياري مصدوم , وضعيت تنفس و گردش خون , واكنش تقارن مردمك ها و حس و حركت اندام ها را بررسي كرد و در صورت لزوم و كمك هاي اوليه مناسب را برا ي مصدوم انجام داد . در اين موارد ثابت كردن سر و گردن را فراموش نكنيد .

 

شكستگي دنده ها گاهي با آسيب به ريه , قلب , كبد يا طحال همراه است . به تنفس , نبض و فشارخون مصدوم توجه كنيد و ه دنبال علائم خونريزي داخلي باشيد .

 

شكستگي لگن و ران به علت مجاورت با رگ هاي خوني بزرگ هميشه با خطر خونريزي شديد داخلي و حتي مرگ مصدوم همراه هستند . همچنين خطر ديررس ديگر حركت چربي در خون (آمبولي چربي) به دنبال اين شكستگي ها ( به ويژه شكستگي استخوان ران ) و انسداد رگ هاي ريه است كه معمولاً در عرض 24 تا 72 ساعت بعد از شكستگي روي مي دهد و با سرفه , تنگي نفس , احساس بي قراري و اضطراب , تند شدن تنفس و نبض مصدوم و علائم شوك همراه است . آتل بندي و ثابت كردن سريع شكستگي ران بلافاصله پس از وقوع حادثه , احتمال بروز اين عارضه ي خطرناك را تا حد زيادي كاهش مي دهد .

لگن در برگيرنده اندام ها يادراري – تناسلي است و شكستن لگن خطر آسيب به اين اندام ها را در بر دارد .

 

شكستگي مهره هاي ستون فقرات ( به ويژه مهره هاي گردني ) از اهميت بالايي برخوردار است و نياز به مراقبتهاي خاص دارد . بنابراين به علائم و نشانه هاي آسيب به ستون فقرات (مثل زخم , كبودي يا ساير علائم ضربه به سر , گردن و ستون فقرات , دردناك بودن ستون فقرات هنگام لمس , ضعف , فلج يا عدم توانايي در حركت دادن اندام ها و از دست دادن حس يا مورمور شدن قسمتي از بدن در زير ناحيه صدمه ديده ) توجه كنيد و در صورت لزوم كمك هاي اوليه زير را براي مصدوم انجام دهيد :

 

1- مصدوم را در وضعيت ثابت نگه داريد و از هر گونه جابه جايي مصدوم به شدت پرهيز كنيد .

 

2- به سطح هوشياري , راه هوايي , تنفس و گردش خون مصدوم توجه كنيد . تنفس اين بيماران ممكن است به صورت شكمي باشد (بالا و پايين آمدن شكم با هر بار تنفس )

 

3- نبض , حس و حركت اندام ها رابررسي كنيد .

 

4- كمكهاي اوليه را براي ساير عوارض و صدمات جدي مصدوم را انجام دهيد .

 

5- جز براي انجام احياي قلبي –ريوي يا دور كردن مصدوم از محل ناامن و خطرناك , اقدام به جابجايي مصدوم نكنيد .

 

6- با كمك تخته كمري كوتاه يا بلند , ستون مهره هاي مصدوم را ثابت كنيد .

 

7- تا رسيدن نيروهاي امدادي به محل , از هرگونه جابه جايي مصدوم به شدت خودداري كنيد و به ارزيابي مداوم و يادداشت علائم حياتي وي ادامه دهيد .[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

[align=CENTER]گرمازدگي[/align]

اختلالات ناشي از گرمازدگي به سه دسته تقسيم مي شوند :

كرامپهاي عضلاني ناشي از گرما , خستگي مفرط , هيپوترمي

 

 

كرامپهاي عضلاني ناشي از گرما :

اين وضعيت شامل اسپاسم عضلات ارادي به دليل تخليه الكتروليتها بوده , معمولاً زماني رخ ميدهد كه فرد در اثر قرارگرفتن در معرض گرما , دچار تعريق شديد شده , مقداري زيادي آب و نمك از دست بدهد , و سپس توسط نوشيدن آب , كمود مايعات خود را بدون در نظر گرفتن كمبود نمك جبران نمايد (مانند بروز كرامپهاي عضلاني در ورزشكاران )

مداخلات اورژانس شامل خنك نگهداشتن بيمار و خوراندن نمك و يا تزريق نرمال سالين به او ميباشد .

