رفتن به مطلب
♥ Aida ♥

احكام روابط زن و شوهر

پست های پیشنهاد شده

[align=CENTER]

168- سـؤ ال : اگـر خـانـمـى از خـون حيض پاك شده است لكن هنوز غسل بجا نياورده ، آيا مى تواند با شوهرش نزديكى كند؟

جواب : پيش از غسل همبستر شدن با زن جايز است اگر چه كراهت دارد.

امام : توضيح المسائل ، مساءله 467 و تحرير الوسيله ، فى احكام الحائض ، مساءله 2.

امـام - فـاضـل - مـكـارم : عـروة الوثـقـى ، فـى احـكـام الحـيـض ، مسائل 5 و 24 و 28.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 473.

فاضل : توضيح المسائل ، مساءله 467.

مكارم : توضيح المسائل ، مساءله 449.

169- مـسـاءله : بـنـابـر احـتياط واجب شوهر نمى تواند در مواقعى كه زن بايد يك روز را بعد از حيض استظهار كند، با او آميزش نمايد.

امام تحرير الوسيله ، فى تجاوز الدم عن العشره ، مساءله 18.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 512.

o در نـتـيـجـه : بـه طـور مـثـال اگـر خـانـمـى عـدديـه كـه حـيـض او مـثـلا شـش روز طول مى كشد، بعد از عدد خود باز هم خون ببيند، بايد يك روز را به عنوان استظهار قرار دهد و نمى تواند در اين يك روز هم با همسر خود آميزش كند.

و هـمـچـنـيـن مـى تـوان بـا تـوجـه بـه مـسـائل گـذشـته دريافت كه اگر همين خانم بداند خـونـريـزى او بيش از ده روز ادامه پيدا مى كند يا نه ، بنابر احتياط واجب نمى تواند در شبهاى بعد از استظهار نيز با شوهر خود نزديكى كند. (يعنى شبها و روزهاى هشتم و نهم و دهـم ) و اگـر بـدانـد خـونـريـزى او بـيـش از ده روز طول مى كشد از روز هفتم او مستحاضه خواهد بود. در نتيجه با شرايطى كه ذكر خواهد شد مى تواند با شوهر خود آميزش كند.

ب - در زمـان اسـتـحـاضـه كـثـيـره يـا مـتـوسـطـه ، قبل از غسل

170- مـسـاءله : اگـر زن مـسـتـحـاضـه كثيره و يا متوسطه باشد، در صورتى كه غسلهاى واجب خود را انجام نداده است ، آميزش با او بنابر احتياط واجب جايز نيست .

امام : توضيح المسائل ، مساءله 428 و تحرير الوسيله فى احكام الاستحاضه ، مساءله 8.

امام - فاضل : عروة الوثقى فى احكام الاستحاضه ، مساءله 18.

تبريزى - مكارم

فاضل : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 429.

171- مـسـاءله : هـمـبـسـتـرى شـوهـر بـا زن مـسـتـحـاضـه در صـورتـى حـلال اسـت كـه زن غـسـل كند، اگر چه كارهاى ديگرى كه براى نماز واجب است مانند وضو گرفتن و تعويض پنبه و دستمال ، انجام نداده باشد. ولى احتياط مستحب آن است كه وضو بگيرد.

امـام - تـبـريـزى - فـاضـل - مـكـارم : بـا اسـتـفـاده از مـدارك مـسـاءله قبل .

172- مـسـاءله : در صـورتـى كه مستحاضه بخواهد در وقت هر يك از نمازهايش ‍ با شـوهـر خـود نـزديـكـى كـنـد، چـنـانـچـه بـراى آن نـمـاز غـسـل كـرده بـاشـد احـتـيـاجـى بـه غـسـل مـجـدد نـدارد و مـى تـوانـد بـه هـمـان غسل اكتفا كند.

امام - فاضل : عروة الوثقى فى احكام الاستحاضه ، مساءله 18.

امـام بـا اسـتـفـاده از تـوضـيـح المـسـائل ، مـسـاءله 428، و تـحـريـر الوسيله ، فى احكام الاستحاضه ، مساءله 8.

تبريزى - مكارم

o در نتيجه : به طور مثال چنانچه خانمى مستحاضه كثيره باشد، اگر براى نماز ظهر و عـصـر خـود غـسـل كـرده بـاشـد و بـخـواهـد در هـمـان وقـت نـزديـكـى كـنـد، لازم نـيـست مجددا غـسـل كـنـد امـا اگـر بـخـواهـد در شـب نـزديـكـى كـنـد، بـايـد دوبـاره غسل كند.

173- مـساءله : اگر مردى در زمان حيض با زن نزديكى كند، علاوه بر اينكه معصيت كـرده بـايـد كـفـاره نـيـز بـدهـد. امـا اگـر فـرزنـدى از آنـهـا بـوجـود آيـد، حلال زاده است .

امـام : بـا اسـتـفـاده از تـحـريـر الوسـيـله ، فـى احـكـام الحـائض ، مسائل 2 و 3 و توضيح المسائل ، مسائل 451 و 452.

فاضل : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 453.

امام - فاضل : عروة الوثقى ، فى احكام الحائض ، مساءله 5.

تبريزى - مكارم

174- مـساءله : ميزان كفاره جماع چنين محاسبه مى شود: اگر شماره روزهاى حيض زن بـه سـه قـسـمـت تـقـسـيـم شـود و مـرد در قـسـمـت اول آن بـا زن خـود در قـبـل جـمـاع كند، بنابر احتياط واجب بايد هيجده نخود طلا، كفاره به فقير بدهد. و اگر در قـسـمـت سـوم بـاشد بايد چهار نخود و نيم طلا بدهد. مثلا زنى كه شش روز خون حيض مى بـيـنـد، اگـر شوهرش در شب يا روز اول و دوم با او جماع كند، بايد هيجده نخود طلا و در شـب يـا روز سوم و چهارم ، نه نخود و در شب يا روز پنجم و ششم بايد چهار نخود و نيم بدهد.

امـام : تـوضـيـح المـسـائل ، مـسـاءله 452 و تـحـريـر الوسـيـله ، فـى احـكـام الحـائض ، مسائل 2 و 3.

امام - فاضل : عروة الوثقى ، فى احكام الحائض ، مساءله 5.

بهجت : توضيح المسائل ، مساءله 428.

فاضل : توضيح المسائل ، مساءله 453.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 460.

175- مـسـاءله : اگـر مرد با زن حائض چند مرتبه جماع كند، احتياط واجب آن است كه براى هر جماع يك كفاره بدهد.

امام : توضيح المسائل ، مساءله 458.

فاضل : توضيح المسائل ، مساءله 458.

مكارم - تبريزى :[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

176- مـسـاءله : اگر كسى هم در قسمت اول و هم در قسمت دوم و هم در قسمت سوم حيض بـا زن خـود جـمـاع كـنـد، بـايد هر سه كفاره را كه روى هم سى و يك نخود و نيم مى شود بدهد.

امام : توضيح المسائل ، مساءله 456.

فاضل : توضيح المسائل ، مساءله 462.

فاضل : توضيح المسائل ، مساءله 456.

مكارم

177- سؤ ال : من نمى دانستم آميزش با همسر در زمان حيض حرام است . آيا بايد براى آنچه كه گذشته كفاره بدهم ؟

جواب : اگر حرمت آن را نمى دانستيد، كفاره بر شما واجب نيست .

امام - فاضل : با استفاده از عروة الوثقى ، فى احكام الحائض ، مساءله 5.

تبريزى - مكارم :

178- مـسـاءله : لازم نـيست طلاى كفاره را از طلاى سكه دار بدهد، ولى اگر بخواهد قيمت آن را بدهد بايد قيمت سكه دار بدهد.

امام : توضيح المسائل ، مساءله 454.

179- مـسـاءله : اگر شوهر به گمان اينكه زن حائض نيست با او مجامعت كند و بعد بـفـهمد كه حائض بوده كما اينكه اگر گمان كند همسرش حائض است و با او مجامعت كند و بعد معلوم شود كه حائض نبوده ، بر مرد كفاره واجب نيست .

امام - فاضل : عروة الوثقى فى احكام الحائض ، مساءله 13.

180- سـؤ ال : اگـر شـوهرى زنش را در مدت حيض مجبور به تمكين كرد، حكمش چيست ؟

جـواب : فـاضل : اگر اجبار، به حدى برسد كه از زوجه سلب اختيار شود، تكليفى متوجه زن نيست .

استفتاء

181- سـؤ ال : اگـر زنـى در زمـان حـيـض شـوهـر خود را مجبور به انجام روابط زناشويى كند، حكمش چيست ؟

جـواب : فـاضـل : البـتـه مـجـبـور كردن شوهر به طورى كه از او سلب اختيار شود، عـادتـا بـعـيـد اسـت . ولى بـر فرض تحقق چنين امرى ، مرد گناهى ندارد ولى كفاره آن را بنابر احتياط واجب طبق مساءله 453 توضيح المسائل بپردازد.

استفتاء.

182- مساءله : پرداخت كفاره به عهده مرد است و بر زن كفاره اى نيست ، اگر چه زن به ميل خود مجامعت كند. هر چند كار حرامى انجام داده است .

امام : تحرير الوسيله ، فى احكام الحائض ، بعد از مساءله 2.

