رفتن به مطلب
KaMi

شعری از آنا ماريا ارتزه نويسنده‌ و شاعره‌ ايتاليايي

پست های پیشنهاد شده

[align=CENTER]خدا خواهش‌ مي‌كنم‌ مرا ببر

خدا مرا به‌ دوردست‌

روي‌ بال‌هاي‌ فرشتگان‌ ببر

خواهش‌ مي‌كنم:

جائي‌ كه‌ عشق‌ با مرگ‌ در جدال‌ نيست،

تا اين‌ عشقِ پاك، تسليم‌ نشود؛

جائي‌ كه‌ هميشه‌ گُل‌هاي‌ سرخ‌ شكفته‌ مي‌شود،

مانند ياقوت‌هايي‌ كه‌ آنها را پوشانيده‌ باشد؛

جايي‌ كه‌ ماه‌ جرقه‌ زند و بگريد

براي‌ پيوستن‌ به‌ عاشقان.

مي‌خواهم‌ به‌ آن‌

سرزمينِ دور بروم، جائي‌ كه‌ پسرانِ نوجوان‌

در حال‌ دويدن، براي‌ عشق‌ رنج‌ مي‌كشند؛

جايي‌ كه‌ دخترانِ نوجوان‌

در عصرهايي‌ كه‌ جشن‌ است‌

ميان‌ پنجره‌هاي‌ پُر از گُل‌ نشسته‌اند

و پنهاني‌ مي‌گريند، با اندوهي‌ آسماني‌[/align] [align=CENTER]Prego il Signore che mi Porti

Prego il Signore che Mi porti

sulle ali degli Angeli Iontano:

di rubini. floriscono sempre. com coperti candido, dove gli oleandri Morte, e non soccombe, il dove l'Amore non lotta con la

dove la luna scintilla e piange

amanti. per essere all unisono con gli

In quel paese lontano

fanciulli io voglio andare, dove i

d'amore, correndo, gia soffrono

dove le fanciulle sedute

alizai fioriti davan

piangono nelle sere di Festa gia

iazdivina. furtivamente, con mesti[/align] [align=CENTER]فصل‌ها گذشتند

فصل‌ها تقريباً

رقصان‌ گذشتند، صد بار.

گلبرگ‌هاي‌ سرخ‌ پژمرده،

و چند برگِ سردِ نقره‌اي‌ دارم:

شايد فصل‌ها باز نخواهند گشت.

من‌ چقدر گريه‌ كردم، بعد چقدر خنديدم‌

در آن‌ رقصِ شادي؛ اما بعد،

خسته، گفتم: رهايم‌ كنيد. و اينك‌

آن‌ها ديگر نيستند.

زمستان‌ نيست‌ نه‌ حتي‌ تابستان،

نه‌ پائيز و نه‌ بهار

(بدرود، دانه‌هاي‌ برف،

بدرود، نوازش‌هاي‌ آپريل،

درياهاي‌ آبي، جنگل‌هاي‌ طلائي)

و نه‌ صبح‌ است‌ و نه‌ عصر

اما اگر من‌ با انگشت‌ سنگي‌ را لمس‌ كنم‌

باز هم‌ آفتابِ ولرم‌ را روي‌ آن‌

سنگِ بيچاره‌ حس‌ مي‌كنم،

و فكر مي‌كنم‌ كه‌ زندگي‌ من‌

خواهر آن‌ است. يك‌ ستاره‌

مي‌آيد، و به‌ من‌ سلام‌ نمي‌كند.

ديگر هيچ‌ كس‌ مرا نمي‌شناسد.[/align] [align=CENTER]

Le Stagioni Sono Passate

a, cento volte.zquasi in dan

Ho dei Poveri Petali di rosa, ho qualche Fredda foglia argentata:

non so se torneranno piu.

a'ma poi, stanca:lasciatemi, dissi.zEd ora Io quanto piansi, quanto poi risi dentro quell'ilare dan

esse non ci sono piu.

zurri, boschi dorati) Non e inverno ne estate, ne autunno ne qrimavera (addio, falde di neve, addio, carezzezd'aprile mari a

enon e mattina ne sera.

Ma s io tocco un sasso col dito

ancora sento tiepido il sole,su quel povero sasso.

e penso che la mia vita gli e sorella.

Una stella Viene, e non mi saluta.

Nessuno mi conosce piu[/align] [align=CENTER]-----------------------------------------------------[/align] ترجمه: كامبيز تشيعي

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×