 

 

خستگي مفرط ناشي از گرما :

اين وضعيت معمولاً زماني رخ ميدهد كه فرد در اثر قرار گرفتن در معرض گرما , مقادير زيادي آب ونمك را از طريق تعريق شديد از دست بدهد . شكايات بيمار معمولاً شامل سردرد , تهوع , سرگيجه و اختلال در بينايي است .

مداخلات اورژانس در اين وضعيت شامل قرار دادن بيمار در جاي خنك و خوراندن آب و نمك به او مي باشد . در صورت وجود حالت تهوع و استفراغ , و يا بيهوش بودن بيمار تزريق وريدي نرمال سالين ضروري است .

 

 

هيپوترمي در گرمازدگي :

در موقعيتهاي بسيار گرم , بخصوص در هواي مرطوب و بدون باد ( شرجي ) , ممكن است هيپوترمي ظاهر گردد. در چنين وضعيتي درجه حرارت بدن به بالاي 40 درجه سانتيگراد رسيده , تنظيم حرارت مختل مي شود . علائم شامل كانفيوژن , اغما و تشنج است . در هيپوترمي هيپوتالاموس دچار بدكاري مي شود و چون بيمار عرق نمي كند(بدليل شرايط محيطي), پوست گرم و خشك است . معمولاً كاهش آب و الكتروليتها شديد نيست .

اقدام به خنك كردن بيمار بايد هر چه سريعتر صورت گيرد . مهمترين مسئله , كاهش سريع درجه حرارت بدن تا 35 درجه سانتيگراد است . شستشوي بدن توسط الكل , خواباندن بيمار در يخ , استفاده از پنكه يا كولر , غوطه ور كردن بيمار در آب سرد , و استفاده از پتوهاي خنك كننده مي تواند كمك كننده باشد . مطلقاً آسپرين جهت كاهش تب استفاده نكنيد , زيرا نه تنها نمي تواند درجه حرارت را در اين افراد تصحيح كند , بلكه داراي يك اثر منفي روي هموستاز بدن است كه در اين شرايط مي تواند بسيار خطرناك باشد .

كنترل حرارت بدن بايد از طريق ركتال صورت گيرد . زماني كه درجه حرارت به 39 درجه سانتيگراد رسيد . عمليات خنك كننده بايد متوقف گردد تا از عوارض احتمالي هيپوترمي جلوگيري به عمل آيد . مانيتورينگ دقيق بيمار از نظر افزايش مجدد درجه حرارت لازم است .

از بروز لرز در بيمار ممانعت بعمل آوريد , زيرا لرزيدن موجب افزايش درجه حرارت بدن مي شود . در صورت بروز لرز حين خنك كردن بيمار , بلافاصله عامل خنك كننده را حذف نماييد .

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

[align=CENTER]سرمازدگي[/align]

آسيب هاي ناشي از سرما

توانايي بدن در مقابله با سرما بسيار كمتر از توان آن براي مقابله با گرما است و در واقع روش اصلي براي گرم نگه داشتن بدن استفاده از لباس و پوشش مناسب است . علاوه بر اين عواملي است مثل خستگي , تغذيه نامناسب , سابقه بيماري (مرض قند , بيماري قلبي - عروقي يا تنفسي , ...) , مصرف داروهاي خاص (مثل داروهاي فشارخون , و از همه مهمتر مصرف الكل ) , نامناسب بودن لباس و پوشش فرد و عوامل مختلف ديگري نيز باعث مستعد شدن فرد به كاهش درجه ي حرارت بدن و آسيب هاي ناشي از آن خواهد بود .

عدم تحرك براي مدت طولاني (مثل سربازان داخل سنگر ) به علاوه ي سرد بودن هوا , رطوبت بالا , وزيدن باد و خيس بودن لباس ها نيز باعث مستعد شدن فرد و بروز سريع تر و شديدتر آسيب هاي ناشي از سرما خواهد شد .