امـام - فـاضـل : عـروة الوثـقـى ، فـى احـكـام الحـائض ، قبل از مساءله 6.

183- مـسـاءله : كفاره به علت عجز از پرداختن انسان ساقط نمى شود، بلكه اگر كـسـى نـتـوانـد كـفـاره بـدهـد، بـهتر است صدقه اى به فقير بدهد، و بنابر احتياط واجب استغفار كند و هرگاه متمكن شد، كفاره را بپردازد.

امام - فاضل : عروة الوثقى ، فى احكام الحائض ، مساءله 14.

امام : توضيح المسائل ، مساءله 461.

فاضل : توضيح المسائل ، مساءله 461.

184- مـساءله : بايد كفاره را به يك فقير و يا به سه فقير بپردازد و جايز است قيمت و ارزش طلا را بپردازد و ميزان ، قيمت زمان پرداخت است .

امام - فاضل : عروة الوثقى ، فى احكام الحائض ، مساءله 18.

امـام : تـحـريـر الوسـيـله ، فـى احـكـام الحـائض ، مسائل 6 و 7.

185- سـؤ ال : اگـر زن انـسـان بـگـويـد از حـيـض پـاكـم و غـسـل هم كرده باشد و انسان با او جماع كند و بعد بفهمد كه پاك نشده بود، آيا كفاره اى بر گردن و مرد يا زن تعلق مى گيرد يا نه ؟

امـام : اسـتـفـتـاء از كـتـاب اسـتـفـتـائات ، ج 1، ص 75، سـؤ ال 179.

فاضل : استفتاء.

ج - زمان نفاس

186- مساءله : جايز نيست زن و شوهر در زمان نفاس با يكديگر مجامعت كنند.

امام - فاضل - مكارم : عروة الوثقى ، فى احكام الحائض ، مساءله 20 و فى احكام النفاس ، مساءله 1.

امام : توضيح المسائل ، مسائل 513 و 514.

بهجت : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 441.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 519.

فاضل : توضيح المسائل ، مساءله 513.

مكارم : توضيح المسائل ، مسائل 488 و 489.

187- مـسـاءله : شـوهر نمى تواند بنابر احتياط واجب ، در مواقعى كه زن بايد يك يا دو روز را بعد از نفاس استظهار كند، با او آميزش نمايد.

امـام - فـاضـل - مـكـارم : بـا اسـتـفـاده از عـروة الوثـقـى ، فـى احـكـام الحـائض ، مسائل 5 و 20.

تبريزى : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 519.

فاضل : با استفاده از توضيح المسائل ، مسائل 517 و 519.

o در نتيجه : به طور مثال ، اگر خانمى عدديه باشد، مثلا شش روز مدت حيض اوست بايد هـمـين شش روز را براى خود نفاس قرار بدهد و اگر خونريزى بعد از آن ادامه پيدا كرد، يك يا دو روز را به عنوان استظهار قرار دهد كه در اين صورت ، بنابر احتياط واجب بايد از نزديكى در اين دو روز نيز خوددارى نمايد.

188- مـسـاءله : در زمـان بـعد از استظهار، اگر زن اطمينان داشته باشد خونريزى بـيـش از ده روز ادامـه نـخواهد داشت و يا اينكه شك داشته باشد كه بيشتر از ده روز خواهد شد يا نه ، نمى تواند در طول روزهاى باقيمانده تا ده روز با شوهر خود آميزش كند.

امام - فاضل - مكارم : عروة الوثقى ، فى احكام النفاس ، مساءله 1.

تبريزى : با استفاده از توضيح المسائل ، مسائل 512 و 519.

o در نـتـيـجـه : اگـر هـمـان خـانـمـى كـه در مـسـاءله پـيـش مـثال زده شد، چنانچه بداند خونريزى او بيش از ده روز نخواهد شد و يا اينكه شك داشته بـاشـد آيـا بـيشتر از ده روز خواهد شد يا نه ، نمى تواند در شب و روز هشتم و نهم و دهم با همسر خود آميزش كند.

اما اگر بداند بيش از ده روز خونريزى نخواهد داشت از بعد از استظهار حكم مستحاضه را خواهد داشت و مى تواند با شرايطى كه قبلا ذكر شد با همسر خود آميزش كند.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

د- در حال روزه واجب

189- مـسـاءله : نـزديكى در حالى كه هر دو يا يكى از آنها روزه واجب گرفته اند، حرام است اگر چه به مقدار ختنه گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد، ولى اگر بچه اى از آنها به دنيا بيايد، حلال زاده است .

امـام : بـا اسـتـفـاده از توضيح المسائل ، مسائل 1584 و 2462 و تحرير الوسيله ، كتاب صوم ، فيما يجب الامساك عنه ، الثالث .

بهجت : توضيح المسائل ، مساءله 1291.

تبريزى : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 2471.

فاضل : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 2528.

مكارم : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 2106.

190- مـسـاءله : هـر كـارى ، بـاعـث جـنـب شـدن مـرد يـا زن در حـال روزه واجـب بـشود اگر عمدا صورت بگيرد حرام است . (موارد و چگونگى جنب شدن در مساءله 145 ذكر شده است . مراجعه فرماييد.)

امـام : بـا اسـتـفـاده از مـدارك مـسـاءله قـبـل و تـوضـيـح المسائل ، مساءله 349.

191- مـسـاءله : اگـر زن يـا مـرد نـدانـد كـه ديـگـرى روزه است و يا فراموش كرده بـاشـنـد و ديـگـرى چـيـزى نـگـويـد، نـزديـكـى بـراى كـسـى كـه روزه نـيـسـت اشكال ندارد. اگر چه اين كار براى كسى كه روزه است عملا جايز نيست . مگر آنكه او نيز فـرامـوش كـرده بـاشـد روزه است . ولى چنانچه در بين جماع يادش بيايد و يا بفهمد كه روزه است ، بايد فورا از حال جماع خارج شود.

امام : تحرير الوسيله ، القول فيما يجب الامساك عنه ، الثالث .

بهجت : توضيح المسائل ، مساءله 1293.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 1596.

فاضل : توضيح المسائل : مساءله 1675.

مكارم : توضيح المسائل ، مساءله 1346.

192- مـسـاءله : مـلامـسـه ، بـوسـيـدن و مـلاعـبـه بـا هـمـسـر در حال روزه اگر به قصد انزال منى نباشد اشكال ندارد لكن اگر زن يا مرد به گونه اى باشند كه عادتا با اينگونه امور جنب مى شوند، بايد از اينگونه كارها نيز اجتناب كنند.

امام : تحرير الوسيله ، القول فيما يجب الامساك عنه ، الرابع .

بهجت : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 1295.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 1604.

فاضل : توضيح المسائل : مساءله 1353.

مكارم : توضيح المسائل ، مساءله 1664.

193- مساءله : اگر مردى زن خود را در ماه مبارك رمضان در حالى كه روزه اند مجبور بـه آمـيـزش كـند علاوه بر اينكه فعل حرامى انجام داده است بايد دو كفاره بدهد. يك كفاره براى شكستن روزه خودش و يك كفاره براى شكستن روزه همسرش .

امام : تحرير الوسيله ، القول فى احكام الاعتكاف ، مساءله 4.

194- مـسـاءله : اگـر هـر دو مـايـل بـه مـجـامـعت بودند و در روز ماه مبارك رمضان در حال روزه با يكديگر آميزش كردند هر كدام بايد يك كفاره بدهند.

امام : همان مدرك مساءله قبل .

ه - در حال بيمارى كه دكترها آنها را از آميزش منع كرده اند.

195- مـسـاءله : اگـر زن بـيـمـارى داشته باشد كه دكترها او را از آميزش منع كرده باشند، مجامعت با او براى شوهرش جايز نيست و همينطور است و در عكس مساءله .

امام : استفتاء

o در نـتـيـجه : اگر مرد نيز داراى بيمارى باشد كه آميزش براى او ضرر داشته باشد، زن نـمى تواند شوهر خود را وادار به آميزش كند. بله اگر در همين صورت مرد خود اقدام به نزديكى كند، بر زن چيزى نيست .[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

و- بـعـد از داخـل شـدن وقـت نـمـاز در حـالى كـه نـتـوان غسل يا تيمم كرد.

196- مـسـاءله : كـسـى كـه نـمـى تـوانـد غـسـل يـا تـيـمـم كـنـد، بـعـد از داخل شدن وقت نماز نبايد با همسر خود نزديكى كند، مگر آنكه بترسد به گناه بيفتد.

امـام : تـحـريـر الوسـيـله ، فـصـل فى غسل الجنابة ، مساءله 3.

امام - فاضل : عروة الوثقى ، فصل فى غسل الجنابة ، مساءله 8.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 359.

فاضل : توضيح المسائل : مساءله 354.

197- مـسـاءله : اگـر كـسـى كـه نـمـى تـوانـد غـسـل و تـيـمم كند بعد از داخل شدن وقت نماز، با همسر خود آميزش كند، بعيد نيست بگويم بايد از خروج منى خوددارى كند، مگر آنكه برايش ضرر داشته باشد.

امـام : بـا اسـتـفـاده از تـحـريـر الوسـيـله ، فـصـل فـى غسل الجنابة ، مساءله 3.

ز- در حال اعتكاف

198- مساءله : آميزش در حال اعتكاف بر مرد و زن حرام است ؛ بلكه هر گونه لمس و بوسيدن به شهوت نيز حرام است .

