رفتن به مطلب
لیلی

منتوپلاستی ( بزرگ کردن چانه با ایمپلنت )

پست های پیشنهاد شده

[align=CENTER] chin_surgery_3.jpg

 

[align=JUSTIFY]مدت‌هاست که انواع جراحی های زیبایی، از شایع ‌ترین عمل های جراحی در دنیا هستند. در بسیاری از کشورها، افراد به امید داشتن چهره‌ای زیباتر و متفاوت با چهره قبلی ‌شان، خود را به تیغ جراحان می‌ سپارند.

 

جراحی زیبایی اصولا به‌ منظور متناسب ساختن اجزای صورت و طبیعی و زیبا کردن آن ها انجام می ‌شود.

اغلب مراجعه‌ کنندگان برای جراحی زیبایی را خانم ‌ها و جوانان تشکیل می‌ دهند، اما یک جراحی هست که بیشتر در بین آقایان طرفدار دارد و آن هم منتوپلاستی یا جراحی زیبایی چانه است.

در زیبایی ‌شناسی چهره آقایان، داشتن چانه برجسته و چهار گوش یا به اصطلاح چانه قوی، از نشانه‌های زیبایی به شمار می رود. به همین دلیل اغلب آقایانی که برای منتوپلاستی به جراحان مراجعه می ‌کنند، درخواست می ‌کنند که چانه ‌شان به این صورت در بیاید.

جراحان، پروتزهای مختلفی را تهیه کرده‌اند و آن را در سایزهای مختلف به مراجعه کننده خود نشان می ‌دهند تا او چانه مورد نظرش را انتخاب کند. با این کار فرد می ‌تواند تا حدودی تصویر چانه خود را بعد از عمل جراحی حدس بزند.

اکثر پروتزهایی که برای جراحی چانه به کار می ‌روند، سیلیکونی هستند.

نکته ‌ای که در مورد تمام جراحی های زیبایی مشترک می باشد، این است که اغلب درخواست ‌کنندگان این اعمال جراحی، از شکل ظاهری خود رضایت ندارند

و این مساله می ‌تواند ریشه‌ های روانی داشته باشد که شاید بتوان بدون انجام جراحی و صرفا با مشاوره آن را برطرف کرد.

 

چگونگی جراحی چانه :

 

در جراحی زیبایی چانه بر خلاف جراحی زیبایی گونه که می ‌توان آن را گاهی بدون ایمپلنت و فقط با روش های جراحی انجام داد، اغلب احتیاج به یک پروتز است.

در جراحی زیبایی چانه، بعد از انتخاب شکل و سایز مناسب ایمپلنت، جراح از طریق یک برش ظریف از زیر چانه، آن را روی استخوان فک و در زیر پوست و بافت عضلانی صورت قرار می ‌دهد. پروتزهای سیلیکونی که معمولا به صورت نعل اسبی هستند به وسیله یک بخیه در وسط چانه و به استخوان محکم می ‌شوند تا بعد از انجام جراحی از جای خود تکان نخورند و فرم چانه تغییر نکند.

در بعضی روش ‌های جراحی، برش از داخل دهان و در طول لب پایینی انجام می ‌شود. در این روش با استفاده از بخیه ‌های قابل جذب، دیگر نیازی به مراجعه مجدد بعد از چند روز برای خارج کردن بخیه نیست.

بعد از انجام جراحی که معمولا بین نیم تا یک ساعت و تحت بی‌ هوشی عمومی انجام می‌ شود، چانه بانداژ می ‌شود تا بیمار کمتر احساس ناراحتی کند و همچنین از میزان تورم و التهاب کاسته شود.

تنها مزیت منتوپلاستی نسبت به جراحی‌ های زیبایی دیگر این است که احتمال برگشت ‌پذیری این جراحی بالاتر است و مدتی بعد از این جراحی افراد می ‌توانند با انجام یک جراحی دیگر پروتز را به راحتی خارج کنند.

اگر چه ممکن است در این جراحی مجدد، آثار زخم و التهاب باعث شوند تا چانه فرد دقیقا به صورت فرم قبلی خود در نیاید.

با این همه، نکته ‌ای که در مورد تمام جراحی های زیبایی مشترک می باشد، این است که اغلب درخواست ‌کنندگان این اعمال جراحی، از شکل ظاهری خود رضایت ندارند و این مساله می ‌تواند ریشه‌ های روانی داشته باشد که شاید بتوان بدون انجام جراحی و صرفا با مشاوره آن را برطرف کرد.

 

عوارض جراحی چانه :

 

منتوپلاستی با این که جراحی ساده و بی‌ عارضه ‌ای به نظر می ‌رسد، اما در هر حال خطرات خاص جراحی‌ های زیبایی را دارد. بی‌ هوشی، عفونت‌ های بعد از عمل، قرار گرفتن نامناسب پروتز، التهاب شدید در محل عمل و از همه مهم ‌تر، نارضایتی احتمالی بیمار از فرم جدید چانه ‌اش جزو این عوارض هستند.

به غیر از این ها ممکن است تا چند روز، بیمار در محل جراحی احساس درد و ناراحتی کند و همچنین تا مدتی برای لبخند زدن و حتی حرف زدن مشکل داشته باشد. این مشکل در صورت استفاده از پروتزهای بزرگ و نامتناسب با اجزای صورت بیشتر به وجود می ‌آید. بعد از انجام منتوپلاستی فرد باید تا مدت‌ ها فعالیتش را محدود کرده و از تکان‌ های شدید سر و صورت پرهیز کند.

رعایت موارد خاص در موقع غذا خوردن و همچنین رعایت بهداشت دهان و دندان از شرایط لازم برای جراحی چانه است.[/align][/align]

به اشتراک گذاری این ارسال


لینک به ارسال
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

×