 

مهم : در موارد آسيب هاي ناشي از سرما نيز پيشگيري بر درمان مقدم است و با رعايت اصول مقابله با سرما حتي در بدترين شرايط آب وهواي نيز مي توان از بروز آنها جلوگيري كرد .

 

 

نكته :رطوبت هوا به همراه وزش باد باعث از دست رفتن درجه ي حرارت بدن مي گردد . به ويژه هرچه سرعت باد بيشتر باشد , كاهش درجه حرارت بدن سريع تر خواهد بود . وزش باد تند در يك آب و هواي سرد و مرطوب به سرعت باعث كاهش درجه حرارت بدن فرد خواهد شد .

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]كاهش عمومي درجه حرارت بدن (هيپوترمي يا افت دماي بدن )

 

در برخي شرايط مانند قرار گرفتن طولاني در معرض آب و هواي بسيارسرد و يا غوطه ور شدن در آب بسيار سرد , بدن توانايي توليد حرارت لازم براي مقابله با سرماي محيطي را ندارد و در نهايت دچار كاهش دماي عمومي بدن مي گردد . به اين حالت اصطلاحاً هيپوترمي گويند . در اين حالت هيپوتالاموس مغز دچار بدكاري مي شود و بدن قادر به كنترل دماي قسمت مركزي خود نيست و درجه حرارت حرارت مركزي بدن از 37 درجه به كمتر از 35 درجه سانتي گراد خواهد رسيد . افراد سالخورده و ضعيف بخصوص اگر لاغر , خسته و گرسنه هم باشند مستعد هيپوترمي هستند.

علائم و نشانه ي اين افراد عبارت است از :

 

1- ابتدا بدن آنها دچار لرز مي شود .

 

2- پوست سرد وخشك مي شود.

 

3- نبض كند مي گردد.

 

4- تعداد تنفس بيمار كمتر از حالت طبيعي مي شود .

 

5- درجه حرارت بدن به 35 درجه يا كمتر مي رسد .

 

6-خواب آلودگي ظاهر مي شود كه ممكن است به كُما منجر شود .

 

7- ممكن است ايست قلبي رخ دهد .

 

ساير علائم عبارتند از :

پوست سرد : يكي از علائمي كه دلالت بر افت دماي بدن و بروز حالت هيپوترمي دارد .(به ويژه سرد بودن پوست شكم )

 

لرز : از واكنش هاي دفاعي بدن براي گرم كردن خود است و بدن بطور خودكار سعي مي كند تا با افزايش كار عضلات حرارت بيشتري توليد كند و دماي قسمت مركزي خود را ثابت نگه دارد . اما با پيشرفت آسيب و كاهش بيشتر دماي بدن , اين واكنش دفاعي نيز مختل مي شود .

گيج و منگ شدن مصدوم و از دست دادن قدرت قضاوت وتصميم گيري و از دست دادن هماهنگي حركات و فعاليتهاي بدني

 

(مهم : مصرف الكل باعث تشديد اين حالت مي گردد)

اشكال در تكلم و صحبت كردن و همچنين سفتي و انقباض عضلاني از ديگر علائم هيپوترمي مي باشد .[/b][/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

كمك هاي اوليه

همانند ساير سوانح , ابتدا ارزيابي صحنه ي حادثه , دور كردن يا پرهيز از خطر و درخواست كمك را فراموش نكنيد .

سپس ارزيابي اوليه مصدوم و انجام مراحل abc (كنترل راه هوايي , تنفس , ضربان قلب ) و ديگر كمكهاي اوليه ي ضروري در صورت لزوم

انتقال مصدوم به مكان گرم و خشك و ترجيحاً سربسته (مانند ساختمان , چادر , ماشين , ... )

خارج كردن لباس هاي مرطوب , خيس يا تنگ مصدوم و در صورت امكان پوشاندن لباس خشك به مصدوم و قرار دادن وي در داخل كيسه خواب يا انداختن چند پتوي گرم و خشك بر روي او

هيچگاه بدن مصدوم را با مالش گرم نكنيد و او را نيز تشويق به انجام فعاليتهاي بدني و راه رفتن نكنيد .