امـام : تـحـريـر الوسـيـله ، القـول فـى احـكـام الاعـتـكـاف ، قبل از مساءله 1.

199- مساءله : اگر كسى در حال اعتكاف آميزش كرد بايد كفاره بدهد.

امام : تحرير الوسيله ، القول فى احكام الاعتكاف ، مساءله 4.

o توجه : حرمت آميزش در حال اعتكاف داراى مسائل ديگرى هست كه ما به جهت رعايت اختصار و توجه داشتن به ذكر مسائل مورد لزوم از ذكر آن خوددارى نموديم .

خـوانـنـدگـان مـحـتـرم مـى تـوانـنـد در صورت نياز به كتاب تحرير الوسيله ، جلد يك ، القول فى احكام الاعتكاف و يا به ديگر كتب مراجع عظام در اين زمينه مراجعه بفرمايند.

ح - در زمانى كه زن كمتر از نه سال داشته باشد

200- مـسـاءله : نـزديـكـى بـا هـمـسـر پـيـش از تكميل نه سال (قمرى ) زن حرام است .

امـام - فـاضـل - مـكـارم : عـروة الوثـقـى ، فـيـمـا يـتـعـلق بـاحـكـام الدخول ، فصل دوم ، مساءله 1.

بهجت : توضيح المسائل ، مساءله 1928.

تبريزى : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 2419 و استفتاء.

فاضل : توضيح المسائل ، مساءله 2478.

مكارم :

201- مـسـاءله : اگـر مـردى بـا زن خـود آمـيـزش كـنـد در حـالى كـه زن كـمتر از نه سـال داشـتـه بـاشـد، و ايـن عـمـل موجب افضاءاو بشود، آميزش با اين زن بـراى مـرد تا ابد حرام خواهد بود و بايد هميشه مخارج او را بدهد. حتى اگر زن را طلاق بدهد و يا حتى اگر زن با مرد ديگرى ازدواج كند.

امام : همان مدرك مساءله قبل .

بهجت :

فاضل : توضيح المسائل ، مساءله 2478.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

[align=LEFT]

[/align]

202- مـسـاءله : اگـر مـرد شـك كـنـد كه آيا زن او نه سالش تمام شده است يا نه ، نمى تواند با او مجامعت كند.

امـام - فـاضـل - مـكـارم : عـروة الوثـقـى ، فـيـمـا يـتـعـلق بـاحـكـام الدخول ، فصل دوم ، مساءله 8.

ط- در حال احرام

203- مـسـاءله : مـجـامـعـت كـردن بـا هـمـسـر در حال احرام جايز نيست .

امام : تحرير الوسيله ، القول فى تروك الاحرام ، شرط دوم و مناسك حج فصل سوم ، ص 18، شرط دوم ، مساءله 1.

204- مـسـاءله : هـر گـونـه لمـس ، بـوسـيـدن ، نـگـاه كـردن بـه هـمـسـر در حال احرام از روى شهوت جايز نيست .

امام : همان مدرك مساءله قبل .

205- مـساءله : اگر مردى در حال احرام با زن خود عمدا مجامعت كند، در صورتى كه زن را مـجـبور به اين كار نمايد، بايد دو كفاره بدهد و اگر هر دو رضايت داشته باشند، هر يك بايد يك كفاره بدهند.

امـام : تـحـريـر الوسـيـله ، القـول فـى تـروك الاحـرام ، مـسـاءله 4، و مـنـاسـك حـج ، فصل سوم ، ص 112، مساءله 11.

o توجه : مقدار كفاره و كيفيت پرداخت آن و مسائل ديگر اين قسمت و قسمت بعدى در كتابهاى مـنـاسـك آيـات عـظـام مـوجـود است كه در صورت نياز خوانندگان محترم مى توانند مراجعه بفرمايند.

ى - در صورت عدم بجا آوردن طواف و نماز نساء در حج

206- مـسـاءله : اگـر مرد با زن به حج مشرف شوند و عمدا يا سهوا طواف نساء و نـمـاز آن را بـجـا نـيـاورنـد و يـا اشـتـبـاه بـجـا آورنـد زن و مـرد بـه يـكـديـگـر حـلال نـمى شوند و تا زمانى كه خود آنان و يا در مواردى نايب آنها طواف و نماز را بجا نياورده باشد، آميزش و ديگر روابط زن و شوهر بر آنها حرام خواهد بود.

امام : با استفاده از مناسك حج ، ص 342، مسائل 15 و 16.

207- سـؤ ال : شـخـصـى بعد از حج ، ازدواج كرد و داراى اولاد شد، بـعـدا مـتـوجـه شـد كـه در حـج طـواف نـسـاء را بـه جـا نـيـاورده اسـت . حـال كـه مـتـوجه شده است ، حكم زن و فرزندان او چگونه است و نسبت به طواف بايد چه كرد؟

جـواب : بـا فـرض جـهـل ، فـرزنـد او حـكـم حـلال زاده را دارد ولى عـقـد ازدواج باطل است و بايد طواف نساء را انجام دهد و اگر بخواهد بعد از آن تجديد عقد نمايد.

امام : مناسك حج ، ص 346، سؤ ال 19.

جلوگيرى از باردارى

208- مـسـاءله : جـلوگـيـرى از بـچـه دار شـدن بـا شـرايـط ذيل اشكال ندارد:

1- موجب عقيم شدن دائمى نشود.

2- اين كار مستلزم فعل حرامى نشود.

3- شوهر رضايت داشته باشد.

امام : با استفاده از استفتاء

مكارم : استفتاء

تبريزى - فاضل

o در نـتـيـجـه : بـه طـور مثال از آنجا كه نگاه و لمس عورتين براى غير شوهر حرام است . بنابراين هر روشى كه مستلزم نگاه و لمس حرام باشد، جايز نيست حتى اگر بيننده ، دكتر زن باشد.

209- سؤ ال : با سلام ، حضرتعالى در پاسخ به جواز استفاده از آى - يـو- دى ذكـر كرده ايد كه : اگر استفاده از آى - يو - دى مستلزم لمـس يا نظر حرام باشد، جايز نيست ، لطفا بفرماييد كه آيا كار گذاشتن آى - يو- دى در رحم زن جزء موارد پزشكى محسوب شده و پزشك يا ماماى زن و يا عندالاضطرار پـزشـك مـرد، مـى تـوانـد ايـن عـمـل را انـجـام دهـد، هـمـانـطـور كـه در سـايـر امـراض متداول است و يا اينكه اين مساءله مورد غير پزشكى بوده و تنها از طريق محرم (شوهر) مى توان اين دستگاه را كار گذاشت ؟

جـواب : خـود ايـن عـمـل اگـر مـوجـب سـقـط يـا عـقـيـم شـدن نـبـاشـد، اشكال ندارد و حرمت لمس و نظر، به قوت خود باقى است و اضطرارى در بين نيست و چون مى توان از راههاى ديگر جلوگيرى نمود.

امام : بهجت - تبريزى - فاضل - مكارم : استفتاء

o تـوجـه : از آنجا كه آى - يو - دى و دستگاههاى نظير آن از انعقاد نطفه در رحم جـلوگـيـرى نـمـى كـنـد بـلكـه بـعـد از انـعـقـاد نـطـفـه در تـشـكـيل جنين ، از جايگزين شدن آن در رحم جلوگيرى مى كند، در واقع جنين سقط مى شود، بـنـابـرايـن اسـتـفـاده كـردن از ايـنـگـونـه دسـتـگـاهـهـا به طور كلى جايز نيست زيرا اين وسـايـل مـوجـب سـقـط جـنين مى شوند نه اينكه از انعقاد آن جلوگيرى مى كنند و اسقاط جنين علاوه بر حرام بودن ، ديه نيز دارد.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

210- سـؤ ال : اگـر در رحـم زن تـلقـيـح صورت بگيرد، لكن به واسـطـه دسـتـگـاه و يـا هر چيز ديگر از جايگزين شدن نطفه در رحم جلوگيرى شود و در نـتـيـجـه نـطفه سقط گردد، آيا اين عمل حكم سقط حكم محرم را دارد يا نه ؟ آيا ديه بر آن مترتب است يا نه ؟

جـواب : تـبـريـزى : عـمـل مـذكور حكم سقط محرم را دارد و ديه آن ديه سقط نطفه است بنابر احتياط واجب .

استفتاء

o در نـتـيجه : اگر زن روشى را اتخاذ كند كه با حقوق مرد منافات داشته باشد، مثلا از دخـول جلوگيرى كند و يا با بستن لوله هاى رحم موجب عقيم شدن دائمى خود بشود و يا از دسـتـگـاههاى درون رحمى استفاده كند كه مستلزم لمس و نظر غير شوهر به عورت او باشد و... مواردى از اين قبيل كه مستلزم حرامى باشد، جايز نخواهد بود.

مـكـارم : در صـورتـى كـه جـلوگـيـرى زن از بـچـه دار شـدن منافاتى با تمكين نداشته بـاشـد، مـثـل قـرص خـوردن ، مـانـعـى نـدارد ولو ايـنكه شوهر راضى نباشد. بلكه اگر بخواهد از انزال زوج در رحم ممانعت كند كه بچه دار نشود، جايز نيست .

استفتاء

211- مـسـاءله : جـايز نيست زن بدون اجازه شوهرش از حامله شدن خودش ‍ جلوگيرى كند.

امـام - مـكـارم : عـروة الوثـقـى ، نـكـاح ، فـيـمـا يـتـعـلق بـاحـكـام الدخول ، مساءله 6.

تبريزى - فاضل :

o در نـتـيـجـه : بـه طور مثال جايز نيست زن بدون رضايت شوهر، از قرص ضد حاملگى استفاده نمايد و يا به روشهاى ديگر از حامله شدن جلوگيرى نمايد.

212- سـؤ ال : اگـر شـوهـر داراى بـيـمـارى است كه اگر زن از او بـچـه دار شـود آن بيمارى به بچه سرايت مى كند. آيا زن مى تواند بدون اذن شوهر از بـچـه دار شدنش جلوگيرى نمايد؟ (البته با استمتاعات شوهر منافاتى نداشته باشد. مثلا قرص بخورد)

جواب :

فـاضـل : در صـورتـى كـه عـلم بـه سـرايـت داشـتـه بـاشـد و بـيـمـارى غـيـر قابل تحمل باشد مانعى ندارد.

استفتاء

تبريزى : زن مى تواند جلوگيرى كند.

استفتاء

213- مـسـاءله : حـرام اسـت زن بـدون رضـايـت شـوهـر از انـزال مـرد در رحـم خـود ممانعت به عمل آورد بلكه بعيد نيست بگويم زن بايد در صورت انجام اين فعل حرام ، ديه نطفه را نيز بپردازد.

امام : عروة الوثقى ، فيما يتعلق باحكام الدخول ، مساءله 6.

214- مساءله : مكروه است مرد بدون رضايت همسر، منى خود را بيرون از رحم بريزد و يـا به هر روش ديگر موجب جلوگيرى از حامله شدن همسرش ‍ بشود، اما در صورتى كه زن بدزبان است و يا بچه خود را شير نمى دهد و يا اصلا صاحب بچه نمى شود، بيرون ريختن منى بدون اذن زن مكروه نيست .

امام : تحرير الوسيله ، نكاح ، مساءله 14.

امـام - فـاضـل - مـكـارم : عـروة الوثـقـى ، نـكـاح ، فـيـمـا يـتـعـلق بـاحـكـام الدخول ، مساءله 6.

تبريزى : با استفاده از صراط النجاة ، سؤ ال 796.

215- سـؤ ال : آيـا بـراى جـلوگـيـرى از بـچـه دار شـدن ، رضايت طرفين لازم است يا فقط رضايت شوهر واجب است ؟

جـواب : در ايـن كـار فـقط رضايت شوهر لازم است . اگر چه مكروه است مرد نيز بدون رضايت زن از حامله شدن همسرش جلوگيرى كند.

امـام - مـكـارم : عـروة الوثـقـى ، نـكـاح ، فـيـمـا يـتـعـلق بـاحـكـام الدخول ، مساءله 6.

تبريزى - فاضل : (39)

o در نـتـيـجـه : اگـر مـرد مـايـل بـه بـچـه دار شـدن هـمـسـرش بـاشـد و زن مـايـل نـبـاشـد، زن اجـازه نـدارد از حـامـله شـدن خـود جـلوگـيـرى كـنـد. ولى اگـر زن مـايـل بـه بـچـه دار شدن باشد و شوهر راضى نباشد، مرد مى تواند به هر روشى كه مستلزم فعل حرامى نباشد، از بچه دار شدن همسرش جلوگيرى كند. اگر چه اين كار مكروه است .

216- مـسـاءله : جـلوگـيـرى از بـچـه دار شـدن بـه روشـهـايـى كـه مـسـتـلزم فـعـل حـرامـى بـاشـد، جـايـز نـيـسـت . مـگـر در مـقـام اضـطـرار. اگـر چـه اصل جلوگيرى حرام نيست .

امام - بهجت - تبريزى - فاضل - مكارم : استفتاء

بهجت : با استفاده از توضيح المسائل ، مسائل متفرقه ، مساءله 11.

o در نـتـيـجه : به طور مثال اگر خانمى براى گذاشتن دستگاههاى درون رحمى نزد دكتر برود اگر چه دكتر زن باشد، چون اين كار مستلزم لمس و نگاه غير از شوهر به عورت مى شـود، جـايـز نـيـسـت . و يـا ايـنـكـه مـرد يـا زن بـراى بـسـتـن لوله هـاى انـتـقـال اسـپـرم يـا تـخـمـك نـزد دكـتـر بـرونـد و روشـهـايـى از ايـن قبيل كه همراه فعل حرامى صورت مى گيرد، جايز نيست .

البـتـه اگر زن و شوهر بدون مراجعه به شخص ديگرى بتوانند با اين روشها از بچه دار شدن جلوگيرى كنند اشكالى ندارد مشروط به اينكه به طور دائمى عقيم نشوند.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

217- سؤ ال : آيا زن مى تواند لوله هاى رحم خود را جهت جلوگيرى از حاملگى به طور كلى ببندد (يعنى عقيم دائم بشود)؟

جواب : جايز نيست مگر در مقام اضطرار.

امام - بهجت - تبريزى - فاضل - مكارم : استفتاء

تبريزى : صراط النجاة ، سؤ ال 874.

بهجت : با استفاده از توضيح المسائل ، مسائل متفرقه ، مساءله 11.

218- سـؤ ال : اگـر خـانمى به علت بيمارى مجبور باشد عورتين خـود را نزد دكتر معاينه كند، آيا مى تواند در همان زمان دستگاههاى جلوگيرى از حاملگى درون رحمى را كار بگذارد؟

جواب : تبريزى - فاضل - مكارم : اگر نياز به لمس و نظر زيادى نداشته باشد، و اين كار مستلزم حرام ديگرى نباشد، مانعى ندارد.

استفتاء

219- سـؤ ال : اگـر دكـتـرهـا بـه خانمى بگويند در صورتى كه حامله شوى برايت خطر جانى دارد، آيا زن مى تواند لوله هاى رحم خود را ببندد، اگر چه مستلزم عقيم شدن دائمى و يا مستلزم نگاه غير به عورتين باشد؟

جـواب : اگـر پـزشـك مـتـخـصـص بـگـويـد و از گـفـتـه او اطـمـيـنـان حاصل شود، مانعى ندارد و لمس و نگاه در حد اضطرار و ناچارى جايز است .

امام - بهجت - تبريزى - فاضل - مكارم : استفتاء

220- سؤ ال : خانمى نمى دانسته گذاشتن دستگاه درون رحمى اگر مـستلزم نظر و لمس غير به عورتين باشد جايز نيست و اين كار را انجام داده ، لكن حالا كه فهميده ، آيا بايد آن را بيرون بياورد يا نه ؟ با توجه به اينكه اگر آن را خارج نكند، مـجـبـور اسـت هـر چـند وقت يكبار براى معاينه نزد دكتر برود و اين مستلزم نگاه حرام خواهد بود.

جواب :

فـاضل : خارج كردن آن بالفعل لازم نيست ولى در زمانى كه بيرون نياوردن آن ملازم با نگاه غير به عورتين او باشد، لازم است آن را خارج نمايد.

استفتاء

مـكـارم : مـادامـى كـه بـيـرون آوردن آن لازم نـبـاشـد، مـى تـوانـد آن را بـه حال خود باقى بگذارد و بعد به عنوان ضرورت آن را خارج نمايد.

استفتاء

221- سـؤ ال : اگـر خـانـمـى بـا داشـتـن 5 فـرزنـد نمى تواند از وسـايـل عـادى ضـد حـاملگى از قبيل قرص ، آمپول و... استفاده كند، آيا مى تواند با بستن لوله هاى رحم از آبستنى جلوگيرى كند؟

جـواب : جـلوگـيـرى از انـعـقاد نطفه اگر موجب فساد عضو و عقيم شدن دائم نشود، با رضايت شوهر مانع ندارد. ولى از لمس و نظر حرام بايد اجتناب كرد.

امام : استفتاء از كتاب رساله نوين ، ص 100.

222- سؤ ال : اينجانب داراى 10 فرزند مى باشم و از نظر كثرت اولاد در زحمت هستم ، مى خواهم لوله هاى رحم خود را ببندم ، آيا شرعا جايز است يا خير؟

جـواب : اگـر مـوجـب نـازايـى دائم نـشـود و ضـرر به مزاج و عضو نرساند و شوهر راضـى بـاشـد و عـمـل هـمـراه بـا ارتـكـاب مـحـرم شـرعـى نـبـاشـد، اشكال ندارد.

امام : استفتاء

223- سـؤ ال : اگـر خانمى داراى تعدادى فرزند باشد كه مخارج آنـان بـه سـختى تاءمين مى شود و از لحاظ تربيتى و نگهدارى آنان در سختى است ، آيا مى تواند براى جلوگيرى از حامله شدن از آى - يو - دى استفاده كند؟ با علم به ايـنـكه اين دستگاه را حتما بايد دكتر زن يا مرد براى او بگذارد و اين كار موجب نگاه حرام است .

جواب : جايز نيست .