بدليل كاهش درجه حرارت بدن و بروز اختلال در سيستم الكتريكي قلب , هر ضربه ي ناگهاني ممكن است منجر به بي نظمي هاي بسيار شديد و كشنده در ضربان قلب فرد گردد . بنابراين حتي براي خارج كردن لباس هاي مصدوم ابتدا آنها را قيچي و سپس از بدن مصدوم خارج كنيد .

در صورتي كه فرد هوشيار است و دچار تهوع و استفراغ شديد نيست مي توانيد , نوشيدني و غذاي گرم به وي بدهيد .

 

نكته : براي كنترل نبض مصدوم مبتلا به هيپوترمي بايد حدود 30 تا 45 ثانيه صبر كنيد .

 

مهم : حتي در صورت فقدان هوشياري و ديگر علائم حياتي مثل تنفس و نبض نبايد فرد را مرده قلمداد كرد . هر فرد دچار هيپوترمي بايد حتماً به مراكز درماني منتقل گردد و تحت درمانهاي لازم از جمله گرم كردن بدن قرار گيرد .

 

نكته : مصرف نوشيدني حاوي الكل و كافئين به هيچ وجه مجاز نيست . به ويژه الكل علاوه بر تسريع در از دست دادن نحرارت بدن , باعث كاهش حس لمس در پوست فرد و همچنين كاهش سطح هوشياري و قدرت قضاوت وي خواهد شد .

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER][align=CENTER]يخ زدگي[/align]

يخ زدگي در اغلب موارد بدنبال كاهش درجه حرارت محيط به كمتر از صفر درجه سانتي گراد (مثلاً در برف و بوران ) و معمولاً در نواحي انتهايي بدن مثل انگشتان دست و پا , لاله گوش و بيني كه معمولاً پوشش مناسب نيز ندارند , اتفاق مي افتد . اما در صورت تماس با سرما ممكن است در هرقسمتي از بدن ايجاد شود . يخ زدگي بر اساس شدت سرد بودن هوا و سرعت باد مي تواند حتي در مدت زمان كوتاهي اتفاق بيافتد . افزايش سرعت باد , اثري مشابه به كم شدن دماي هوا دارد . افراد مسن , خسته و گرسنه , مستعدترين افراد براي يخ زدگي مي باشند .

 

علائم و نشانه ها :

 

احساس سرما در ناحيه ي مربوطه كه سپس به احساس درد تبديل مي شود .

كرخت شدن يا بي حس شدن ناحيه ي مربوطه

احساس مورمور يا سوزن سوزن شدن در عضو درگير

موضع درگير ( در افراد داراي پوست روشن) به رنگ قرمز روشن يا صورتي و (در افراد داراي پوست تيره ) رنگ خاكستري به خود مي گيرد و در نهايت قسمت سرمازده رنگ خود را از دست داده و به رنگ سفيد تغيير رنگ ميدهد .

بروز تاول و ايجاد تورم

 

از دست دادن كامل حس , حتي در نواحي كه قبلاً دردناك بوده اند .

تبديل پوست و اندام صدمه ديده به حالت چرمي شكل يا شبيه موم ( زرد يا سفيد رنگ )

در نهايت عضو صدمه ديده سفت و سخت مي شود و در لمس شبيه چوب يا گوشت يخ زده خواهد شد .[/b][/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]كمك هاي اوليه :

 

كمكهاي اوليه يخ زدگي تقريباً همانند سرما زدگي مي باشد , البته با رعايت نكات زير :

در صورتي كه عضو صدمه ديده باشد بايد آن را بي حركت كرد .( آتل بندي مناسب ).

از برخورد مجدد عضو صدمه ديده با سرما و باد جلوگيري كنيد.

 

از انجام كارهاي زير بايد به شدت پرهيز كنيد .

 

ماليدن يا ماساژ دادن عضو صدمه ديده

ماليدن برف بر روي عضو صدمه ديده

پاره كردن تاول ها

گرم كردن عضو آسيب ديده , به ويژه با حرارت خشك مثل بخاري , شوفاژ , شعله آتش , گرفتن روي موتور خودرو و .... كه البته بايد توجه داشت كه حرارت به گونه اي نباشد كه باعث صدمه به عضو يخ زده شود . بي حس شدن عضو آسيب ديده سبب مي شود كه مصدوم درد ناشي از حرارت را متوجه نشود , بنابراين توصيه مي شود در صورت وجود آب گرم با درجه حرارت 40 تا 41 درجه سانتي گراد , عضو آسيب ديده را در آب گرم قرار دهيد تا از عوارض احتمالي حرارت (مانند سوختگي , تاول ,... ) جلوگيري شود .