امام : استفتاء

تبريزى : صراط النجاة ، سؤ ال 873.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

224- سـؤ ال : شـخـصـى بـا عـمـل جـراحـى خـود را عـقـيـم كـرده ، حـال مـتـوجـه شـده اسـت كـه ايـن عـمل ، نقص عضو و اضرار به بدن بوده و حرام است . آيا واجب است دوباره خود را معالجه كند تا در صورت امكان ، به حالت اول در آيد؟

جـواب : بـا فرض امكان ، احوط معالجه است . چون بقاى ضرر هم حرام است و اضرار به نفس حرام است حدوثا و بقاء.

امام : با استفاده از استفتاء در كتاب احكام پزشكان ، ص 55.

سقط جنين

225- مـسـاءله : سـقط جنين توسط هر كسى و با هر وسيله اى جايز نيست مگر در مقام اضطرار.

امام - بهجت - تبريزى - فاضل - مكارم : استفتاء

226- سؤ ال : آيا بعد از انعقاد نطفه از بين بردن آن جايز است ؟

جواب : بعد از انعقاد نطفه جايز نيست .

امام : استفتاء از كتاب احكام بانوان ، ص 95.

بهجت - تبريزى - فاضل - مكارم : استفتاء

227- مـسـاءله : اگر مادر در غير ضرورت كارى كند كه فرزندش سقط شود علاوه بر اينكه فعل حرامى را مرتكب شده ، بايد ديه آن را بپردازد و از آن ديه چيزى به خود مادر به عنوان ارث نمى رسد.

امام : تحرير الوسيله ، كتاب الديات ، القول فى اللواحق ، مساءله 5.

228- سـؤ ال : يك ماه و نيم از حاملگى خانمى مى گذرد، دكترها مى گـويند حاملگى براى مادر خطر جانى دارد و موجب فلج شدن وى خواهد شد، آيا سقط جنين براى اينگونه مادرى جايز است ؟

جـواب : اگـر ضـرر و خـطـر جـانـى بـراى مـادر دارد، قبل از دميدن روح در جنين ، اسقاط جايز است .

امام : استفتاء از كتاب احكام بانوان ، ص 97.

بهجت - تبريزى

229- سـؤ ال : اگـر دكـتـرها بگويند در صورتى كه زن كورتاژ نـكـنـد در هـنـگـام تـولد يـا زن مـى مـيـرد يـا بـچـه ، آيـا مـى تـوان جـنـيـن را قبل از تولد سقط كرد؟

جـواب : اگـر بـراى مـادر خـطـر جـانـى دارد، قبل از دميدن روح در جنين اسقاط جايز است .

امام : با استفاده از استفتاء از كتاب احكام بانوان ، ص 97.

مكارم - فاضل

230- سؤ ال : از چه زمانى روح به جنين دميده مى شود؟

جواب :

فاضل : از چهار ماهگى روح به جنين دميده مى شود.

استفتاء

مكارم : معروف است كه در حدود چهار ماهگى روح به جنين دميده مى شود و حركت پيدا مى كند.

استفتاء

تبريزى : دميدن روح بعد از تمام شدن چهار ماه مى باشد.

استفتاء

231- سؤ ال : اگر حاملگى براى خانمى ضرر دارد آيا مى تواند جنين خود را قبل از هفته سوم كورتاژ كند؟

جـواب : اگـر بـراى مـادر خـطـر جـانـى دارد، قبل از دميدن روح در جنين اسقاط جايز است .

امام : با استفاده از استفتاء از كتاب احكام بانوان ، ص 97.

فاضل - مكارم

232- سؤ ال : آيا حفاظت از بچه در رحم واجب است ؟ يعنى مادر بايد تمام شرايط لازم جهت حفظ و سلامتى بچه را فراهم كند؟

جواب :

فاضل : لازم است شرايط متعارف و معمول را فراهم و رعايت كند.

استفتاء

مكارم : تا آنجا كه مايه عسر و حرج نشود لازم است .

استفتاء[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

233- سـؤ ال : اگر دكترها به خانمى بگويند بچه اى كه در رحم دارد از لحـاظ ذهـنـى عـقـب مـانده است و يا از لحاظ بدنى نقص عضو دارد، آيا زن مى تواند كورتاژ كند، يا كارى كند بچه بيفتد؟

جواب : مكارم - فاضل : جايز نيست .

استفتاء

234- سؤ ال : اگر دكترها به مادرى دارويى را داده اند كه بخورد تـا بـچـه اش ‍ سـالم بـمـانـد و سقط نشود آيا زن مى تواند به منظور سقط جنين دارو را استفاده نكند؟ (كه در اين صورت بچه به طور طبيعى سقط مى شود)

جواب : فاضل اگر سقط جنين مستند به او شود، استفاده نكردن جايز نيست .

استفتاء

مكارم : جايز نيست .

استفتاء

235- سـؤ ال : اگـر مـادرى بـراى سـقـط جنين بچه اش كارى انجام نـدهـد لكـن بـا مـراعـات نكردن موارد لازم و تهيه نكردن شرايط و مقتضيات حفظ جنين باعث سقط بچه بشود، حرام است ؟

جواب : فاضل : اگر سقط بچه مستند به او شود حرام است .

استفتاء

مـكـارم : اگـر در حـفـظ جـنـيـن مـطـابـق مـعـمـول كـوتـاهـى كـرده بـاشـد مـسـؤ ول است .

استفتاء

236- سـؤ ال : گـفـتـه شـده است دستگاههاى درون رحمى باعث سقط جـنـيـن مـى شوند، يعنى بعد از آنكه نطفه منعقد شد، دستگاه فقط از جايگزينى آن در رحم جـلوگـيـرى مـى كـنـد، لذا جـنـيـن سـقـط مـى شـود. حـال سـؤ ال اين است اگر خانمى از اول در مورد بخصوصى بداند نطفه ساقط مى شود و يا اينكه مـعـمـولا بـعـد از چـنـد روز مـى فـهـمـد نـطـفـه سـاقـط شـده آيـا ايـن عمل حكم سقط جنين محرم را دارد؟

جـواب : تـبـريزى : اگر زن از اول بداند، جايز نيست ولى در هر صورت بايد ديه نطفه را بپردازد.

صراط النجاة ، سؤ ال 909.

o در نـتـيـجـه : اگر خانمى به فرض با روش حلالى دستگاههاى درون را كنار بگذارد، بايد براى هر بار اسقاط نطفه يك ديه بپردازد. ولى اگر نفهمد جنين ساقط شده يا نه ، ديه واجب نيست .

237- سـؤ ال : مـادرى فـرزنـد در رحـم دارد، دكـتـرهـا مى گويند يا بـايـد بـچـه را سـقـط كـرد تا مادر زنده بماند و يا اگر بچه سقط نشود، مادر در هنگام تولد بچه خواهد مرد، آيا سقط جنين جايز است ؟

جـواب : تبريزى : جايز است مادر فرزند را سقط كند ولو با خوردن دارويى خاص . سـپـس اطباء جنين ساقط شده را از رحم خارج كنند. در اين صورت اگر اسقاط بعد از دميدن روح بـاشـد، بر مادر ديه نيست . ولى اگر قبل از دميدن روح باشد، ديه بر مادر و يا هر كسى كه اسقاط كند واجب مى شود.

صراط النجاة ، سؤ ال 914.

238- سـؤ ال : در مـواردى كـه اسـقـاط جـنين جايز است آيا بايد مادر بچه را سقط كند يا اينكه شخص ديگرى نيز مى تواند اين كار را انجام بدهد؟

جواب : تبريزى : بنابر احتياط واجب ديگرى نمى تواند اسقاط كند.

صراط النجاة ، سؤ ال 913.

239- مساءله : از آنجا كه سقط جنين حرام است ، اقدام به سقط جنين در بعضى موارد تنها موجب پرداخت ديه شده و در موارد ديگر علاوه بر ديه ، كفاره نيز واجب مى گردد.

الف - اگـر سـقـط جـنـيـن از روى عـمـد يـا شـبـه عـمـد بـاشـد و قـبـل از دمـيـده شـدن روح بـاشـد و هـمـچـنـيـن اگـر سـقـط از روى خـطـا بـاشـد چـه قبل از دميدن روح و چه بعد از آن ، فقط ديه واجب مى شود.

ب - اگـر سـقـط عـمـدا بعد از ولوج روح در جنين مباشرتا صورت بگيرد، علاوه بر ديه كفاره نيز واجب مى شود.

امـام : تـحـريـر الوسـيـله ، كـتـاب الديـات ، فـى ديـة الجـنـيـن ، ص 597 و كـفـارة القتل ، ص 606.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]تلقيح مصنوعى

240- مـسـاءله : وارد نـمـودن مـنـى مـرد، در رحـم زوجه او با آلاتى مانند سرنگ و يا امثال آن اشكال ندارد. لكن بايد از مقدمات حرام احتراز نمود. پس اگر مرد با رضايت زن ، اين عمل را خودش انجام دهد، و منى خود را به وجه حلالى به دست بياورد مانع ندارد.

امـام : تـوضـيـح المـسـائل ، مـسـاءله 2874 و تـحـريـر الوسـيـله ، ج 2، مسائل مستحدثه ، التلقيح و التوليد، مساءله 1.

تبريزى : صراط النجاة ، با استفاده از سؤ ال 965.

مكارم : با استفاده از توضيح المسائل ، مسائل 2441 و 2442.

o در نـتيجه : اگر مرد منى خود را از راه استمناء به دست آورد و يا منى را شخصى غير از شـوهـر در رحـم زن قـرار بـدهـد و مـواردى از ايـن قـبـيـل كـه مـسـتـلزم ارتـكـاب فعل حرام است و تلقيح جايز نخواهد بود.

241- مـسـاءله : داخل نمودن منى اجنبى در رحم زن اجنبيه ، خواه با اجازه ى زن باشد يـا نـبـاشـد، و يا شوهر داشته باشد يا نه ، و همچنين خواه اجازه شوهر باشد يا نه و يا اجنبيه از خويشان زن باشد يا نه ، جايز نيست .

امـام : تـوضـيـح المـسـائل ، مـسـاءله 2876 و تـحـريـر الوسـيـله ، مسائل مستحدثه ، التلقيح و التوليد، مساءله 1.

تبريزى : صراط النجاة ، سؤ ال 96.

مكارم : توضيح المسائل ، مساءله 2443.

242- سـؤ ال : اگـر مـردى زنـى گـرفـتـه و تـا چـنـد سال آن زن بچه دار نمى شود و زن را پيش دكتر برده و ممكن است دكتر نطفه مرد ديگرى را با سوزن به آن تزريق كند و بچه مرد ديگرى خواهد شد. بفرماييد اين كار درست است يا نه ؟

جواب : جايز نيست .

امام : كتاب استفتائات ، ج 2، ص 44، سؤ ال 122.

تبريزى : با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 2443.

243- مـسـاءله : اگـر تـلقـيـح مـرد به زوجه اش به صورت حرام واقع شود مانند اينكه بيگانه منى مرد را به رحم زوجه انتقال دهد، و يا منى را به طرز حرام به دست آورد (مـثـلا از راه اسـتـمـنـاء) و از آن فـرزندى پيدا شود، فرزند آنها به همان شكلى كه اگر تـلقـيـح به صورت طبيعى صورت مى گرفت . اگر چه به جهت ارتكاب حرام ، گنهكار مى باشند.

امام : تحرير الوسيله ، ج 2، مسائل مستحدثه ، التلقيح و التوليد، مساءله 1 و توضيح المسائل ، مساءله 2875.

مكارم : توضيح المسائل ، مساله 2442.

244- مساءله : اگر اسپرم و تخمك زن و شوهرى را در خارج رم زن تلقيح نمايند و سـپـس نـطـفـه حـاصـله را در رحـم زن وارد كـنند اشكالى ندارد مشروط به آنكه از ارتكاب مقدمات حرام احتراز نمايند.

امام : با استفاده از مدرك مساءله قبل و استفتاء.

مكارم : با استفاده از مدرك مساءله قبل .

245- سـؤ ال : بـعـضـى از اطـبـاء براى بچه دار كردن خانمى چنين عـمـل مـى كـنـنـد، ابـتـدا منى مرد را گرفته با تخمك زن در لوله هاى آزمايش در خارج رحم تلقيح مى كنند و سپس نطفه ها را در درون رحم زن قرار مى دهند، در اين زمان تعداد زيادى نطقه از بين مى رود.

الف - آيا اين عمل جايز است ؟

ب - آيـا بـايـد بـراى از بين رفتن نطفه ها ديه پرداخت ؟ با توجه به اينكه تعداد آنها بسيار زياد است .

ج - آيـا جايز است همين نطفه ها را منجمد و نگهدارى نمايند تا از آنها براى حامله كردن زن ديگر استفاده نمايند؟

جواب :

تـبـريـزى : الف : اگـر ايـن عـمـل بـا ارتـكـاب حـرامـى هـمـراه نـبـاشـد اشكال ندارد.

ب : ديه ندارد.

ج : جايز نيست .

صراط النجاة ، با استفاده از سؤ الات 965 و 966.

246- سؤ ال : اخيرا نطفه زن و مرد را گرفته در بيرون رحم با هم لقاح مى دهند و سپس در رحم زن قرار مى دهند، آيا

الف : اين عمل جايز است يا نه ؟

ب : اگر اين كار مستلزم نگاه و لمس غير به عورت مرد يا زن گردد جايز است ؟

ج در صورتى كه به از اين راه بچه دار نشوند حكم چگونه است ؟

جواب :

فاضل : الف : مانعى ندارد.

ب - نگاه و لمس جايز نيست .

ج - در صـورتـى كـه بـچـه دار نـشـدن مـوجـب خـلل و تزلزل در زوجيت شود مانعى ندارد.

استفتاء

تـبـريـزى : فـى نـفـسـه جـايـز اسـت و اگـر بـر عـمـل حـرامـى مشتمل بوده و يا با عمل حرامى همراه باشد مثل نگاه اجنبى يا لمس مواضعى كه جايز نيست . آن عمل حرام است و بچه دار نشدن مجوز نيست .

استفتاء

 

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]مستحبات آميزش

247- مساءله : مستحبات آميزش عبارتند از:

- بسم الله الرحمن الرحيم هنگام آميزش ، زيرا باعث پرهيز ماندن از شيطان مى شود.

- از خداوند فرزندى پاك و مبارك و سالم طلب كند و اين دعا را بخوانند:

بـسـم الله الرحـمن الرحيم الذى لا اله الا هو بديع السموات و الارض ‍ اللهم ان قضيت منى فى هذه الليلة خليفه فلا تجعل للشيطان فيه شركاء و لا نصيبا و لا حظا واجعله مؤ منا مخلصا مصفى من الشيطان و رجزه جل ثناؤ ك .

- با وضو باشند، خصوصا اگر زن حامله باشد.

- قبل از آميزش ملاعبه كردن .

- درنگ كردن و تعجيل نداشتن .

- در شبهاى دو شنبه ، سه شنبه ، پنجشنبه و جمعه باشد.

- در روز پنجشنبه به هنگام ظهر.

- در مكان مستور باشند.

- در شب اول ماه مبارك رمضان .

- در هـفـتـه بـعـد از عـروسـى مستحب است زن از خوردن شير، سركه ، خربزه و انار ترش پرهيز كند.

امام : تحرير الوسيله ، كتاب نكاح ، مساءله 8.

امـام - فـاضـل - مـكـارم : عـروة الوثـقـى ، نـكـاح ، مسائل 10، 11، 18، 20.

مكروهات آميزش

248- مساءله : مكروهات آميزش عبارتند از:

- در شبى كه ماه گرفته باشد.

- در روزى كه خورشيد گرفته باشد.

- در هنگام غروب آفتاب تا قرمزى هوا برود.

- در شب عيد فطر و قربان .

- در سفر اگر آب براى غسل نباشد.

- آميزش در حالى كه هر دو كاملا عريان باشند.

- در حـال احـتـلام قـبـل از غسل ، بله در صورتى كه بدون فاصله چند بار آميزش صورت گيرد، اشكالى ندارد و مكروه نيست .

- آميزش در حالى كه بچه اى ناظر آنها باشد.

- آميزش مقابل قبله .

- آميزش پشت به قبله

- در كشتى

- در زير آسمان

- بعد از غذا و با شكم پر

- در حال ايستاده

- در زير درختى كه ميوه مى دهد.

- دستمال نظافت مرد و زن يكى باشد.

- روى پشت بام .

- بـه هـمـراه داشـتـن يـا در دسـت داشتن انگشترى كه ذكر خداوند در آن نوشته باشند و يا چيزى از آيات قرآن بر آن نوشته باشند.

امام : تحرير الوسيله ، كتاب نكاح ، مساءله 8.

امام - فاضل - مكارم : عروة الوثقى ، نكاح ، مساءله 11[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

والدين و فرزندان

249- مـسـاءله : واجب است هنگام تولد فرزند، كسانى كه مادر را كمك مى كنند (مانند پـزشـك ، پـرستار، ماما و...) زن باشند مگر در مقام اضطرار و يا در صورت نبودن زن ، البـتـه بـودن شـوهـر، نـزد زن در هـنـگـام وضع حمل اشكالى ندارد، اگر چه اضطرار هم نباشد.

بهجت - تبريزى - فاضل - مكارم : استفتاء

250- مـسـاءله : خـتـنـه كردن فرزند پسر واجب است و مستحب است در روز هفتم بعد از ولادت بـاشـد، ولى اگـر به تاءخير بيفتد اشكالى ندارد و چنانچه تا بعد از بلوغ اين كار صورت نگيرد، بعد از آن بر خود فرزند واجب خواهد بود براى انجام آن اقدام كند.

امام : تحرير الوسيله ، نكاح ، القول فى احكام الولاده ، مساءله 4.

251- مساءله : اگر فرزند مختون (ختنه شده ) به دنيا بيايد، واجب نيست او را ختنه كنند.

امام : تحرير الوسيله ، نكاح ، القول فى احكام الولاده ، مساءله 8.

مستحبات ولادت فرزند

253- مساءله : انجام امور ذيل بعد از تولد فرزند مستحب است :

- شستن فرزند بعد از تولد اگر برايش ضرر نداشته باشد.

- اذان گفتن در گوش راست و اقامه گفتن در گوش چپ فرزند.

- ماليدن آب فرات و تربت سيدالشهداء عليه السلام به سقف دهان او.

- نامگذارى او به اسماء زيبا.

- بهتر است از اسمائى باشد كه متضمن عبوديت خداوند باشد مانند: عبدالرحيم ، عبدالرحمن و امثال آن و يا نام پيامبران باشد و بهترين آن محمد است .