حركت دادن عضو آسيب ديده , به ويژه راه رفتن روي پاي آسيب ديده

ماليدن پماد , كرم يا مواد مختلف ديگر بر روي پاي آسيب ديده

 

عوامل زير باعث مستعدتر شدن فرد براي سرمازدگي و يخ زدگي خواهد شد :

 

مصرف دخانيات (سيگار ) يا مصرف نوشابه هاي الكلي و حاوي كافئين , تغذيه نامناسب , خستگي و نداشتن استراحت كافي , مصرف برخي داروها , مصرف الكل , كفش و لباس نامناسب , سن بالا و سابقه بيماري حاد يا مزمن نيز باعث مستعدتر شدن فرد براي ابتلا به سرمازدگي و يخ زدگي خواهد شد .

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

غرق شدگي

 

 

غرق شدگي يكي از علل مرگ ومير بچه ها و نوجوانان است . عوامل زمينه ساز عبارتند از : بيماري صرع , عقب ماندگي ذهني , نداشتن آشنايي كافي با قوائد شناگري , افزايش استفاده از قايق هاي روباز و تندرو به خصوص شنا در مناطق حفاظت نشده .

 

هيچگاه فكر نكنيد كه كسي كه زير آب مانده ( حتي براي چند دقيقه ) حتماً مرده است . بعضي از افراد بعد از حتي نيم ساعت كه زير آب ماندشان در اب سرد گذشته است , زنده مانده اند .اين امر بع اين علت امكان پذير است كه در آب سرد , روند سوخت وساز بدن كند شده و مغز مي تواند با وجود فقدان اكسيژن براي مدت طولاني تري زنده بماند .

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

اقدامات اوليه :

 

در مواجهه با فرد غرق شده , بايد ابتدا وي را به كمك وسائلي از قبيل حلقه نجات , تكه الوار يا طناب بلند از آب خارج كرد .بايد اين نكته را در نظر داشت كه تنها زماني فرد مي تواند مستقيماً اقدام به نجات مصدوم كند كه اولاً دوره آموزشي نجات غريق را گذرانده باشد , چرا كه امكان غرق شدن يك ناجي فاقد صلاحيت , بسيار زياد است .

وقتي كه فرد غرق شده را از زير آب بيرون مي آوريد , شروع به تنفس دهان به دهان نماييد و در همين حال سعي كنيد كه فرد غرق شده را به سمت ساحل يا خشكي ببريد .

بايد بلافاصله پس از خروج مصدوم بيهوش از آب , ابتدا دهان وي را از گل و لاي و شن پاك كرد . نبايد وقت را براي خارج كردن آب از ريه ها و معده هدر داد . به وضعيت تنفسي و ضربان قلب دقت شود . در صورتي كه مصدوم تنفس و ضربان قلب نداشت به سرعت عمليات احياي قلبي ريوي cpr را شروع مي كنيم .

مجدداً تاكيد مي شود , نبايد وقت را براي خارج كردن آب از ريه ها تلف كرد , چرا كه با دادن تنفس مصنوعي قوي و مناسب تمام آب از ريه ها جذب بدن مي شود . در اوايل , تنفس مصنوعي قدري مشكل است ولي با جذب آب به بدن , تنفس دادن راحت تر مي شود . اگر طي عمليات احيا فرد مصدوم استفراغ كرد , فوراً او را به پهلو , وضعيت بهبودي ( ريكاوري ) برگردانده تا مواد مستفرغه وارد ريه ها نشود . گاه ممكن است طي تنفس مصنوعي مقداري هوا وارد معده شود كه خطر استفراغ دارد . در چنين مواردي فرد مصدوم را به شكم خوابانيده و دست هاي خود را به صورت ضربدر به دور شكم حلقه نمايد و مختصري بالا بكشد تا هوا و آب از معده اش خارج شود . بايد توجه داشت اين عمل تنها در مواردي كه اشكال تنفسي وجود دارد انجام شود .