- تراشيدن موى سر نوزاد يك هفته بعد از تولد و هم وزن موها، طلا يا نقره صدقه دادن .

- دادن وليمه در زمان تولد فرزند و يا چند روز بعد از آن .

- ختنه كردن در روز هفتم .

- دادن وليـمـه هـنگام ختنه كردن فرزند (البته مى توان وليمه تولد را با وليمه ختنه در روز هفتم يا چند روز نزديك به آن ، با هم انجام داد).

- تغذيه بچه با شير مادر.

امـام : تـحـريـر الوسـيـله ، نـكـاح ، القـول فـى احـكـام الولاده ، مسائل 2 و 3 و 14.

254- مـسـاءله : از مـسـتحبات مؤ كده براى فرزندان ، عقيقه كردن است ، چه فرزند پـسـر بـاشـد چـه دخـتـر. عـقـيقه كردن يعنى قربانى كردن گاو يا گوسفند يا شتر با توجه به احكام ذيل .

- مستحب است براى پسر حيوان نر، و براى دختر حيوان ماده باشد.

- نمى توان به جاى قربانى كردن ، پول آن را صدقه داد.

- مـسـتـحـب اسـت عـقـيـقـه در روز هـفـتـم تـولد فـرزنـد بـاشـد، امـا اگـر از روى عـذر و يـا جـهـل بـه مـسـاءله و يا هر دليل عقيقه انجام نشد، هر موقع بعد از تولد فرزند مى تواند قربانى كند.

- اگـر پـدر و مـادر تـا قـبـل از سـن بلوغ براى فرزند عقيقه نكردند، فرزند مى تواند خودش اقدام به عقيقه كند.

- اگـر بـراى شـخـصـى تا آخر عمر عقيقه نشود، مستحب است بازماندگان او برايش عقيقه كنند.

- مـسـتـحـبات يك ران يا يك پاى حيوان را به قابله فرزند بدهند، اگر چه مستحب است يك چـهـارم كـل حـيـوان را بـه قـابله بدهند، اگر قابله نبود، مستحب است همان مقدار را به مادر فرزند بدهند تا او آن را صدقه بدهد.

- فـرقى نيست كه گوشت را تكه تكه كنند و صدقه بدهند يا او را طبخ كنند، و جمعى از مـؤ منين را دعوت كنند از آن غذا بخورند. بهتر است دعوت شدگان كمتر از 10 نفر نباشند ولى هر چه بيشتر باشند بهتر است .

- مستحب است دعوت شوندگان از عقيقه بخورند و سپس براى فرزند دعا كنند.

امـام : تـحـريـر الوسـيـله ، نـكـاح ، القـول فـى احـكـام الولاده ، مسائل 9 و 10.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]تغذيه فرزند

255- مساءله : بر مادر واجب نيست كه فرزند خود را شير بدهد، چه مجانى و چه با اجـرت . البـتـه بـه شرط آنكه تغذيه بچه منحصر در شير مادر نباشد. بنابراين اگر بتوان بچه را با شير خشك و يا با دايه گرفتن و يا با شير گاو و گوسفند و مانند آن تـغـذيـه كرد و براى فرزند هم ضررى از اين ناحيه نبود، بر مادر واجب نيست فرزند را شير بدهد.

امام : تحرير الوسيله ، نكاح ، القول فى احكام الولاده ، مساءله 11.

256- مـسـاءله : اگـر تـغـذيـه بچه منحصر به شير مادر باشد (مثلا شير ديگران براى او ضرر داشته باشد و يا بدانها دسترسى نباشد) مادر مى تواند براى شير دادن بـچـه طـلب اجـرت نـمـايـد و پـدر بـايـد از مـال خـود بـچـه (اگـر صـاحـب مـال بـاشـد) آن را بـدهـد؛ و اگـر بـچـه امـوالى نداشت بايد خودش بپردازد و اگر او هم نـداشـت و يـا بـچـه اصلا پدر نداشت ، از پدر بزرگ يا جد پدرى او اجرت گرفته مى شـود؛ و اگـر هـيـچكدام نبودند و يا برايشان مقدور نبود اجرت را بپردازند، تغذيه بچه بـه عـهده مادر خواهد بود، يا مجانا بچه را شير دهد و يا دايه اى را براى او اجير كند؛ در هر حال نفقه اين بچه به عهده مادر خواهد بود.

امام : همان مدرك مساءله قبل .

257- مـسـاءله : در صـورت داشـتـن تـوانـايـى و نـبـودن اضـطـرار، مـادر بـايـد حـداقـل بـيـسـت و يـك مـاه فـرزنـد را شـيـر دهـد، اگـر چـه ، تـغـذيـه كامل فرزند با شير مادر، دو سال يعنى 24 ماه است .

امام : تحرير الوسيله ، نكاح ، القول فى احكام الولاده ، مساءله 15.

تبريزى - مكارم :

o در نـتـيـجـه : جـايـز نـيـسـت مـادر و يـا هـر كـسـى كـه مـتـكـفـل شـيـر دادن بـه فـرزنـد اسـت ، كـمـتر از بيست و يك ماه او را شير بدهد، ولى اگر تـوانـايـى نـداشـته باشد و يا اضطرار باشد، به اندازه رفع ضرورت ، تا آنجا كه براى او امكان دارد، بايد فرزند را شير بدهد.

258- مـسـاءله : در صـورتـى كـه تغذيه بچه منحصر به شير مادر نباشد، مستحب است بچه به شير مادر تغذيه شود؛ زيرا شير او از غير آن بابركت تر

است ، مگر اينكه به خاطر بعضى جهات ، مانند شرافت و يا پاكى شخص ‍ ديگر، اولويت ديگرى اقتضاء شود.

امام : تحرير الوسيله ، نكاح ، القول فى احكام الولاده ، مساءله 14.

تبريزى - مكارم :[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]نگهدارى و حضانت فرزندان

259- مـسـاءله : تـا دو سـال اول زندگى ، نگهدارى و تربيت فرزند به عهده مادر اوست و بعد از آن ، تا سن هفت سالگى تربيت و نگهدارى پسر به عهده پدر و دختر به عهده مادر مى باشد، و بعد از هفت سالگى تا سن بلوغ چه پسر و چه دختر به عهده پدر و بعد از سن بلوغ به عهده خود فرزند است .

امام : تحرير الوسيله ، نكاح ، القول فى احكام الولاده ، مساءله 16.

بهجت - تبريزى - فاضل :

260- مساءله : در ايام سرپرستى هر كدام از پدر و مادر، اگر ديگرى خواست بچه اش را بـبـيـنـد يـا ايـنـكـه بـه او چـيـزى بـرسـانـد، يـا مـشـكل يا ضررى را از او برطرف كند، و يا اينكه مدتى در كنار هم باشند، ديگرى نبايد مانع شود.

بهجت : توضيح المسائل ، مساءله 1986.

261- مـسـاءله : هـر يـك از پـدر و مـادر، اگـر قبل از رسيدن نوبت سرپرستى از دنيا برود، حق سرپرستى مخصوص ديگرى مى شود، نـه وصـى يـا نـزديـكـان مـتوفى . و در صورت وفات پدر، اگر مادر ازدواج كند، در حق سـرپرستى او تاءمل است ، و احوط رضايت كسى است كه شرعا بعد از پدر و مادر صاحب حق است .

بهجت : توضيح المسائل ، مساءله 1987.

262- مساءله : مخارج فرزندان به عهده پدر است و اگر پدر فقير بود و يا اصلا پدر نبود، به عهده پدر پدر و اگر هيچكدام نبودند مخارج به عهده مادر بچه است و اگر مـادر هـم نـبـود و يـا فقير بود به گونه اى كه نتواند مخارج بچه را بپردازد، به عهده پدر مادر و بعد مادر مادر و بعد پدر بزرگ مادر و به همين ترتيب ، مى باشد.

امام : تحرير الوسيله ، نكاح القول فى نفقه الاقراب ، مساءله 12.

تبريزى ، توضيح المسائل ، مساءله 2836.

263- مساءله : وجوب نفقه فرزندان ، براى پدر تكليف است و مخالفت آن معصيت مى باشد، لكن دين نمى شود.

امـام بـا اسـتـفـاده از اسـتـفـتـائات ، ج 2، غـصـب ، سـؤ ال 64.

o در نتيجه : اگر پدرى مخارج چند روز فرزندان را ندهد و يا كمتر از مقدار لازم را بدهد مرتكب گناه شده است ولى آن مقدارى را كه نداده به عنوان دين به عهده پدر نمى ماند. لذا فرزند نمى توانند آن را از پدر طلب نمايد.

264- مساءله : اگر پدر و مادرى نتوانستند مخارج خود را تاءمين كنند، نفقه آنان به عـهـده فـرزنـد اسـت . چـه پـسـر بـاشد و چه دختر. البته در صورتى كه آنها نيز فقير نـباشند و الا به عهده پسر فرزند خواهد بود و اگر امكان نداشت ، به عهده دختر فرزند مـى بـاشد و به همين ترتيب ... و اگر در هر درجه چند فرزند بود نفقه بين آنان تقسيم مى شود.

امام : تحرير الوسيله ، نكاح ، القول فى نفقه الاقارب ، مساءله 12.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 2835.

بهجت : توضيح المسائل ، مساءله 1989

o در نـتـيـجـه : اگـر پـدر و مـادرى كـه نـمـى تـوانند مخارج خود را تاءمين كنند، مثلا سه فرزند داشته باشند، بايد هر سه به نحو مساوى نفقه پدر و مادر را بپردازند. البته در صـورتـى كـه توانايى پرداخت آن را داشته باشند؛ و اگر يك نفر از آنها توانايى نداشت ، تكليف از او ساقط مى گردد و ديگر فرزندان بايد نفقه را بپردازند، و همينطور است در مراتب بعدى .

265- سـؤ ال : آيـا پـول تـو جـيـبـى كـه پـدر به فرزند مى دهد، رضـايـت او در طـرز خـرج كـردن فرزند نيز شرط است يا خير، با توجه به اينكه طرز خرج كردن غير اسلامى نيست ؟

جـواب : اگـر پـول را بـه فـرزنـد بـخـشـيـده بـاشـد، در خـرج كـردن آن در راه حلال آزاد است ، ولى سعى نمايد رضايت پدر را كسب كند.

امام : كتاب استفتائات ، ج 2، ص 328، سؤ ال 7.[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]

266- مـسـاءله : پـدر و مـادر مـى تـوانـد از مـواد خوراكى فرزندان بدون اجازه آنها بـخـورنـد و هـمينطور فرزندان مى توانند از مواد خوراكى پدر و مادر بخورند به شرط آنكه ندانند كه آنها راضى نيستند، اما لازم نيست بدانند حتما آنها راضى هستند.

امام ، تحرير الوسيله اطعمه و الاشربه ، مساءله 29.

267- مـسـاءله : در مـسـاءله قـبل احتياطا جايز نيست از مواد خوراكى خاصى كه معمولا بـراى بـعـضـى مـيـهـمـانـهـاى غـريبه و مهم نگه مى دارند، استفاده كرد. مگر آنكه علم به رضايت صاحب خوراكى داشته باشند.

امام : همان مدرك مساءله قبل .

هديه و فرزندان

269- مـسـاءله : اگـر پـدر چـيـزى را بـه فـرزنـدانـش بـبـخـشـد و آن را بـه آنـهـا تحويل دهد، نمى تواند آن را پس بگيرد.

امـام : بـا اسـتـفـاده از كـتـاب اسـتـفـتـائات ، ج 2، هـبـه ، سـؤ ال 13.

بهجت : با استفاده از توضيح المسائل ، مسائل متفرقه ، مساءله 17.

270- مساءله : تفاوت قائل شدن بين فرزندان در هديه دادن مكروه است . بلكه اگر موجب فتنه يا دشمنى و كينه و عقده گردد حرام است .

امام : تحرير الوسيله ، الهبه ، مساءله 22.

271- مساءله : مستحب است انسان به بعضى از فرزندان كه داراى خصوصيتى هستند كه باعث اولويت آنها مى شود، بيشتر از ديگران هديه بدهند. در صورتى كه موجب فتنه يا دشمنى و كينه و عقده نگردد.

امام : مدرك مساءله قبل .

o در نـتـيجه : با توجه به دو مساءله قبل اگر بچه ها با يكديگر در يك سطح و مرتبه هستند، تفاوت قائل شدن بين آنها مكروه است و اگر بعضى بر ديگران اولويت دارند و يا خـصـوصـيـتى خاص دارند، مستحب است به او بيشتر از ديگران هديه داد. البته اگر موجب فـتـنـه ، دشـمـنـى ، كـيـنـه ، و يـا عـقـده نـگـردد. كـه در آن صـورت بـه طور كلى تفاوت قائل شدن بين آنها حرام است .

نذر، عهد، قسم

272- مساءله : فرزند واجب نيست در نذر و عهد از پدرش اجازه بگيرد. و پدر نيز حق ممانعت از انجام نذر و عهد فرزند را ندارد.

امـام : تـحـريـر الوسـيـله ، القـول فـى النـذر، مـسـاءله 3، و اسـتـفتائات ج 2، نذر، سؤ ال 12.

تبريزى - فاضل - مكارم :

273- مـسـاءله : اگـر فـرزنـد بـدون اجازه پدر قسم بخورد بعيد نيست كه قسم او صحيح نباشد، لكن نبايد احتياط را ترك نمايد.

امام : توضيح المسائل ، مساءله 2673.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 2682.

بهجت - مكارم :

274- مساءله : اگر پدرى فرزند را از قسم خوردن نهى نمايد قسم او صحيح نيست .

امام : توضيح المسائل ، مساءله 2672.

بهجت : توضيح المسائل ، مساءله 2123.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 2681.

مكارم : توضيح المسائل ، مساءله 2301.

[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

[align=CENTER]روابط فرهنگى

275- سـؤ ال : ايـنـجـانب پدرى دارم كه خوش اخلاق نيست و مغرور و خـود پـرور مـى بـاشـد و در حـق خـانـواده خـود ظلم روا مى دارد و من از وقتى كه به تكليف رسـيده ام در حال مبارزه با پدرم هستم . اگر جوابش را همان موقع در حضور ديگران بدهم كـه كـار نـادرسـت و نـاشـايـسـت انـجام داده ام و اگر تنها با پدرم صحبت نمايم حرفم را قـبـول نـمـى كـنـد و مى گويد در مقابل پدرت درشتى نكن . خلاصه نمى دانم چه كنم آيا شما صلاح مى دانيد كه من اين صحبتها را بنمايم يا نه ؟

جـواب : حفظ احترام والدين و مراعات ادب در صحبت با آنان لازم است . و در موارد لزوم امـر بـه مـعـروف و نـهـى از مـنـكر كنيد، و اگر ماءيوس از تاءثير باشيد، تكليف از شما ساقط است .

امام : كتاب استفتائات ، ج 1، ص 488، سؤ ال 20.

بهجت - تبريزى - فاضل - مكارم : استفتاء

276- سؤ ال : فرزند پدرى هستم كه هيچگونه اعتقاد به خدا و پيغمبر و معاد ندارد، مـسـلما نماز هم نمى خواند، بلكه در مواردى توهين به آستان قدس ‍ خدا و پيامبر مى كند و بـا انـقـلاب فـوق العـاده بـد اسـت . اخلاق خانوادگى او به خاطر اينكه مادرم و خواهرم و برادرانم معتقد به مبانى مذهبى هستند، فوق العاده تند و بدور از عواطف پدرى است . من تا آنـجـا كـه تـوانـسـتم با محبت و رفتار ملايم با پدرم صحبت كرده ، او را از روشى كه در مقابل خدا و پيغمبر و در مقابل خانواده پيش گرفته است نهى كرده ام ، اما محبت و طبع ملايم هـم در او كارگر نيست . اكنون وضع خانواده آشفته است و هر روز دعوا و ناسزا گويى از طـرف پـدرم در خـانـواده شـديـدتـر شـده و مـن هـم با پدرم دعوا كرده و از او قهر نمودم . حـال از امـام عـزيـز مـى خواهم تكليف اينجانب را نسبت به پدرم كه كافر به همه چيز است روشن كنيد.

جواب : از قطع رحم اجتناب كنيد و حتى المقدور در هدايت او كوشش ‍ نماييد.

امام : كتاب استفتائات ، ج 1، ص 489، سؤ ال 21.

277- مساءله : بنابر احتياط واجب جايز نيست فرزندان در حالى كه پدر و مادر تنها در مكانى هستند، بدون اجازه وارد آن مكان بشوند.

امام : عروة الوثقى ، نكاح ، مساءله 43.

فاضل - مكارم :

279- مـسـاءله : اگـر فـرزنـدى بـه هـمـراه هـمسرش در مكانى تنها باشند، بنابر احتياط واجب جايز نيست پدر يا مادر بدون اذن وارد آن مكان بشوند.

امام - فاضل - مكارم : عروة الوثقى ، نكاح ، مساءله 43.

280- سـؤ ال : آيـا جـايـز اسـت پـدر و مـادر فـرزنـدشـان را بدون دليل و از روى عصبانيت و بى حوصلگى كتك بزنند يا حق الناس به گردنشان است ؟

جـواب : جـايـز نـيـسـت ولى بـراى تـاءديـب در حـد متعارف كه موجب سرخى و سياهى و كبودى نشود جايز است .

امام : استفتاء در كتاب احكام ازدواج ، ص 180.

تبريزى با استفاده از توضيح المسائل ، مساءله 2819.

281- مـسـاءله : اگـر بچه يكى از گناهان كبيره را مرتكب شود، ولى و يا مثلا معلم با اجازه ولى مى تواند به قدرى كه ادب شود و ديه واجب نشود او را بزند.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 2819.

282- مـسـاءله : اگـر كـسـى بـچـه را طـورى بـزنـد كـه ديـه واجـب شـود، ديـه مال طفل است و اگر مرده بايد به ورثه او بدهند.

تبريزى : توضيح المسائل ، مساءله 2820.

283- سـؤ ال : حـال اگـر خـانـه كـودك ، دايـى يـا عمو يا خواهر يا برادر او، بچه را بزنند آنوقت چه صورتى دارد؟

جواب : جايز نيست مگر با اذن ولى ، با همان شرايط، جهت تاءديب .

امـام : بـا اسـتـفـاده از مـدرك سـؤ ال قبل و استفتاء

تبريزى : با استفاده از مدرك سؤ ال قبل .[/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×