 

نكته :

 

در فردي كه به داخل آب هاي كم عمق شيرجه رفته و با سر به زمين برخورد كرده است , خطر قطع نخاع گردني و فلج اندام ها وجود دارد . در مواجهه با چنين مواردي هنگام جابجايي و عمل احيا , بايد بسيار احتياط نموده و سعي كرد تا كوچكترين حركتي به سر و گردن وي وارد نشود . همچنين در صورت نياز به عمليات احياي قلبي ريوي بايد از مانور فشار به فك استفاده كرد تا از آسيب به نخاع و ستون فقرات جلوگيري شود .

 

نكته بسيار مهم

 

كليه افراد غرق شده پس از نجات و اقدامات اوليه حتي اگر كاملاً هوشيار باشند , بايد به سرعت به بيمارستان منتقل شوند , چرا كه آب جذب شده مي تواند عوارض خطرناك و كشنده اي براي فرد داشته باشد .

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]جستجو و نجات در سيلاب

 

1-آشنايي با وظايف گروه امداد به هنگام ديدن نفر در آب

 

 

boatth.jpg

 

-وظيفه اولين فردي كه آدم را در رودخانه يا دريا مشاهده مي كند

-روش اطلاع رساني به سرپرست تيم در مورد غريق

-آشنايي با شيوه نجات فرد و انتقال آن به خشك

 

 

آشنايي با وظايف گروه امداد به هنگام ديدن نفر در آب

 

 

وظيفه اولين نفري كه در طول رودخانه يا دريا مشاهده مي كند كه كسي در آب در حال غرق شدن قرار دارد و نمي تواند از طريق به آب زدن به او كمك كند و شاهد غرق شدن يك نفر مي باشد اولين اقدامي كه بايد انجام دهد فرستادن وسيله اي در آب به طرف نفر غريق مي باشد و ضمن انجام اين عمل با فرياد تقاضاي كمك مي كند بارها مشاهده شده كه نفربدون اطلاع خود را به آب مي زند ولي قبل از رسيدن به غريق خود را در حال غرق شدن مي بيند.

اين كار بسيار اشتباه نيز مي باشد نفرات بايد در اين مورد به نحوه كمك رساني قبل از اينكه به آب بروند آگاهي كامل داشته باشند.

 

 

- روش اطلاع رساني به سرپرست تيم

 

يك گروهي وقتي در جريان يك حادثه قرار مي گيرند و به صورت يك تيم عمل مي كنند و اين تيم بايد همزمان اقدام نمايند زيرا هيچ گاه كاري را بدون اطلاع سرپرست تيم انجام ندهيد. مگر اينكه اقداماتي كه از قبل آموزش داده شده باشد يكي از اين آموزشها استفاده از حلقه نجات يا وسيله اي كه بتوان نفر را در يك منطقه اي نگه داشت و به همراه تيم اقدام لازم را براي گرفتن او از آب نمائيد.

 

 

- آشنايي با شيوه نجات فرد و انتقال آن به خشكي

 

جهت آشنايي با شيوه نجات و انتقال نفر به خشكي چندين طريق وجود دارد اين بستگي به جريان آب و شرايط هوا و منطقه نيز دارد كه در بخش آشنايي با وسايل نجات توضيح داده مي شود.

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

ب‌)آشنايي با وسايل شناوري و طريقه استفاده از آنها

 

جليقه نجات: وسيله اي است براي شنا در نگاه داشتن نفر در آب اين جليقه معمولا در روي لباس پوشيده شده و توسط تسمه هايي كه به دور كمر بسته مي شوند كاملا محكم مي گردند جليقه هاي امروز به گونه اي طراحي مي گردند كه اگر شخصي آنها را پوشيده باشد و به صورت بيهوش در آب بيفتد به طور خودكار صورت شخص را به سمت بالا مي چرخاند و از خفه شدن وي جلوگيري مي نمائيد.

جليقه هاي نجات انواع مختلف دارند ولي همگي آنها كار يكساني را انجام مي دهند و آن هم افزايش شناوري فوري است كه آن را پوشيده است. جليقه هاي نجات همگي مجهز به سوت و چراغ چشمك زن مي باشند در روي كشتيها به هر نفر از خدمه كشتي يك جليقه نجات تعلق مي گيرد كه در زمان ورود به كشتي در اختيار وي گذارده مي شود . در روي شناورها معمولا تعدادي جليقه نجات اضافي وجود دارد.

 

حلقه نجات:حلقه هاي نجات وسايلي هستند به شكل گرد و توخالي كه از مواد شناور يا چوب ساخته مي شوند اين حلقه هاي نجات در روي عرشه كشتيها نصب مي باشند و بعضي از آنها مجهز به علامت گذار آدم بد دريا مي باشند. اين حلقه ها را به طرف شخصي كه در آب افتاده است پرتاب مي كنند و شخصي با قرار گرفتن در درون حلقه نجات مي تواند به راحتي در روي آب شناور بماند.

 

سطوح نجات شناوري: سطوح شناوري تشكيل شده اند از سطوح گسترده اي كه از جنس چوب ويا فايبر گلاس مي باشند از اين وسيله بيشتر در رودخانه ها مورد استفاده قرار مي گيرد .

 

boato.jpg

 

 

 

قايق نجات آماده: قايقي است كه اگر از محل نگهداري آن را به دريا انداخته شود هيچگونه خسارتي به قايق و وسايل موجود در آن وارد نمي گردد امروزه اين گونه قايقها در روي كشتيها تانكر و سكوهاي نفتي به كار مي گيرند.

 

قايقهاي جميني: نوعي قايق از جنس لاستيك به صورت باد شونده مي باشند كه معمولا به علت سبك بودن و قابليت حمل توسط چند نفر در مواقعي كه سرعت عمل زياد در بكارگيري قايق لازم باشد مورد استفاده قرار مي گيرد. ساختمان اين قايقها به گونه اي طراحي شده است كه معمولا داراري كفي نسبتا سخت بوده و بدنه اطراف آنها از جنس لاستيك نرم و به صورت دو جداره براي باد شدن مي باشند. محفظه بادي اطراف قايق كه تمامي اطراف آن را پوشش مي دهد در واقع نيروي شناوري قايق را تامين مي نمايد. اين محفظه در راستاي جلوگيري از غرق شدن كامل قايق درصورت پنچري از داخل به چندين قسمت كاملا مجزا تقسيم شده است و در صورتي كه قسمتي از قايق سوراخ گردد شناوري مابقي قسمتها كماكان قايق را بر روي آب شناور نگه مي دارد. تمامي اين قسمتها از يك محفظه ورودي باد مي گردند ولي در مورد تخليه نمودن آنها توسط يك والو يك طرفه از درون اين قسمتها از هم مجزا مي گردند.boatt.jpg

در راستاي تامين نيروي تحرك براي اين قايقها از موتورهاي AUTO BOARD كه به راحتي قابل نصب بر روي پاشنه قايق مي باشند استفاده مي گردد. در واقع مي توان در راستاي سهولت در جابجايي قايقها توسط دست موتور قايق را پس از به آب دادن قايق بر روي آن نصب نمود.

در اطراف قايقهاي جميني تعدادي طناب به صورت آويزان نصب مي باشد از اين طنابها براي حمل قايق توسط دست استفاده مي گردد. از اين طنابها براي شناور نگه داشتن نفرات در آب در صورتي كه تعداد نفرات بيش از گنجايش قايق باشد نيز استفاده مي گردد.

 

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

 

· وسايل مورد نياز در قايق جميني:

 

1-طناب سينه به طول 5 متر

 

2- طناب پاشنه به طول 5 متر

 

3-لنگر قايق

 

4-طناب حلقه نجات به طول 10 متر

 

5-پارو 2 عدد

 

6-كپسول آتش نشاني co2كوچك

 

7- باك بنزين موتور قايق

 

8- شيلنگ رابط باك موتور

 

9- جعبه ابزار

 

10- جليقه نجات اضافي

 

11- حلقه نجات

 

12- دستگاه مخابراتي براي تماس قايق در صورت لزوم

 

13- پمپ دستي هوا و وسايل پنچرگيري

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×